Αλέξης Καρβουντζής – Το bullying προκύπτει όταν συνυπάρχουν: παιδιά χωρίς όρια
Ο μαθητής , οι γονείς , οι δάσκαλοι , η κοινωνία ;
Το γεγονός είναι πως οι εκπαιδευτικοί συγκλίνουν στην ιδέα πως το μεγαλύτερο τους πρόβλημα στο σχολείο δεν είναι το ατίθασο παιδί αλλά ο δικαιούμενής γονιός.
Από την εποχή του κορονοϊού και εντεύθεν αντιμετωπίζεται ένα κύμα αρνητισμού προς το σχολείου από πολλούς γονείς .
📍 ⏳ Άλλες ειδήσεις για Αλέξης Καρβουντζής
Το σχολείο αντιμετωπίζεται ως αναγκαστική διεκπεραίωση και ο δάσκαλος ο αναγκαστικός κρίκος αλλά και ο τα πάντα πλήρων και έχοντας ευθύνες για όλα . Αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί γενιές που έχουν μάθει από το σπίτι τους να έχουν μόνο δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις. Δεν θεωρείται πια το σχολείο σαν το χυτήριο που θα διαμορφώσει ανθρωπίνους χαρακτήρες που θα στελεχώσουν συγκροτημένη σε αρχές κοινωνία.
Ο γονέας που δεν έχει μάθει στο παιδί του την έννοια του όχι και του μη ,ανατρέφει ένα παιδί που ξέρει μόνο από δικαιώματα και δεν αισθάνεται καθόλου τις υποχρεώσεις του . Στις συναναστροφές με τους συμμαθητές του είναι επιθετικός γιατί θέλει να περνάει το δικό του. Αναπτύσσει βίαια χαρακτηριστικά στις συναναστροφές του γιατί δεν έχει μάθει να διαλέγεται και να διαμορφώνει γνώμη ακούγοντας και σεβόμενος και την άποψη του άλλου.
Ο ρόλος των δασκάλων είναι ιδιαίτερα λεπτός και συνάμα δύσκολος. Βιώνει σε ένα σχολείο που φοβάται να μιλήσει στον μαθητή στην κυριολεξία. Ο παιδαγωγικός του ρόλος παρεξηγείται από ένα γονιό που δεν έχει εμπιστοσύνη αλλά ούτε και ενθαρρύνει τον εκπαιδευτικό να παίξει τον ρόλο του παιδαγωγού που ενίοτε θα είναι και επιβάλλεται να είναι σκληρός .Βέβαια όλοι ζούμε σε μια κοινωνία που έχει αναπτυχθεί ο δικαιωματισμος και η άρνηση στην ύπαρξη υποχρεώσεων .Όταν λοιπόν τα παιδιά μας δεν τα έχουμε διαπαιδαγωγήσει με τρόπο που να τα οδηγεί να συμμορφώνονται στη λογική του καλού της ομάδας και όχι στο εγωισμό τος έρχεται σαν φυσικό αποτέλεσμα η ανάπτυξη της επιθετικότητας και το μπουλινγκ. Μερικές φορές μάλιστα δρα κα ι σαν αυτοάμυνα στο μπούλινγκ και την επιθετικότητα των άλλων.
Σε ένα ιδανικό σχολείο ο δάσκαλος αφήνεται να κάνει την δουλειά του ο γονέας δεν επεμβαίνει σε επίπεδο εκπαιδευτικής διαδικασίας ούτε σε ζητήματα μεταξύ των παιδιών για να επιβάλει το δίκαιο του παιδιού του..Ας το δούμε όμως τα παραπάνω καθαρά, αναλυτικά χωρίς ωραιοποιήσεις αλλά και χωρίς μονομέρεια: Ο «δικαιωματικός» γονιός — υπαρκτό πρόβλημα, όχι η μόνη αιτία που πολλοί εκπαιδευτικοί βιώνουν:γονείς που παρεμβαίνουν επιθετικά,που δεν δέχονται παρατήρηση για το παιδί τους,που μετατρέπουν κάθε θέμα σε «διεκδίκηση».Αυτό όντως:αποδυναμώνει τον δάσκαλο,περνά στο παιδί μήνυμα «είσαι πάντα σωστός»,δυσκολεύει την επιβολή ορίων. Όμως: αυτός ο γονιός συχνά δεν είναι μόνο «κακομαθημένος» — είναι και:καχύποπτος προς το σχολείο,αγχωμένος,ή απογοητευμένος από θεσμούς που δεν εμπιστεύεται
Το παιδί — μαθαίνει αυτό που ζει Οταν δεν μαθαίνει το «όχι»:γίνεται πιο απαιτητικό,πιο επιθετικό,δυσκολεύεται στη συνύπαρξη.Αλλά:πολλά παιδιά εκδηλώνουν βία γιατί δεν ξέρουν άλλο τρόπο να εκφραστούν,ή γιατί βιώνουν πίεση, απόρριψη ή και βία: μερικές φορές το bullying είναι και άμυνα. Ο εκπαιδευτικός — ανάμεσα σε ευθύνη και αδυναμία :καλείται να διαχειριστεί τα πάντα,αλλά χωρίς επαρκή στήριξη,με φόβο παρεξήγησης.
Όμως υπάρχει μια παγίδα:
δεν χρειάζεται «σκληρός δάσκαλος»,αλλά ξεκάθαρος, σταθερός και υποστηριζόμενος δάσκαλος.Χωρίς θεσμική κάλυψη:ούτε αυστηρότητα μπορεί να λειτουργήσει σωστά,ούτε παιδαγωγική σχέση να χτιστεί.
Το σχολείο — αποδυναμωμένος θεσμός Το σχολείο σήμερα: δεν έχει πάντα τα εργαλεία να διαχειριστεί συγκρούσεις, δεν υποστηρίζεται επαρκώς (ψυχολόγοι, δομές), συχνά λειτουργεί περισσότερο «διαχειριστικά» παρά παιδαγωγικά. Και έτσι: χάνει τον ρόλο να μπορεί να διαμορφώνει χαρακτήρες.
Η κοινωνία — η ρίζα του προβλήματος Εδώ βρίσκεται η πιο βαθιά αιτία. Σήμερα: ..προβάλλονται έντονα τα δικαιώματα, αλλά όχι η ευθύνη και το όριο, μειώνεται η αντοχή στη ματαίωση, ενισχύεται το «εγώ» έναντι του «εμείς».
Το παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου: «έχω δίκιο γιατί το νιώθω» και όχι «συνυπάρχω γιατί υπάρχουν κανόνες». Το κρίσιμο λάθος στην «ιδανική εικόνα» Λέμε ότι στο ιδανικό σχολείο ο γονιός δεν επεμβαίνει.Εδω χρειάζεται διόρθωση: Ένα υγιές σχολείο δεν είναι αυτό όπου: ο γονιός απουσιάζει,αλλά αυτό όπου: ο γονιός εμπιστεύεται και συνεργάζεται, δεν παρεμβαίνει αυθαίρετα, αλλά ούτε αποσύρεται πλήρως. Γιατί όταν ο γονιός λείπει:το παιδί μένει χωρίς κοινό πλαίσιο,και το σχολείο μένει μόνο του.
✔️ Συμπερασματικα μιλωντας Το bullying προκύπτει όταν συνυπάρχουν: παιδιά χωρίς όρια ή δεξιότητες επικοινωνίας, γονείς που είτε υπερεμβαίνουν είτε αποσύρονται, εκπαιδευτικοί χωρίς στήριξη, μια κοινωνία που μπερδεύει την ελευθερία με την απουσία κανόνων. Με μία φράση:Δεν φταίει ένας.
Φταίει η έλλειψη κοινού πλαισίου αξιών και ορίων μεταξύ εκπαιδευτικών μαθητών γονέων και κοινωνίας
Αλέξης Καρβουντζής
ΗΛ/ΓΟΣ ΤΕΙ ΠΑΤΡΑΣ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
