Θα πηγαίναμε πολύ πίσω (Απρίλιος 1822) για να βρούμε μια πρώιμη μορφή διεκδίκησης “ολίγων γροσίων ” για να ανταπεξέλθουνν οι τυπογράφοι του τυπογραφείου της Προσωρινής Διοίκησης στα έξοδα του Πάσχα.
Φυσικά, δεν υπάρχει ούτε γραμμική εξέλιξη, μάλλον ούτε συνάφεια εκείνης της πρώιμης διεκδίκησης με τους πολύ μεταγενέστερους εργατικούς αγώνες. Όμως, αυτό δείχνει ότι η συμμετοχή των εργαζόμενων στην κοινωνική ζωή, έτσι όπως αυτή οργανωνόταν από το αστικό κράτος (γιορτές) απαιτούσε την επιπλέον ενίσχυση των εργαζόμενων. Μάλλον, για να συγκροτείται κοινωνική συλλογικότητα, για να μπορεί σε αυτή να ενσωματώνεται ένα όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, χρειαζόταν μια κάποια αναδιανομή για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη.
Εννοείται ότι η πιο δίκαιη κοινωνική συγκρότηση με ενσωμάτωση των εργαζόμενων δεν ήταν “δώρο” από πλευράς αστών και κράτους. Ήταν αποτέλεσμα της πίεσης και ων διεκδικήσεων των “αποκλεισμένων”.
Ο 13ος και ο 14ος μισθός ήταν λοιπόν αποτέλεσμα των διεκδικήσεων για πιο δίκαιη κοινωνία.
Για ΚΟΙΝΩΝΊΑ, όχι για άτομα. Όταν ο νεοφιλελευθερισμός της μη κοινωνίας δεν είχε ακόμα αλώσει τα πάντα.
Στην Ελλάδα ειδικά, όπου οι μισθοί του Δημοσίου, εκτός γνωστών, προνομιακών, πελατειακών εξαιρέσεων (π. χ. Υπουργείο Οικονομικών) , ήταν πάντα χαμηλοί, ο 13ος και 14ος είχαν ισχυρή υλικότητα αλληλεγγύης ανάμεσα στις διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Και μετά… 1/1/2013 αυτή η βαθιά υλική αποτύπωση της κοινωνικής συνοχής καταργήθηκε, στο όνομα της κρίσης.
Βγήκαμε από την κρίση, όμως η νεοφιλελεύθερη φιλοσοφία των μέτρων αντιμετώπισής της ζει και βασιλεύει. Για τη Δεξιά κυβέρνηση της 7ετίας η θατσερική αντίληψη ότι “δεν υπάρχει κοινωνία, μόνο άτομα “, είναι κυρίαρχη.
Ο 13ος και 14ος μισθός είναι εκτός του
πολιτικού και ιδεολογικού της ορίζοντα
Για την Αριστερά, για όσα κόμματα τοποθετούνται στην αριστερή πλευρά του χάρτη, η επαναφορά αυτής της μεγάλης ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ κατάκτησης πρέπει να γίνει απόλυτη προτεραιότητα. Δεν είναι νομικό, δικαστικό το ζήτημα. Είναι πολιτικό και κοινωνικό.
Αν πρέπει να ξεκινήσουμε από κάπου ώστε να ξαναμιλήσουμε, να ξαναδιεκδικήσουμε την ΚΟΙΝΩΝΙΑ. Διαφορετικά, τα “άτομα “, τα πολλά άτομα, θα παρακολουθούν στις τηλεοράσεις τις δήθεν κοινωνικές γιορτές και διακοπές των λίγων και ελάχιστα πια λίγων.
ΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΧΑΪΑΣ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
