Νίκος Ι. Νικολόπουλος:
Πριν από 28 χρόνια, ανήμερα της εορτής του Αγίου Φανουρίου,
ο Θεός έστειλε στην οικογένειά μας ακόμη ένα ανεκτίμητο δώρο.
Η αγαπημένη σύζυγός μου,
η Τασία μου —η Αναστασία— έφερε
στον κόσμο τον πρώτο μας γιο, τον Γιάννη.
Είχε προηγηθεί, έναν χρόνο νωρίτερα,
η λατρεμένη Αφροδίτη μας. Ακολούθησε
ο άγγελός μας, η Νίκη, και ύστερα
το στερνοπούλι μας, ο Ανδρέας-Ευγένιος.
Τέσσερα παιδιά, τέσσερις ξεχωριστές ευλογίες, τέσσερα ανεκτίμητα δώρα
του Θεού στη ζωή μας.
Επειδή γεννήθηκε στη χάρη του Αγίου Φανουρίου, η Τασία τον αποκαλούσε
από την πρώτη ημέρα τρυφερά «Φανουράκη».
Ο Γιάννης πήρε το όνομα του πατέρα μου, τον οποίο έχασα όταν ήμουν
μόλις οκτώ ετών.
Εκείνος έφυγε από τη ζωή
στα πενήντα του χρόνια.
Ίσως γι’ αυτό, κάθε φορά που κοιτάζω
τον Γιάννη, αισθάνομαι πως συναντώ μέσα του κάτι από τον πατέρα μου,
που δεν πρόλαβα να χαρώ όσο θα ήθελα…
Αμέσως μετά την αποφοίτησή του
από τη Νομική, ο Γιάννης ξεκίνησε
τη μαχόμενη δικηγορία. Παράλληλα, συνέχισε τις σπουδές του στη Δημόσια Διοίκηση, στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών,
από όπου απέκτησε τον μεταπτυχιακό του τίτλο με εξαιρετικό βαθμό.
Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στην Πολεμική Αεροπορία και εργάστηκε για δύο χρόνια σε δικηγορική εταιρεία
της Αθήνας. Στη συνέχεια επέστρεψε οριστικά στη γενέτειρά του, την Πάτρα.
Εκεί συμμετέχει στη δικηγορική εταιρεία «Κωνσταντίνος Κρεμμύδας
και Συνεργάτες», ενώ διατηρεί
και το προσωπικό του γραφείο,
στην οδό Μιαούλη 58.
Δεν θα γράψω σήμερα επαίνους
για τον γιο μου ούτε θα απαριθμήσω
τα χαρίσματα και τις αρετές του.
Η πορεία του μέχρι σήμερα μιλά από μόνη της για την προσωπικότητά του.
Μπορούν να το επιβεβαιώσουν όλοι
όσοι τον γνώρισαν στα σχολεία
και στα πανεπιστήμια, στα κατηχητικά, στις αθλητικές ομάδες, στην εργασία
και στις κοινωνικές του δραστηριότητες.
Σήμερα θέλω, πάνω απ’ όλα, να
ευχαριστήσω τον Θεό που μας τον χάρισε
Θέλω ακόμη να ευχαριστήσω την αγαπημένη, δυναμική
και αφοσιωμένη μητέρα του, την Τασία, καθώς και τον παππού και τις γιαγιάδες του, που του πρόσφεραν απλόχερα αγάπη, φροντίδα και πολύτιμες νουθεσίες.
Πάνω απ’ όλα, όμως, θέλω να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στον ίδιο τον Γιάννη: για τη χαρά και την υπερηφάνεια
που μας προσφέρει, για τον χαρακτήρα
και την εργατικότητά του,
αλλά και για τη δική του,
ανεξάρτητη πορεία
— ακόμη κι αν δεν ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του στην πολιτική!
Γιάννη μου,
σου εύχομαι, όπως ο Άγιος Φανούριος,
να φωτίζεις με τη ζωή, το ήθος
και το παράδειγμά σου την κοινωνία.
Να παραμείνεις καλός άνθρωπος,
άξιος επιστήμονας, χρήσιμος πολίτης, συνειδητός Έλληνας και Χριστιανός.
Χρόνια πολλά και καλά, αγόρι μου!
Σε καμαρώνω και σε ευχαριστώ.
Ο Θεός να είναι πάντοτε βοηθός
και σκεπαστής σου!
Ο πατέρας σου
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
