Στη χθεσινή συγκέντρωση στην Ακράτα για το αποχετευτικό της Ανατολικής Αιγιάλειας πήγα με μία και μοναδική διάθεση: να βοηθήσω έναν δίκαιο αγώνα των κατοίκων και να προτείνω συγκεκριμένες ενέργειες για να δοθούν επιτέλους απαντήσεις.
Και είπα το αυτονόητο: να απευθυνθούμε στις αρμόδιες αρχές και να ζητήσουμε έλεγχο για τα χρήματα, τις συμβάσεις, τα αντλιοστάσια, τις καθυστερήσεις και τις ευθύνες.
Και τότε άκουσα από πλευράς της Επιτροπής Αγώνα το αμίμητο:
«Μην κάνεις αναφορά, γιατί θα σταματήσει το έργο».
Μα ποιο έργο θα σταματήσει;
Ένα έργο που όχι μόνο δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά εδώ και χρόνια σέρνεται, καθυστερεί και οι πολίτες ακόμη περιμένουν να συνδεθούν;
Αντί λοιπόν να φοβόμαστε τον έλεγχο, θα έπρεπε να τον απαιτούμε.
Η ίδια η Επιτροπή Αγώνα υποστηρίζει ότι το κρίσιμο πρόβλημα είναι τα αντλιοστάσια. Ωραία. Τότε πρέπει να απαντηθούν συγκεκριμένα ερωτήματα: τι προβλεπόταν συμβατικά για αυτά, τι χρήματα διατέθηκαν, τι πραγματικά πληρώθηκε, ποιες εργασίες έγιναν, ποιος είχε την ευθύνη λειτουργίας και συντήρησης και γιατί σήμερα δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τις συνδέσεις.
Και αφού ειπώθηκε ότι η Επιτροπή έχει ήδη απευθυνθεί σε αρχές και διαθέτει σχετικά έγγραφα, ακόμη καλύτερα. Ας ενημερώσει δημόσια τους κατοίκους: πού απευθύνθηκε, τι ζήτησε, ποια στοιχεία έλαβε και τι προκύπτει από αυτά για τα αντλιοστάσια και τη διαχείριση των χρημάτων.
Αυτό είναι διαφάνεια.
Αντί γι’ αυτό, επειδή τόλμησα να προτείνω το αυτονόητο, δέχθηκα λεκτικές επιθέσεις και ακόμη και σωματική απώθηση από μέλος της Επιτροπής Αγώνα.
Δηλαδή καλείς κάποιον σε μια δημόσια συγκέντρωση για να βοηθήσει και, επειδή ζητά θεσμικό έλεγχο, του επιτίθεσαι;
Αυτό δεν είναι ούτε διάλογος ούτε αγώνας.
Και ίσως εδώ βρίσκεται ένα μέρος της εξήγησης γιατί τόσα χρόνια ακούμε συζητήσεις, συνεδριάσεις, συναντήσεις και υποσχέσεις, αλλά το αποχετευτικό εξακολουθεί να μη λειτουργεί όπως πρέπει.
Ο αγώνας δεν μπορεί να εξαντλείται στο να συζητάμε μεταξύ μας, με τοπικούς παράγοντες και στα ίδια όργανα ξανά και ξανά. Κάποια στιγμή πρέπει να γίνει το επόμενο βήμα: έλεγχος από τις αρμόδιες διαχειριστικές, εποπτικές και ελεγκτικές αρχές.
Και αυτό ακριβώς θα κάνω.
Οι πολίτες που βρίσκονταν στη συγκέντρωση και επικρότησαν αυτή την πρόταση έδειξαν ότι ζητούν το αυτονόητο: απαντήσεις και αποτέλεσμα.
Από εκεί και πέρα, η Επιτροπή Αγώνα μπορεί να συνεχίσει τον αγώνα της όπως εκείνη επιλέγει. Αν θεωρεί ότι ο έλεγχος θα «σταματήσει» ένα έργο που ήδη εδώ και χρόνια δεν έχει ολοκληρωθεί, είναι δική της θέση.
Η δική μου είναι ξεκάθαρη:
Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΑ ΕΡΓΑ.
Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΓΙΑΤΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ.
Και αυτό ακριβώς πρέπει πλέον να μάθουμε:
Τι έγινε με τα χρήματα; Τι έγινε με τα αντλιοστάσια; Ποιος είχε την ευθύνη; Γιατί δεν ολοκληρώθηκε το έργο; Και πότε επιτέλους θα συνδεθούν οι κάτοικοι;
Η Ανατολική Αιγιάλεια δεν χρειάζεται άλλες δικαιολογίες.
Χρειάζεται αποχέτευση που να λειτουργεί. Και αυτό απαιτεί έλεγχο, διαφάνεια και λογοδοσία.
Γιώργος Μπέσκος
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΙΓΙΟΥ













