Ρύζι σε σακουλάκι (Boil-in-bag): Ο κρυφός κίνδυνος για την υγεία

Τα πρακτικά σακουλάκια ρυζιού (τα γνωστά boil-in-bag) έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι πολλών νοικοκυριών. Πετάς το σακουλάκι στο βραστό νερό, περιμένεις λίγα λεπτά και –ως διά μαγείας– έχεις έτοιμο ρύζι, χωρίς να κολλήσει στην κατσαρόλα και χωρίς καθάρισμα.

Αλλά είναι πραγματικά τόσο έξυπνο να μαγειρεύουμε το φαγητό μας μέσα σε βραστό πλαστικό; Ο γνωστός χημικός και ερευνητής Alexander Sandtorv απαντά ευθέως σε αυτό το ερώτημα, εξηγώντας γιατί ο ίδιος αποφάσισε να κόψει αυτή τη συνήθεια μαχαίρι.

«Ήμουν κι εγώ τεμπέλης»

Ο Sandtorv δεν κρύβει ότι επί χρόνια χρησιμοποιούσε τα σακουλάκια “boil-in-bag” για ευκολία. «Είμαι απόλυτα ειλικρινής. Ήμουν ένας τεμπέλης. Ήταν η έρευνά μου για το “Πλαστικό Παράδοξο” που άλλαξε τα πάντα για εμένα. Μετά από αυτό, τα έκοψα οριστικά», ομολογεί.

«Έπρεπε λοιπόν, ως ενήλικας άνδρας, να μάθω πώς να βράζω κανονικά το ρύζι. Και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δεν είναι τόσο δύσκολο», λέει γελώντας. Ο λόγος που σταμάτησε δεν είναι επειδή πιστεύει ότι τα προϊόντα αυτά είναι παράνομα ή άμεσα τοξικά, αλλά επειδή θεωρεί την κατάργησή τους μια “εύκολη νίκη” για την υγεία του.

Όταν το πλαστικό θερμαίνεται, αρχίζουν τα προβλήματα

Ο ερευνητής ξεκαθαρίζει ότι, παρόλο που δεν υπάρχει εξειδικευμένη έρευνα αποκλειστικά για τα σακουλάκια ρυζιού, γνωρίζουμε πολύ καλά τι συμβαίνει όταν το πλαστικό γενικότερα εκτίθεται σε υψηλές θερμοκρασίες.

«Από άλλες έρευνες βλέπουμε ότι η θέρμανση του πλαστικού είναι προβληματική. Μπορεί να διαρρεύσουν χημικές ουσίες και περισσότερα μικροπλαστικά στο νερό. Πρέπει να κάνουμε τον διαχωρισμό: Τα μικροπλαστικά είναι μικροσκοπικά κομμάτια του ίδιου του υλικού. Μέσα σε αυτά τα κομμάτια, υπάρχει ένας άγνωστος αριθμός χημικών ουσιών που μπορεί να διαρρεύσουν».

Το γεγονός ότι τα μικροπλαστικά καταλήγουν στο ανθρώπινο σώμα είναι πλέον επιστημονικά τεκμηριωμένο. Το τι ακριβώς σημαίνει όμως αυτό για τη μακροπρόθεσμη υγεία μας, παραμένει ένα μεγάλο ερωτηματικό.

⚠️ Είναι Νόμιμο. Είναι όμως και Ασφαλές;
Ο Sandtorv τονίζει ότι τα χημικά που διαρρέουν βρίσκονται εντός των ορίων ασφαλείας που έχει θέσει η ΕΕ. Οι εταιρείες δεν παρανομούν. «Όμως», προσθέτει, «μπορεί οι ουσίες να θεωρούνται ασφαλείς μεμονωμένα. Τι γίνεται όμως με το “φαινόμενο του κοκτέιλ”, όταν δηλαδή πολλά χημικά αναμειγνύονται μέσα στον οργανισμό μας με την πάροδο του χρόνου; Ξέρουμε ελάχιστα για αυτό.»

«Κολυμπάμε στο πλαστικό»

Ο χημικός επισημαίνει ότι δεν πρέπει να δαιμονοποιούμε ένα και μόνο προϊόν, καθώς το πρόβλημα είναι συστημικό. «Κολυμπάμε στο πλαστικό. Υπάρχει τόσο πολύ πλαστικό στο σπίτι μας που πλέον δεν το προσέχουμε. Η κουζίνα, το μπάνιο, οι ντουλάπες μας είναι γεμάτες. Ακόμα και τα ρούχα που φοράμε είναι συχνά από πλαστικό (συνθετικά)».

Επειδή μας λείπει η “μεγάλη εικόνα” (δεν ξέρουμε από πού προσλαμβάνουμε τη μεγαλύτερη ποσότητα μικροπλαστικών μέσα στη μέρα), η λύση είναι η αρχή της προφύλαξης.

«Οι επιστήμονες εργάζονται πυρετωδώς για να μας δώσουν απαντήσεις. Μέχρι τότε, τι κάνουμε με την αβεβαιότητα; Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να υιοθετήσουμε στάση προφύλαξης. Η διακοπή της χρήσης του πλαστικού δεν είναι ποτέ επικίνδυνη». Αν αναρωτιέστε λοιπόν, αν πρέπει να σταματήσετε να βράζετε το ρύζι στο πλαστικό σακουλάκι, η απάντηση του ειδικού είναι ξεκάθαρη: «Ναι, απολύτως».