Όταν βλέπεις, σε εποχές που δεν υπήρχαν οι τεχνολογίες και τα μέσα που θεωρούμε σήμερα αυτονόητα, πεφωτισμένα μυαλά να αναζητούν, να δημιουργούν και να προχωρούν μπροστά, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να υποκλίνεσαι.
Να υποκλίνεσαι στα μυαλά τους, στην προσπάθειά τους, στην επιμονή τους. Σε ανθρώπους που έζησαν σε εποχές όπου τίποτε δεν ήταν δεδομένο και τίποτε δεν ήταν εύκολο. Που για να κατακτήσουν τη γνώση, να δημιουργήσουν και να αφήσουν κάτι πίσω τους, έπρεπε πρώτα να δουλέψουν με τον ίδιο τους τον εαυτό και να καλλιεργήσουν τον χαρακτήρα τους.
Και ίσως γι’ αυτό η σύγκριση με το σήμερα αφήνει μια πικρή γεύση.
Σήμερα, που σχεδόν όλα είναι διαθέσιμα, άμεσα και εύκολα, η ευκολία συχνά αντικαθιστά την προσπάθεια και η επιφανειακή προσέγγιση την ουσιαστική αναζήτηση.
Και μαζί με αυτά, σιγά σιγά λιγοστεύουν πράγματα που κάποτε θεωρούνταν αυτονόητα: η επιμονή, η υπομονή, η καλλιέργεια, η προσωπική προσπάθεια, η ποιότητα του χαρακτήρα.
Ίσως τελικά η μεγαλύτερη πρόοδος δεν βρίσκεται σε όσα μας προσφέρει η τεχνολογία, αλλά σε όσα εξακολουθούμε να απαιτούμε από τον εαυτό μας.
Ηλίας Κωνσταντάτος
ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΩΡΑ ΠΑΤΡΩΝ













