Όταν η επίκληση της ειρήνης και της δημοκρατίας ειναι επιφανειακή και αποσκοπεί μόνο να βρίσκεται κάποιος στην δημοσιότητα με κάθε τροπο…οφείλω να κάνω κριτική ..
Εννοείται δεν είμαι ούτε ειδικός ,ούτε Διεθνολόγος …
Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και ο ρόλος του Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών δεν είναι πεδία εύκολων συνθημάτων.
Η επίκληση της «ειρήνης», της «διπλωματίας» και του «διεθνούς δικαίου» ακούγεται θεσμικά ορθή· όμως όταν μένει στη γενικότητα, χωρίς αναφορά στις πραγματικές ισορροπίες ισχύος, στις περιφερειακές αντιπαλότητες, στις ευθύνες όλων των πλευρών και στους μηχανισμούς επιβολής των κανόνων, κινδυνεύει να γίνει ρητορική ασφάλειας και όχι ουσιαστική πολιτική πρόταση.
Το να θέτεις το δίλημμα «ανθρωπισμός ή γεωπολιτική ισχύς» ως σχεδόν ηθικό δίπολο απλοποιεί μια σύνθετη πραγματικότητα όπου τα κράτη λειτουργούν ταυτόχρονα με αξιακά και στρατηγικά κριτήρια. Η διεθνής πολιτική δεν είναι ποτέ μονοσήμαντη – ούτε αμιγώς κυνική, ούτε αγνή.
Όταν λείπουν συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς επιβάλλεται η συμμόρφωση, πώς διασφαλίζεται η ισορροπία αποτροπής και πώς λειτουργούν οι θεσμοί χωρίς επιλεκτικότητα, τότε ο λόγος μένει σε ένα επίπεδο ηθικής διακήρυξης. Και αυτό, όσο καλοπροαίρετο κι αν είναι, μπορεί να αποδειχθεί επιφανειακό απέναντι σε ένα ζήτημα που απαιτεί ρεαλισμό, συνέπεια και συγκεκριμένες πολιτικές δεσμεύσεις.
Προτάσεις για λύσεις μας λείπουν κε Πολιτευτή…
Βιβή Παπατσώρη
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
