Οι δύο “θαλασσινές γειτονιές” της Πάτρας είναι η Πλαζ και το Ρίο. Η μεν πρώτη, πιάνει σχεδόν από το κέντρο της πόλης μέχρι τις ανατολικές γειτονιές της, το δε δεύτερο, από την ανατολική άκρη της πολης μέχρι κάτω από το Πανεπιστήμιο και το Νοσοκομείο του Ρίου. Με λίγα λόγια και η Πλαζ και το Ρίο είναι πολύ κοντά για όλο τον κόσμο.
Εμείς έχουμε πιάσει τη γειτονιά του Ρίου. Και είναι πραγματικά γειτονιά. Κάθε καλοκαίρι επί πολλά πλέον χρόνια, “οι μόνιμοι παραθεριστές ” γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Ακόμα και σε ποια μεριά της παραλίας κάθεται ο καθένας μας ξέρουμε. Χαιρετούρες την ώρα που κολυμπάμε, τα νέα μας, φυσικά κουβέντα για την πολιτική κατάσταση. Ανησυχία αν κάποιος από τους/τις πιο ηλικιωμένους/ες αργήσει να εμφανιστεί.
Σήμερα λοιπόν στην καθιερωμένη βόλτα-κολύμπι, πιάσαμε κουβέντα με έναν κύριο -πρώην εκπαιδευτικός και πολλά άλλα σημαντικά “πρώην ” που δεν θέλω να αναφέρω για λόγους διακριτικότητας.
Θαύμασα τον πολύ ωραίο λόγο του, την καθαρή, μοντέρνα και αιχμηρή σκέψη του. Είπαμε διάφορα. Την ώρα που αποχωριζόμασταν μου είπε την ηλικία του. 95 χρόνων. Κόντεψα να πνιγώ. Στην κυριολεξία.
Σία Αναγνωστοπούλου













