Σε οριακό σημείο βρίσκεται η επιβίωση των παραδοσιακών φούρνων στην Αχαΐα και την ευρύτερη περιφέρεια, καθώς το δυσβάστακτο ενεργειακό κόστος και η α απουσία ουσιαστικής στήριξης απειλούν με λουκέτα δεκάδες μικρές βιοτεχνικές επιχειρήσεις.
Η συνάντηση στο Υπουργείο και
το αδιέξοδο με τις επιδοτήσεις
Εκπρόσωποι του κλάδου βρέθηκαν πρόσφατα έξω από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, επιδιώκοντας λύσεις στο οξύ πρόβλημα που έχει γίνει «βραχνάς» για την καθημερινή λειτουργία τους. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά από τη συνάντηση, τέθηκε επί τάπητος το πακέτο των 100 εκατομμυρίων ευρώ που προορίζεται για την ελάφρυνση του ενεργειακού κόστους των επιχειρήσεων.
Ωστόσο, το βασικότερο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Γιατί η κρατική στήριξη κατευθύνεται κυρίως στις μεγάλες ενεργοβόρες βιομηχανίες, αφήνοντας εκτός τους μικρούς βιοτεχνικούς φούρνους που παλεύουν καθημερινά με δυσθεώρητους λογαριασμούς; Παρά τις υποσχέσεις για εξέταση μιας δικαιότερης κατανομής, οι τελευταίες εξαγγελίες αφήνουν ξανά τον παραδοσιακό αρτοποιό «απ’ έξω».
Η εκτόξευση των δαπανών και
ο κοινωνικός ρόλος του φούρνου
Η ενέργεια αποτελεί βασικότατο συντελεστή λειτουργίας για έναν φούρνο, ο οποίος χρειάζεται ρεύμα για τα ψυγεία, τα ζυμωτήρια και τον φωτισμό, καθώς και πετρέλαιο ή φυσικό αέριο για να ανάψουν οι φούρνοι τα χαράματα.
Οι μηνιαίοι λογαριασμοί ενέργειας έχουν εκτοξευθεί από τα 1.000–1.500 ευρώ στα 1.500–2.000 ευρώ και πάνω.
Η τιμή του πετρελαίου κινείται πλέον σε επίπεδα γύρω στα 2 ευρώ το λίτρο.
Την ίδια στιγμή, οι αρτοποιοί κρατούν την τιμή του ψωμιού σταθερά σε χαμηλά επίπεδα (περίπου 1,20–1,30 ευρώ), απορροφώντας τις πιέσεις από αίσθηση κοινωνικής ευθύνης απέναντι στα νοικοκυριά που δυσκολεύονται.









