Η χώρα δεν αντέχει άλλο αυτή την παρακμή. Δεν αντέχει άλλο τις κραυγές, τις αλληλοκατηγορίες, τους υπαινιγμούς και τη λάσπη που πέφτει καθημερινά στον δημόσιο διάλογο. Η πρόσφατη αντιπαράθεση για τους Ποινικούς Κώδικες δείχνει κάτι πολύ βαθύτερο από μία ακόμη σύγκρουση Νέας Δημοκρατίας και Τσίπρα. Δείχνει ένα πολιτικό σύστημα που έχει μάθει να λειτουργεί μέσα στη θολούρα.
Άλλο πράγμα η πολιτική κριτική για διατάξεις που ενδεχομένως ωφέλησαν συγκεκριμένους κατηγορουμένους και άλλο πράγμα η κατηγορία περί χρηματισμού, που απαιτεί στοιχεία, αποδείξεις και άμεση προσφυγή στη Δικαιοσύνη. Ο Άδωνις Γεωργιάδης, εφόσον έχει στοιχεία για όσα καταγγέλλει, οφείλει να τα καταθέσει άμεσα στις αρμόδιες αρχές και όχι να τα περιορίζει σε δημόσιες δηλώσεις και τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις. Διότι αν υπάρχουν στοιχεία και δεν οδηγούνται στη Δικαιοσύνη, τότε δεν αποκαλύπτεται το σάπιο πολιτικό σύστημα· αντιθέτως, καλύπτεται.
Οποιος έχει στοιχεία, να τα καταθέσει. Όποιος νομοθέτησε σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος, να λογοδοτήσει. Όποιος χρησιμοποίησε τους θεσμούς ως εργαλείο κομματικής ή προσωπικής εξυπηρέτησης, να αποκαλυφθεί.
Αλλά η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να ζει με σκιές. Το μεγαλύτερο έγκλημα του σημερινού πολιτικού συστήματος είναι ότι έχει πείσει τον πολίτη να μην εμπιστεύεται κανέναν. Να θεωρεί ότι όλοι κάτι κρύβουν, όλοι κάπου εξυπηρετούνται, όλοι τελικά είναι μέρος του ίδιου κλειστού μηχανισμού εξουσίας. Και όταν χαθεί η εμπιστοσύνη, δεν καταρρέει απλώς ένα κόμμα. Καταρρέει η ίδια η σχέση πολίτη και Πολιτείας.
Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι εργαλείο στα χέρια της εκάστοτε εξουσίας. Οι Ποινικοί Κώδικες δεν μπορεί να αλλάζουν με βάση πολιτικές σκοπιμότητες. Οι θεσμοί δεν μπορεί να χρησιμοποιούνται άλλοτε ως ασπίδα και άλλοτε ως ρόπαλο. Η Ελλάδα χρειάζεται καθαρές απαντήσεις, πολιτική ευθύνη, θεσμική σοβαρότητα και πραγματική λογοδοσία. Όχι άλλες θεατρικές συγκρούσεις. Όχι άλλη υποκρισία. Όχι άλλη Δημοκρατία στα μέτρα των ισχυρών.
Γι’ αυτό και στηρίζω τη Μαρία Καρυστιανού. Γιατί μέσα σε ένα πολιτικό σκηνικό που βουλιάζει στη συγκάλυψη, στη συναλλαγή και στην αλαζονεία, η φωνή της εκφράζει κάτι που έχει ανάγκη σήμερα η κοινωνία: αλήθεια, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και καθαρή σύγκρουση με το σύστημα που μας έφερε ως εδώ.
Η χώρα χρειάζεται φως. Και το φως δεν το φέρνουν αυτοί που έμαθαν να ζουν στις σκιές.
Γιώργος Μπέσκος
ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΕΛΠΙΔΑ



