Σοβαρά ερωτήματα προκαλούν πληροφορίες σχετικά με την αντιμετώπιση της Διεύθυνσης και του Συλλόγου Διδασκόντων του Γυμνασίου Ρίου από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας, κατά τη διαχείριση ιδιαίτερα πιεστικής υπόθεσης φοίτησης μαθήτριας.
Σύμφωνα με αυτές, το σχολείο είχε ενημερώσει επανειλημμένα και με διαφορετικούς τρόπους τους γονείς κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους για τις απουσίες μαθήτριας και για τις συνέπειες που μπορούσαν να προκύψουν ως προς τον χαρακτηρισμό της φοίτησής της.
Παρά τις ενημερώσεις και τις προσπάθειες επικοινωνίας του σχολείου, καταγγέλλεται ότι οι γονείς δεν ανταποκρίθηκαν εγκαίρως και με την απαιτούμενη συνέπεια.
Όταν πλέον η σχολική χρονιά ολοκληρώθηκε και ο Σύλλογος Διδασκόντων έλαβε την προβλεπόμενη απόφαση βάσει των υπηρεσιακών στοιχείων, ακολούθησε έντονη αντιπαράθεση, με την κατάθεση ιατρικών δικαιολογητικών των οποίων ο χρόνος υποβολής, η πληρότητα και η δυνατότητα νόμιμης αποδοχής αποτέλεσαν αντικείμενο αμφισβήτησης.
Διευκρινίζεται ότι δεν διατυπώνεται από την παρούσα δημοσίευση κρίση ως προς τη γνησιότητα οποιουδήποτε ιατρικού εγγράφου.
Το ζήτημα αυτό μπορεί να κριθεί μόνο από τις αρμόδιες διοικητικές, ελεγκτικές ή δικαστικές αρχές.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν ασκήθηκε πίεση στη σχολική μονάδα να ανατρέψει εκ των υστέρων μία συλλογική και αιτιολογημένη απόφαση, αντί να της παρασχεθεί σαφής υπηρεσιακή και νομική υποστήριξη.
Η κατάσταση φέρεται να κορυφώθηκε όταν δικηγόρος της οικογένειας κάλεσε την Αστυνομία στο Γυμνάσιο Ρίου, μέσα στον χώρο λειτουργίας του σχολείου. Το περιστατικό, σύμφωνα με τις πληροφορίες, προκάλεσε ιδιαίτερα έντονη αναστάτωση και σοβαρή ψυχική επιβάρυνση στη Διεύθυνση και στα μέλη του Συλλόγου Διδασκόντων.
Εκπαιδευτικοί περιγράφουν ένα κλίμα πίεσης, απαξίωσης και φόβου, ενώ αναφέρουν ότι η Διεύθυνση του σχολείου βρέθηκε κοντά στην πλήρη σωματική και ψυχική εξάντληση.
Ένα δημόσιο σχολείο, αντί να αισθάνεται ότι προστατεύεται από την εκπαιδευτική διοίκηση κατά την άσκηση των καθηκόντων του, φέρεται να αφέθηκε ουσιαστικά μόνο του απέναντι σε εξώδικες, αστυνομικές και δικαστικές ενέργειες.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η καταγγελία ότι η Διευθύντρια του Γυμνασίου Ρίου ζητά επί περίπου έναν μήνα συνάντηση με τον Διευθυντή της ΔΔΕ Αχαΐας, προκειμένου να παρουσιάσει προσωπικά τα πραγματικά περιστατικά, τα υπηρεσιακά έγγραφα και την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει γίνει δεκτή.
Εφόσον η πληροφορία αυτή επιβεβαιώνεται, γεννώνται σοβαρά ερωτήματα:
Για ποιον λόγο ο επικεφαλής της αρμόδιας Διεύθυνσης Εκπαίδευσης δεν έχει συναντήσει τη Διευθύντρια μιας σχολικής μονάδας που δηλώνει ότι βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές πιέσεις;
Ποια συγκεκριμένη διοικητική και νομική υποστήριξη παρασχέθηκε στο Γυμνάσιο Ρίου;
Ζητήθηκαν και εξετάστηκαν με την ίδια προσοχή οι απόψεις του Συλλόγου Διδασκόντων και τα υπηρεσιακά στοιχεία του σχολείου;
Γιατί δημιουργήθηκε στη σχολική κοινότητα η εντύπωση ότι δόθηκε μεγαλύτερο βάρος στις απαιτήσεις και στις ενέργειες των γονέων από ό,τι στις εξηγήσεις και στις αποφάσεις του αρμόδιου παιδαγωγικού οργάνου;
Υπήρξαν πολιτικές, κοινωνικές ή άλλου είδους παρεμβάσεις στην υπόθεση και, εφόσον υπήρξαν επικοινωνίες τρίτων προσώπων με τις εκπαιδευτικές αρχές, ποιο ήταν ακριβώς το περιεχόμενό τους;
Η επίκληση πολιτικών προσώπων ή άλλων γνωριμιών δεν αποδεικνύει από μόνη της οποιαδήποτε παράνομη παρέμβαση. Η αρμόδια εκπαιδευτική αρχή, όμως, οφείλει να δώσει καθαρές και τεκμηριωμένες απαντήσεις, ώστε να μη δημιουργείται ούτε καν η εντύπωση ότι οι οικογένειες με οικονομική δυνατότητα, ισχυρή νομική εκπροσώπηση ή κοινωνικές γνωριμίες αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τις υπόλοιπες.
Το θέμα υπερβαίνει τη συγκεκριμένη υπόθεση. Αφορά τη θεσμική προστασία των Διευθυντών και των Συλλόγων Διδασκόντων όλων των δημόσιων σχολείων. Οι εκπαιδευτικοί δεν μπορεί να καλούνται να εφαρμόζουν τη νομοθεσία και, όταν οι αποφάσεις τους προκαλούν αντιδράσεις, να εγκαταλείπονται χωρίς σαφείς οδηγίες και ουσιαστική υποστήριξη.
Η ΔΔΕ Αχαΐας καλείται να απαντήσει δημόσια:
– Εάν πράγματι η Διευθύντρια του Γυμνασίου Ρίου έχει ζητήσει συνάντηση και για ποιον λόγο αυτή δεν έχει πραγματοποιηθεί.
– Ποιες οδηγίες και ποια υποστήριξη παρείχε στη σχολική μονάδα.
– Εάν εξέτασε πλήρως τις απόψεις και τα αποδεικτικά στοιχεία του Συλλόγου Διδασκόντων.
– Εάν ασκήθηκε οποιαδήποτε εξωτερική παρέμβαση σχετικά με τον χειρισμό της υπόθεσης.
– Με ποιον τρόπο προτίθεται να προστατεύσει τη Διεύθυνση και τους εκπαιδευτικούς από περιστατικά πίεσης και εκφοβισμού κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.
Η δημοσιοποίηση της υπόθεσης δεν στρέφεται αεναντίον μιας ανήλικης μαθήτριας ούτε να παραβιάσει τα προσωπικά της δεδομένα. Πρέπει, όμως, να εξεταστεί εάν ένα δημόσιο σχολείο και ο Σύλλογος Διδασκόντων του αφέθηκαν χωρίς την αναγκαία θεσμική προστασία, επειδή τόλμησαν να εφαρμόσουν τους ίδιους κανόνες για όλους.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
