Στα νέα εγκεκριμένα σχολικά βιβλία του Δημοτικού μπαίνουν πλέον οργανωμένα αναφορές και δραστηριότητες γύρω από διαφορετικές μορφές οικογένειας, ακόμη και για οικογένειες με δύο γονείς του ίδιου φύλου.
Να ξεκαθαρίσουμε κάτι: κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ζει όπως επιλέγει και κάθε παιδί αξίζει απόλυτο σεβασμό.
Αλλά άλλο αυτό και άλλο να αποφασίζει το κράτος ότι παιδιά 7, 10 ή 11 ετών πρέπει να μπουν μέσα στην τάξη σε μια συγκεκριμένη κοινωνική και ιδεολογική συζήτηση.
Ποιος έδωσε αυτό το δικαίωμα στο Υπουργείο;
Ποιος αποφάσισε τι είναι ώριμο να ακούσει ένα παιδί και πότε;
Ποιος ενημέρωσε πραγματικά τους γονείς;
Και κυρίως: γιατί το σχολείο πρέπει να προηγείται της οικογένειας σε τόσο ευαίσθητα ζητήματα;
Το σχολείο οφείλει να διδάσκει γνώση, σεβασμό και κριτική σκέψη.Όχι να διαμορφώνει κοινωνικές αντιλήψεις μέσα από κατευθυνόμενες ασκήσεις και “σωστά” πρότυπα.
Γιατί όταν το κράτος παύει να ενημερώνει και αρχίζει να καθοδηγεί, τότε δεν μιλάμε πια μόνο για εκπαίδευση.
Μιλάμε για ιδεολογική παρέμβαση στην πιο ευαίσθητη ηλικία.
Σεβασμός σε όλους.
Αλλά τα παιδιά δεν ανήκουν ούτε στο κράτος ούτε σε καμία μόδα της εποχής.
Ανήκουν πρώτα στην οικογένειά τους και αξίζουν να μεγαλώνουν χωρίς ιδεολογικά πειράματα.
Γεώργιος Μπέσκος
Δικηγόρος – Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
