Φωκίων Ζαΐμης -Τι πρέπει να κάνει η Δύση για να επικρατήσει τελικά;
Από τον πρώτο κιόλας παγκόσμιο πόλεμο ήταν σαφές ότι οι ΗΠΑ επιδίωκαν να είναι ή μόνη υπερδύναμη στον πλανήτη. Και δεν εννοώ μόνον στρατιωτικά αλλά και οικονομικά και πολιτιστικά.
Αμέσως μετά την επανάσταση και ανεξαρτησία τους από το βρετανικό στέμμα ενδυνάμωσαν την οικονομία τους ξεκαθάρισαν λογαριασμούς με το γειτονικό Μεξικό και τις πιο κοντινές χώρες της κεντρικής Αμερικής. Μετά τον πρώτο και μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο αφού άφησαν τους ‘’συμμάχους’’ τους να φθαρούν αρκετά έδωσαν με την αργοπορημένη συμμετοχή τους το τελειωτικό χτύπημα στους Γερμανούς, Ιάπωνες και στους συμμάχους τους ώστε ως νικητές να εγκατασταθούν στην κορυφή της στρατιωτικής και οικονομικής ισχύος του κόσμου. Το μόνο εμπόδιο ήταν η αντιπαλότητα της ΕΣΣΔ η οποία όμως διαλύθηκε στο τέλος του ψυχρού πολέμου με μια έξυπνη στρατηγική από την ηγεσία των ΗΠΑ, κυρίως από την εποχή Ρήγκαν και μετά με τον οικονομικό-στρατιωτικό ανταγωνισμό στο πλαίσιο του περίφημου ‘’πόλεμου των άστρων’’. Η ΕΣΣΔ σε αυτό τρελό ράλι εξοπλισμών απέτυχε τραγικά λόγω οικονομικού μοντέλου, ήταν δε τελικά το κύκνειο άσμα της ΕΣΣΔ. Η διάλυσή της ΕΣΣΔ έφερε τις ΗΠΑ ως μοναδική ηγέτιδα δύναμη τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά στην υφήλιο, με τις λοιπές χώρες μακράν.
Απληστία και παγκοσμιοποίηση
Εν συνεχεία η απληστία των οικονομικών κύκλων της Δύσης εφηύρε την περίφημη παγκοσμιοποίηση που διαδόθηκε από τις ελίτ της δύσης κυρίως μέσω των δυνάμεων των διαφόρων συντεχνιακών λόμπι, πολυεθνικών και βιομηχάνων που με απλά λόγια ήταν η ελεύθερη διακίνηση του κεφαλαίου και των προϊόντων που αυτά κατασκευάζουν χωρίς όμως παράλληλη ελεύθερη διακίνηση του εργατικού δυναμικού. Η ίδια η παγκοσμιοποίηση όμως ήταν αυτή που συνδυαζόμενη με την σοφή και ήρεμη πολιτική της Κίνας έφερε τελικά την οικονομική αποδυνάμωση της ίδιας της Δύσης και κυρίως των ΗΠΑ αφού αρχικά μετέφερε οικονομική δύναμη εκτός της Δύσης μέσω μεταφοράς κεφαλαίων και παραγωγικών μονάδων και διαδικασιών. Με σταθερή, έξυπνη, εξωστρεφή και πειθαρχημένη πολιτική η Κίνα κατάφερε σταδιακά να αντικαταστήσει τα δυτικά κεφάλαια με κρατικά κινεζικά (ή ενίοτε και ιδιωτικά κινεζικά) με αποτέλεσμα την ισχυροποίησή της σημαντικά. Η Δύση θεωρούσε, μέγα λάθος, ότι η Κίνα δεν θα καταφέρει να αντιγράψει με επιτυχία, πόσο μάλλον να ξεπεράσει τεχνολογικά την Δύση και υποτίμησε την πολιτική διοίκηση των Κινέζων που παρότι είναι βασισμένη στο μαρξιστικό κοινωνικό μοντέλο παράλληλα έχει αφήσει την οικονομία της αγοράς να ευδοκιμήσει στην μεσαία τάξη με ελευθερίες καταναλωτισμού πρωτόγνωρες για ένα κομμουνιστικό καθεστώς.
Σήμερα τα αποτελέσματα είναι τόσο εξωφθαλμα πρωτοφανή για το θαύμα της Κινας που δεν χωρούν αμφισβήτηση τόσο σε συγκεκριμένους δείκτες ανάπτυξης και οικονομίας όσο και σε κοινωνικούς και ποιοτικούς δείκτες. Θεωρώ ότι η αντιστροφή αυτής της κατεύθυνσης είναι μάλλον απίθανη. Αυτή άλλωστε ήταν μία από τις βασικές παραμέτρους του προγράμματος του προέδρου Τράμπ και του κινήματος MAGA (Make America Great Again).
📍 ⏳ Άλλες ειδήσεις για ΖΑΙΜΗΣ
Η Δύση μην ξεχνούμε ότι δοκίμασε να διαλύσει-διασπάσει την Κίνα με πολιτικές αναταράξεις (βλ Χονγκ Κονγκ, διαδηλώσεις πλατεία Τιεν Αν Μεν κλπ), με ιούς τύπου κορόνα αλλά και με άλλες πλάγιες μεθόδους. Μέχρι στιγμής αυτό έχει δραματικά αποτύχει και η σταθερότητα του κινεζικού συστήματος αποδείχθηκε στις πιο δύσκολες πολιτικές και οικονομικές κρίσεις. Αυτό που η Δύση επίσης αγνοεί είναι το μοντέλο τροφοδότησης του πολιτικού συστήματος της Κίνας που βασίζεται όχι στον νεποτισμό αλλά σε πραγματικά αξιολογικά, εθνικά και κριτήρια ώστε να παραμένει υγιές και να επανατροφοδοτείται έναντι σε συστήματα της Δύσης που βασίζονται κυρίαρχα σε οικονομικούς ολιγάρχες και σε κλαδικά λόμπυ του ίδιου του συστήματος .
Πολυπολικός κόσμος
Σήμερα βλέπουμε να εξελίσσεται μία ακόμα προσπάθεια και ένας πόλεμος, μέσω τρίτων χωρών, για τον ίδιο σκοπό δηλαδή την αποδυνάμωση της οικονομικής δύναμης της Κίνας από τις ΗΠΑ. Φαίνεται ότι κι αυτή η προσπάθεια αποτυγχάνει και το τίμημα πληρώνουν όχι μόνον οι ΗΠΑ αλλά όλος ο πλανήτης και η μεσαία τάξη όλων των χωρών του κόσμου. Με την έλευση μάλιστα της τεχνητής νοημοσύνης όπου οι Κινέζοι φαίνεται να έχουν πλέον κυρίαρχο ρόλο η παντοδυναμία των ΗΠΑ και της Δύσης γενικά υποχωρεί ακόμα περισσότερο και πηγαίνουμε σταθερά σε ένα πολυπολικό κόσμο με κύκλους επιρροής που έχουν και κοινούς χώρους. Πού θα σταθεροποιηθεί αυτό είναι νωρίς να πούμε. Θα γίνουν ακόμα αρκετές πολεμικές αναμετρήσεις και αν τελικά αποφύγουμε τον πυρηνικό όλεθρο μάλλον θα έχουμε μια πολυπολική ισορροπία σε μερικές δεκαετίες και ένα ξαναμοίρασμα του κόσμου σε σφαίρες επιρροής. Εως τότε οι πολίτες του κόσμου θα βλέπουν να εξελίσσονται πολλά παράλογα πολιτικά σήριαλ, πολλές πολεμικές αναμετρήσεις, τρομοκρατικές απειλές και σκαμπανεβάσματα των διεθνών αγορών. Εξακολουθώ όμως ακόμα να πιστεύω ότι η πλειονότητα των πολιτών του κόσμου που πλέον επικοινωνούν απευθείας, ανεξαρτήτως την γλώσσα, θρησκεία και οικονομική κατάστασή τους, μέσω του διαδικτύου να επιζητούν ακόμα το φιλελεύθερο μοντέλο ζωής της Δύσης. Το μοντέλο δε αυτό έχει βασιστεί στις αρχές της Ελληνική φιλοσοφίας, στο Ρωμαϊκό νομικό δίκαιο και στις αξίες του Χριστιανισμού. Και αυτό αν το είχαν καταλάβει οι ηγεσίες της Δύσης θα έπρεπε να κάνουν ένα και μόνον πράγμα για να κυριαρχήσουν παγκόσμια. Απολύτως τίποτε. Ούτε πολέμους, ούτε οικονομικές επιθέσεις ούτε πολιτικές ανατροπές.
Το δυτικό μοντέλο ζωής
Το μοντέλο ζωής, δηλαδή ο πολιτισμός που αναπαράγεται στην Δύση, με τα πάνω και τα κάτω του, είναι το πλέον επιθυμητό για τους πολίτες του κόσμου και ανεξάρτητα σε ποια χώρα του κόσμου ζει και σε ποιο πολίτευμα υπόκειται. Φορέας της εξάπλωσης, ανάπτυξης και επιτυχίας αυτού του μοντέλου είναι ο κάθε πολίτης της Δύσης που ζει και αναπνέει μοιραζόμενες παρόμοιες πολιτιστικές αξίες, συνήθειες και ανησυχίες. Το φιλελεύθερο αυτό μοντέλο τη Δύσης αργά ή γρήγορα θα επικρατήσει. Χωρίς πολέμους χωρίς συγκρούσεις, διότι ο πολιτισμός είναι το ισχυρότερο όπλο της ανθρωπότητας και εξαπλώνεται όπως το νερό και όπως ο αέρας. Δεν σταματά όσο στεγανό είναι ένα μοντέλο διακυβέρνησης. Στο τέλος θα επικρατήσει, όπως επικράτησε ο ελληνικός πολιτισμός στον κατακτητή Ρωμαίο όπως επικράτησε ο χριστιανισμός στους Σκανδιναβούς Βίκιγκς όπως επικράτησε το αγγλοσαξονικό μοντέλο στο ευρωπαϊκό κοκτέιλ στις ΗΠΑ. Ο πολιτισμός δεν περιορίζεται, δεν ελέγχεται και δεν εξουσιάζεται. Είναι άυλος πνευματικός ενίοτε ψυχαγωγικός και πάντα ανυψωτικός στην ψυχή και την καρδιά, διαδίδεται από την λογοτεχνία, την μουσική, τις τέχνες, το τραγούδι τον τρόπο συμπεριφοράς και ζωής σε καθημερινό επίπεδο. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Στο ερώτημα λοιπόν τι πρέπει να κάνουν οι ΗΠΑ και γενικότερα η Δύση για να επικρατήσουν τελικά η απάντηση είναι… απολύτως τίποτα. Τα πράγματα θα πάρουν τον δρόμο τους κι ο πολιτισμός θα διαδοθεί όπως το νερό και ο αέρας.
Το μοντέλο της καθημερινότητας
Σημασία έχει για τον πολίτη τελικά σε ποιο μοντέλο καθημερινότητας θα ζούμε κι όχι ποια χώρα έχει μεγαλύτερη ισχύ στρατιωτικά ή οικονομικά. Ακόμα κι οι ηγέτες των πιο αντιφατικών και αντιπάλων καθεστώτων με την πάροδο του χρόνου τείνουν κι αυτοί στο ίδιο μοντέλο ζωής και καθημερινότητας όσο και αν διακηρύττουν το αντίθετο. Η ίδια τους η ζωή είναι η απόδειξη για αυτό. Θεωρώ ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών της γης επιθυμούν ένα δυτικό μοντέλο καθημερινότητας ανεξάρτητα πολιτικής ιδεολογίας. Το πολιτικό μοντέλο διακυβέρνησης είναι ουσιαστικά αυτό που αφενός καθορίζει τους οικονομικούς δείκτες ανάπτυξης αφετέρου τους βαθμούς πολιτικής ελευθερίας που έχουν οι πολίτες του. Στο πρώτο φαίνεται ότι το πολιτικό σύστημα της δύσης βρίσκεται σε βαθιά κρίση στο δεύτερο σκέλος όμως έχει ξεκάθαρα την πρωτοκαθεδρία εξαπλώνεται δε ραγδαία παντού με επιτυχία.
Φωκίων Ζαΐμης
Αντιπεριφερειάρχης Αχαΐας
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
