Δεν θα σχολιάσω εδώ τα αποτελέσματα της Pisa για τις επιδόσεις των μαθητών/τριών, και στην Ελλάδα, αλλά και συγκριτικά με άλλες χώρες. Δεν θα σχολιάσω ούτε την αξιοπιστία της Pisa ούτε τις πολιτικές ερμηνείες που δίνει ο ΟΟΣΑ στα αποτελέσματα της Pisa..
Ο κατά επιστήμη και πολιτική οξυδέρκεια αρμόδιος, ο Δημήτρης Αναστασίου έχει κάνει δύο ιδιαίτερα σημαντικές αναρτήσεις (αναζητήστε τις, αν ενδιαφέρεστε).
Θα μείνω όμως σε δυο τρεις εμπειρικές παρατηρήσεις, με όση αξία μπορεί να έχουν αυτές.
Οι έφηβοι/ες της Ελλάδας παρουσιάζουν πτώση στους δείκτες: α) κατανόηση κειμένου και β) απλά μαθηματικά, σύμφωνα με την Pisa. O Anastasiou αναφερεται αναλυτικά και συνθετικά στους λόγους αυτών των επιδόσεων.
Απεχθάνομαι τη νοσταλγία του παρελθόντος (πιο παλιά οι μαθητές/τριες ήταν πιο μορφωμένοι/ες, κλπ).
Θα επισημάνω απλώς ότι πιο παλιά οι κοινωνίες είχαν μεγαλύτερη “πνευματικότητα “, κι αυτό αφορούσε “μορφωμένους και αμόρφωτους “, οι άνθρωποι του δημόσιου χώρου επίσης (αρκεί να ακούσει κανείς σήμερα πολιτικούς και να τους συγκρίνει με των όχι και πολύ παλαιότερων εποχών), οι καλλιτέχνες κλπ.
Η “πνευματικότητα “ , που δεν αφορά αναγκαστικά το επίπεδο μόρφωσης, ήταν προϋπόθεση καταρχάς ανθρωπιάς, συνύπαρξης, συλλογικότητας. Και τα πολιτικά κόμματα της Αριστεράς έπαιξαν καταλυτικό ρόλο σε αυτή την πνευματικότητα.
Η γνώση ήταν αυταξία αλλά και αξία για να γίνει η ζωή καλύτερη (μάθετε γράμματα μην σας εκμεταλλεύονται σαν κι εμάς, έλεγαν οι “αμόρφωτοι ” γονείς). Η γνώση είχε επαναστατική δύναμη (από τα όπλα στο όπλο της γνώσης για να αλλάξει ο κόσμος). Η γνώση ήταν η ελπίδα για μια καλύτερη ζωή, επειδή ακριβώς η καλύτερη ζωή ήταν μαχητή. Δεν είχε επικρατήσει ακόμα ο “μονόδρομος ” και ο γιος του ψυκτικού. Για αυτό άλλωστε δάσκαλοι και καθηγητές ήταν τα σεβαστά πρόσωπα της κοινωνίας. Τώρα οι εκπαιδευτικοί έχουν γίνει για το κράτος “οιονεί παραβατικοί”.
Σήμερα οι νέοι άνθρωποι, εκτός από τα άλλα τα σημαντικά που αναλύει ο Anastasiou, ζουν σε μη πνευματικά περιβάλλοντα. “Μορφωμένα και αμόρφωτα ” περιβάλλοντα στερούνται πνευματικότητας. Γιατί αυτή είναι άχρηστη. Δεν πουλάει και δεν εξασφαλίζει καριέρα. Γιατί το κρίσιμο είναι η ατομική καριέρα, και στην πολιτική-κατεξοχήν πια σε αυτή.
Ας δούμε λοιπόν τους εφήβους και σε σχέση με την πνευματικότητα και την αξία της γνώσης, που δεν έχουν πια οι μεγάλοι. Πώς θα την μάθουν τα παιδιά; Τα σχολεία δεν λειτουργούν σε κενό αέρος.
Υ. Γ Γνωστό. site έγραψε τα 28 ονόματα καλλιτεχνών/ ανθρώπων του πολιτισμού που υπέγραψαν υπέρ της ΕΛ.Α.Σ του Τσίπρα. Από κάτω διαβάζω σχόλιο: “σούργελα “. Μέσα στους υπογράφοντες (ανάμεσα σε κάποιους γνωστούς και καταξιωμένους ανθρώπους) και ο Γιώργος Αρβανίτης, φωτογράφος του Θόδωρου Αγγελόπουλο.
Μα τον Θεό ντράπηκα. Ντράπηκα μήπως και το δει ο Γιώργος. Ντράπηκα για το χάλι ανθρώπων που ωστόσο έχουν φύγει εδώ και πολλά χρόνια από τα σχολικά θρανία.
Σία Αναγνωστοπούλου
ΒΟΥΛΕΥΤΡΙΑ ΑΧΑΙΑΣ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
