Στις εκδηλώσεις για την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, στη Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου Αχαΐας, παρευρέθηκε ο Θωμάς Λαζανάς, υποψήφιος βουλευτής Αχαΐας με την Ελληνική Λύση – Κυριάκος Βελόπουλος, εκπροσωπώντας επίσημα το κόμμα και καταθέτοντας στεφάνι στη μνήμη των ηρώων του 1940.
Η επέτειος του «ΟΧΙ» δεν είναι μόνο μια ημέρα ιστορικής μνήμης. Είναι και μια αφορμή να αναρωτηθούμε τι σημαίνει σήμερα να λέμε «ΟΧΙ» και «ΝΑΙ», ως πολίτες, ως κοινωνία και ως χώρα.
Πόσες φορές τα «ΟΧΙ» των πολιτών έγιναν «ΝΑΙ» από τις κυβερνήσεις; Και πόσες φορές τα «ΝΑΙ» της εξουσίας ήταν στην πραγματικότητα «ΟΧΙ» στη βούληση των πολιτών;
ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΟΥ 1940: ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ, ΕΝΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΛΑΟΣ
Τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, η ελληνική ηγεσία απέρριψε το ιταλικό τελεσίγραφο. Το ιστορικό «ΟΧΙ» συνδέθηκε με τον Ιωάννη Μεταξά, όμως η σημασία του ξεπέρασε το πρόσωπο που το εξέφρασε. Έγινε η απόφαση ενός λαού να υπερασπιστεί την ελευθερία και την αξιοπρέπειά του.
Ο ελληνικός στρατός πολέμησε με αυταπάρνηση, ενώ η κοινωνία στήριξε τον αγώνα με κάθε τρόπο. Η προετοιμασία της χώρας και η οχύρωση στα βόρεια σύνορα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Γραμμή Μεταξά και τα οχυρά του Ρούπελ, αποτέλεσαν μέρος της αμυντικής προσπάθειας.
Το ιστορικό δίδαγμα δεν είναι μόνο ότι ειπώθηκε ένα «ΟΧΙ». Είναι ότι αυτό το «ΟΧΙ» συνοδεύτηκε από αγώνα, θυσίες και συλλογική ευθύνη. Η ελευθερία δεν διατηρείται μόνο με λόγια, αλλά με ετοιμότητα, ενότητα και πράξεις.
ΟΤΑΝ ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟ «ΝΑΙ» ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Η ιστορία δεν τελειώνει το 1940. Σε διαφορετικές εποχές, η σχέση ανάμεσα στη λαϊκή βούληση και στις κυβερνητικές αποφάσεις επανέρχεται ως κρίσιμο πολιτικό ζήτημα.
Ίμια, 1996: Η κρίση στα Ίμια παραμένει ένα τραυματικό κεφάλαιο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Οι χειρισμοί της τότε κυβέρνησης και η προσφυγή στη διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών εξακολουθούν να προκαλούν πολιτική συζήτηση. Για πολλούς πολίτες, το ερώτημα παραμένει αν η διαχείριση εκείνης της κρίσης διασφάλισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα εθνικά συμφέροντα και την αξιοπρέπεια της χώρας.
Δημοψήφισμα του 2015: Οι πολίτες ψήφισαν «ΟΧΙ» στο ερώτημα που τέθηκε στο δημοψήφισμα, με ποσοστό 61,31%. Στη συνέχεια, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα κατέληξε σε συμφωνία με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, η οποία κινήθηκε σε διαφορετική κατεύθυνση από το αποτέλεσμα που είχε εκφραστεί στην κάλπη. Για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, αυτή η εξέλιξη συμβόλισε τη μετατροπή του λαϊκού «ΟΧΙ» σε κυβερνητικό «ΝΑΙ».
Συμφωνία των Πρεσπών, 2018–2019: Η υπογραφή και η κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις και μεγάλες διαδηλώσεις πολιτών που διαφωνούσαν με τη συμφωνία. Η κυβέρνηση προχώρησε στην εφαρμογή της μέσω των προβλεπόμενων θεσμικών διαδικασιών, όμως η κοινωνική και πολιτική αντιπαράθεση ανέδειξε ένα ουσιαστικό ερώτημα: πόσο λαμβάνεται υπόψη η διαφωνία των πολιτών στις αποφάσεις που αφορούν κρίσιμα εθνικά ζητήματα;
Σε μια δημοκρατία, οι θεσμικές διαδικασίες έχουν σημασία. Έχει όμως σημασία και η πολιτική ευθύνη απέναντι στην κοινωνία. Η εξουσία δεν πρέπει να αντιμετωπίζει τη λαϊκή βούληση ως εμπόδιο, αλλά ως στ
οιχείο που οφείλει να ακούει, να σέβεται και να εξηγεί με ειλικρίνεια τις αποφάσεις της.
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΚΑΤΑΓΩΓΗ
Ο Ελληνισμός δεν είναι μόνο η καταγωγή μας. Είναι ο πολιτισμός, η γλώσσα, η ιστορική μνήμη, η παιδεία, η ευθύνη και ο τρόπος με τον οποίο στεκόμαστε απέναντι στον συνάνθρωπο και στην πατρίδα μας.
Η γενναιότητα δεν ανήκει μόνο στους ήρωες των πολέμων. Καλλιεργείται καθημερινά, με την υπεράσπιση του δικαίου, με την αξιοπρέπεια, με την αλληλεγγύη και με την άρνηση να συμβιβαζόμαστε με όσα προσβάλλουν την κοινωνία.
Η σκέψη του Πλάτωνα για την αρετή και την ανδρεία μάς υπενθυμίζει ότι το θάρρος δεν είναι απλώς μια στιγμιαία πράξη. Είναι στάση ζωής, που δοκιμάζεται τόσο στις μεγάλες ιστορικές στιγμές όσο και στις καθημερινές επιλογές.
Και η ευθύνη μας δεν σταματά στα σύνορα της χώρας. Όταν ο άνθρωπος αδικείται, όταν η ελευθερία καταπατάται και όταν η αξιοπρέπεια συνθλίβεται, δεν μπορούμε να θεωρούμε ότι τίποτε από αυτά δεν μας αφορά.
ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ «ΟΧΙ» ΚΑΙ ΤΟ «ΝΑΙ» ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ
Το νόημα της 28ης Οκτωβρίου δεν εξαντλείται στις επετειακές εκδηλώσεις. Το ερώτημα είναι τι σημαίνει σήμερα να υπερασπιζόμαστε την πατρίδα και τον πολίτη με πράξεις.
Σήμερα λέμε ΟΧΙ:
Στη διαφθορά, στην αδιαφάνεια, στην ατιμωρησία και στην κακοδιαχείριση.
Στην αδικία, στην αναξιοκρατία και στην υποβάθμιση των θεσμών.
Στην εγκατάλειψη της δημόσιας υγείας και της παιδείας.
Στην οικονομική ασφυξία των νοικοκυριών και στην απώλεια κατοικιών από πολίτες που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Στην απαξίωση του πρωτογενούς τομέα, των παραγωγών και των ανθρώπων που κρατούν ζωντανή την ελληνική περιφέρεια.
Σε κάθε απόφαση που θέτει σε κίνδυνο το δημόσιο συμφέρον και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
Σε κάθε παραχώρηση ελληνικής γης ή ελληνικής θάλασσας που θίγει την εθνική κυριαρχία.
Σήμερα λέμε ΝΑΙ:
Στην αξιοπρέπεια, στην κοινωνική δικαιοσύνη και στον σεβασμό κάθε πολίτη.
Σε ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας και σε ποιοτική παιδεία για όλους.
Στην αξιοκρατία, στη διαφάνεια, στη λογοδοσία και στην ισονομία.
Στην προστασία της παραγωγής, των αγροτών, των κτηνοτρόφων, των εργαζομένων και των μικρών επιχειρήσεων.
Στην ενίσχυση της ελληνικής περιφέρειας και στη δημιουργία προοπτικής για τους νέους.
Σε μια πολιτεία που υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και σέβεται τη λαϊκή βούληση.
Στην υπεράσπιση της εθνικής ανεξαρτησίας, της ελευθερίας και της ειρήνης με ισχύ, υπευθυνότητα και αξιοπρέπεια.
ΓΙΑΤΙ ΤΟ «ΟΧΙ» ΤΟΥ 1940 ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΣΥΓΚΙΝΕΙ
Ογδόντα έξι χρόνια μετά, το «ΟΧΙ» εξακολουθεί να συγκινεί, επειδή εκφράζει κάτι βαθύτερο από μια ιστορική απόφαση: την άρνηση ενός λαού να αποδεχθεί την υποταγή και την αποφασιστικότητά του να υπερασπιστεί την ελευθερία του.
Η κατάθεση στεφάνου στη Χαλανδρίτσα, στον Δήμο Ερυμάνθου, ήταν μια πράξη τιμής προς όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την πατρίδα. Ταυτόχρονα, η επέτειος μάς καλεί να αναλογιστούμε τη δική μας ευθύνη απέναντι στην ιστορία και στις επόμενες γενιές.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο τι είπαν οι Έλληνες το 1940. Είναι αν έχουμε σήμερα το θάρρος να υπερασπιστούμε τις αξίες που εκείνο το «ΟΧΙ» συμβολίζει και αν όσοι ασκούν εξουσία είναι έτοιμοι να ακούν τη φωνή των πολιτών.
Γιατί η εμπιστοσύνη δεν ζητείται μόνο με λόγια. Κερδίζεται με πράξεις, συνέπεια και σεβασμό στη λαϊκή βούληση.
Ζήτω η 28η Οκτωβρίου!
Ζήτω οι ήρωες του 1940!
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
