ΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ:
]Σκέφτηκα ότι αν αυτές οι νησίδες δημοκρατικής, συλλογικής αντίστασης ακούγονταν λίγο πιο συχνά, αν αντί για τη Λατινοπούλου και το Βελόπουλο σχεδόν σε καθημερινή βάση, ή το βομβαρδισμό με αστυνομικό ρεπορτάζ, κάπου κάπου έβρισκαν χώρο και οι άνθρωποι που άκουσα χθες βράδυ, τότε ίσως βλέπαμε ως κοινωνία τον εαυτό μας λίγο διαφορετικό. Κυρίως οι νέοι άνθρωποι.
Τι δύναμη λόγου εμπνευσμένου από τα βιώματά της ως μετανάστρια εργαζόμενη στη χώρα μας, αλλά και ως εκπρόσωπος της φιλλιπινέζικης συλλογικότητας αυτή η γυναίκα; Η Aurora Tabangin («Kasapi Hellas», Filipino Migrant Workers) που έδειξε οτι με την οργάνωσή τους έσπασαν τους τοίχους της απομόνωσης μιας μετανάστευσης που οργανώθηκε για να διεκδικήσει αξιοπρέπεια!
Και έπειτα μίλησε η Nawzat Hadid, Παλαιστίνια συγγραφέας και διερμηνέας, που με τρόπο βιωματικό αλλά και θεωρητικής αρτιότητας ανέλυσε βήμα βήμα το πώς επιτελείται ο κοινωνικός εκφασισμός.
Ο Αργύρης Αρχάκης (μέλος της Κίνησης Προσφύγων Μεταναστών), καθηγητής του πανεπιστημίου Πατρών, ανέλυσε με τον πάντα μοναδικό του τρόπο το πώς ανεπαισθήτως εκφασίζεται μια κοινωνία.
Τέλος μάθαμε απίστευτα πράγματα για αυτόν το σπαρακτικό εμφύλιο στο Σουδάν, μήπως και καταλάβουμε ότι όλοι αυτοί οι πρόσφυγες δεν έρχονται για να αλλοιώσουν τον “μοναδικό ” πολιτισμό μας, αλλά για να ζήσουν.




