Μια καμπάνα ήχησε σε όλη την Ευρώπη, από τη Γερμανία.
Η ακροδεξιά στην πιο σκληρή εκδοχή της σήκωσε κεφάλι.
Οι λόγοι για αυτή τη θλιβερή εξέλιξη είναι πολλοί. Θα μπορούσα να αναφερθώ σε κάποιους από αυτούς. Ο κυριότερος ίσως: το “ευρωπαϊκό όραμα ” φτιάχνεται πια ερήμην των λαών και αποκλείοντας τους. Απέναντι σε αυτό το “άψυχο όραμα ” οι προοδευτικές δυνάμεις εκχωρούν διαρκώς έδαφος. Στρογγυλεύουν, κομπιάζουν, αποδέχονται στοιχεία ξένα ή αντίπαλα στο δικό τους κάποτε όραμα που κινητοποίησε τις μάζες. Εξορίζουν ιδέες, αξίες, πρόσωπα και κόμματα που θυμίζουν το “ενοχλητικό ” κάποτε δικό τους όραμα.
Το παράδειγμα του SPD στη Γερμανία, χαρακτηριστικό. Δεν είναι βεβαια μόνο η Γερμανία.
Δεν θέλω όμως να προχωρήσω σε αναλύσεις του ποδαριού. Υπάρχει ελπίδα; Ναι. Το Der Linke στη Γερμανία είναι όρθιο, στη Γαλλία ο Μελανσόν δίνει μάχη, κυρίως όμως οι Δημοκρατικοί Σοσιαλιστές των ΗΠΑ δείχνουν το δρόμο και ξαναφτιάχνουν ένα άλλο όραμα, ευθέως και χωρίς υποχωρήσεις αντίπαλο του Τραμπ.
Υπάρχει ελπίδα!
Η Αριστερά μπορεί και πρέπει να ξαναείναι εδώ. Με όλες της τις δυνάμεις. Όχι μουδιασμένη, όχι φοβική! Τολμηρή, σε ιδέες, πρόσωπα και αξίες. !
Σία Αναγνωστοπούλου
ΒΟΥΛΕΥΤΡΙΑ ΑΧΑΙΑΣ






