Η επίσκεψη της Υπουργού Παιδείας Σοφίας Ζαχαράκη στην Πάτρα συνοδεύτηκε από δύο σημαντικές πρωτοβουλίες: την έναρξη του νέου αγγλόφωνου προπτυχιακού προγράμματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Πατρών και τα εγκαίνια του Κέντρου Καινοτομίας Δυτικής Ελλάδας. Το νέο πρόγραμμα Ιατρικής προσέλκυσε 168 αιτήσεις από 23 χώρες, ενισχύοντας τη διεθνή παρουσία του Πανεπιστημίου.
Και καλώς γίνονται όλα αυτά.
Η εξωστρέφεια, η καινοτομία και η προσέλκυση φοιτητών από το εξωτερικό πρέπει να αποτελούν στόχους ενός σύγχρονου δημόσιου Πανεπιστημίου.
Υπάρχει όμως και μια άλλη εικόνα.
Λίγες ημέρες πριν, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών Χρήστος Μπούρας αποκάλυψε ότι περίπου 400 επιτυχόντες δεν προχώρησαν στην εγγραφή τους, ανάμεσά τους και εννέα επιτυχόντες στην Ιατρική. Ο ίδιος αναφέρθηκε σε συνδυασμό αιτιών, μεταξύ των οποίων οι οικονομικές δυσκολίες των οικογενειών και το υψηλό κόστος στέγασης και μετακίνησης.
Εδώ βρίσκεται μια αντίφαση που πρέπει να μας προβληματίσει.
Από τη μία προσπαθούμε να φέρουμε φοιτητές από ολόκληρο τον κόσμο στην Πάτρα. Από την άλλη, ελληνικές οικογένειες δυσκολεύονται να στείλουν το παιδί τους να σπουδάσει μακριά από το σπίτι του.
Το κόστος φοίτησης σήμερα είναι ενοίκιο, ηλεκτρικό ρεύμα, σούπερ μάρκετ, μετακινήσεις και καθημερινά έξοδα. Για πολλές οικογένειες σημαίνει ουσιαστικά τη συντήρηση ενός δεύτερου νοικοκυριού.
Η κυβέρνηση έχει λάβει μέτρα. Για το ακαδημαϊκό έτος 2025-2026 το Υπουργείο Παιδείας χρηματοδότησε με 8,175 εκατ. ευρώ το στεγαστικό επίδομα 3.948 φοιτητών του Πανεπιστημίου Πατρών, καλύπτοντας, σύμφωνα με το Υπουργείο, το σύνολο των εκκαθαρισμένων αιτήσεων.
Το ερώτημα όμως είναι αν αρκεί.
Γιατί το πρόβλημα δεν ξεκινά στην
πόρτα του Πανεπιστημίου.
Η ακρίβεια, η ενέργεια, η στεγαστική πολιτική, η φορολογία και συνολικά το κόστος ζωής δεν είναι ζητήματα απέναντι στα οποία η Πολιτεία είναι απλός παρατηρητής. Επηρεάζονται από διεθνείς εξελίξεις, αλλά και από πολιτικές αποφάσεις και από το πόσο αποτελεσματικά αντιμετωπίζονται οι συνέπειές τους.
Όταν το διαθέσιμο εισόδημα μιας οικογένειας πιέζεται, το πρόβλημα φτάνει αναπόφευκτα και στο Πανεπιστήμιο.
Η απάντηση επομένως δεν μπορεί να είναι μόνο ένα επίδομα.
Χρειάζεται περισσότερη προσιτή φοιτητική στέγη, αξιοποίηση και επέκταση των εστιών και των μισθωμένων κλινών, ενίσχυση της δωρεάν σίτισης και επανεξέταση των κριτηρίων στήριξης με βάση το πραγματικό κόστος διαβίωσης.
Το θέμα, άλλωστε, δεν εμφανίστηκε σήμερα.
Η Ελληνική Λύση έχει ήδη φέρει στη Βουλή ζητήματα φοιτητικής μέριμνας. Το 2022 κατέθεσε ερώτηση για την ανεπαρκή χρηματοδότηση της σίτισης των φοιτητών του Πανεπιστημίου Πατρών, ενώ το 2025 επανήλθε ζητώντας επανεξέταση περιουσιακού κριτηρίου για τη χορήγηση του φοιτητικού στεγαστικού επιδόματος.
Το ζητούμενο δεν είναι να ακυρώσουμε την εξωστρέφεια ή την καινοτομία. Το αντίθετο.
Θέλουμε ένα Πανεπιστήμιο Πατρών που να προσελκύει φοιτητές από ολόκληρο τον κόσμο. Αλλά θέλουμε και ένα δημόσιο Πανεπιστήμιο στο οποίο το παιδί μιας ελληνικής οικογένειας να μπορεί όχι μόνο να περάσει στις Πανελλαδικές, αλλά και να έχει την οικονομική δυνατότητα να φοιτήσει.
Γιατί η επιτυχία στις Πανελλαδικές δεν μπορεί να ακυρώνεται λίγες εβδομάδες αργότερα από ένα ενοίκιο που η οικογένεια δεν μπορεί να πληρώσει.
Η καινοτομία είναι πρόοδος. Η εξωστρέφεια είναι αναγκαία. Αλλά πραγματικά δημόσια Παιδεία σημαίνει ότι κανένας νέος δεν πρέπει να εγκαταλείπει το δικαίωμα στις σπουδές επειδή το οικογενειακό εισόδημα δεν επαρκεί.
Δημήτριος Γ. Παλούμπης
Πολιτικός Επιστήμονας
Υποψήφιος Βουλευτής Αχαΐας – Ελληνική Λύση
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
