Η Βιολέτα Ίκαρη, η Σαββέρια Μαργιόλα και ο Θοδωρής Κοτονιάς έδωσαν φωνή σε όσα δεν μπορούν να πουν οι άδειες ράγες.

Εδώ, από όπου εδώ και 130 χρόνια ξεκινούν τα ταξίδια του Οδοντωτού, στήθηκε μια συναυλία που δεν γεννήθηκε για να γιορτάσει. Γεννήθηκε για να θυμίσει μια απουσία.
Οι άνθρωποι που βρέθηκαν στη συναυλία δεν ήταν μόνο θεατές. Συμβόλιζαν όλους εκείνους που αυτό το καλοκαίρι δεν έφτασαν ποτέ. Τα άδεια βαγόνια που δεν γέμισαν, τα χαμένα χαμόγελα, τις επιχειρήσεις που περίμεναν μάταια, τις ευκαιρίες που χάθηκαν.










