Κάθε τρομοκρατική ενέργεια αποτελεί μια επίθεση όχι μόνο εναντίον των άμεσων θυμάτων της, αλλά και εναντίον της ίδιας της κοινωνίας, της δημοκρατίας και του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών. Πίσω από κάθε τέτοια πράξη υπάρχουν ανθρώπινες ζωές που σημαδεύονται, οικογένειες που βυθίζονται στο πένθος και μια κοινωνία που καλείται να διαχειριστεί τον πόνο και τις συνέπειες της βίας.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα δεν χωρούν διακρίσεις, συμψηφισμοί ή επιλεκτικές ευαισθησίες. Η ανθρώπινη ζωή έχει την ίδια αξία ανεξάρτητα από τις συνθήκες, την ιδιότητα ή την ταυτότητα του θύματος. Ο πόνος δεν μετριέται με πολιτικά ή ιδεολογικά κριτήρια και η συμπαράσταση δεν μπορεί να εξαρτάται από το ποιος υπήρξε ο δράστης ή ποιος ήταν ο αποδέκτης της βίας.
Η τρομοκρατία δεν έχει ιδεολογικό πρόσημο που να μπορεί να την καταστήσει περισσότερο ή λιγότερο αποδεκτή. Κάθε πράξη βίας που επιδιώκει να επιβάλει φόβο ή να επηρεάσει τη δημοκρατική λειτουργία της κοινωνίας στρέφεται εναντίον όλων μας. Για τον λόγο αυτό, η καταδίκη της οφείλει να είναι απόλυτη, καθολική και χωρίς αστερίσκους. Ταυτόχρονα, οφείλουμε να στεκόμαστε με σεβασμό απέναντι σε κάθε θύμα και στους ανθρώπους που μένουν πίσω, προσπαθώντας να συνεχίσουν τη ζωή τους κουβαλώντας ένα βαρύ φορτίο απώλειας. Η κοινωνική ενσυναίσθηση δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας αποτελεί προϋπόθεση συνοχής, ανθρωπιάς και δημοκρατικής ωριμότητας.
Η Πολιτεία έχει χρέος να διασφαλίζει ότι κάθε τέτοια υπόθεση διερευνάται πλήρως και ότι η Δικαιοσύνη λειτουργεί αποτελεσματικά και ανεπηρέαστα. Η απόδοση δικαιοσύνης δεν μπορεί να επουλώσει τον πόνο, μπορεί όμως να ενισχύσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και να επιβεβαιώσει ότι η δημοκρατία δεν υποχωρεί απέναντι στη βία.
Σε μια εποχή έντονων κοινωνικών και πολιτικών αντιθέσεων, η υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής, της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου πρέπει να αποτελεί κοινό τόπο. Η καταδίκη της τρομοκρατίας δεν είναι ζήτημα πολιτικής τοποθέτησης είναι ζήτημα πολιτισμού, ανθρωπιάς και σεβασμού στις θεμελιώδεις αξίες που κρατούν ενωμένη μια δημοκρατική κοινωνία.
Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια σταθερή και αδιαπραγμάτευτη στάση: μηδενική ανοχή απέναντι σε κάθε μορφή τρομοκρατίας και πολιτικής βίας, έμπρακτη στήριξη στα θύματα και τις οικογένειές τους και διαρκή προσήλωση στην απόδοση δικαιοσύνης. Μόνο έτσι τιμούμε τη μνήμη όσων χάθηκαν, ενισχύουμε την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και αποδεικνύουμε ότι η δημοκρατία είναι πάντοτε ισχυρότερη από τον φόβο και τη βία.
Θέμης Μπάκας
πολιτευτής Αχαΐας



