Δεν μπορείς να ζητάς από τον Έλληνα πολίτη να πληρώνει μέχρι τελευταίου ευρώ, να απειλείται με κατασχέσεις και πλειστηριασμούς και να βλέπει την περιουσία του να αλλάζει χέρια, όταν το ίδιο το πολιτικό σύστημα που νομοθετεί για το χρέος εμφανίζεται να έχει τεράστιες δανειακές υποχρεώσεις.
Ο πολίτης δεν είναι πολίτης δεύτερης κατηγορίας
Όταν ένας οικογενειάρχης χάνει την περιουσία του επειδή δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, η Πολιτεία οφείλει να του εξηγήσει με απόλυτη διαφάνεια ποιος αγοράζει, ποιος διαχειρίζεται και ποιος τελικά ωφελείται από αυτή την περιουσία.
Και όταν στην αγορά δραστηριοποιούνται εταιρείες ειδικού σκοπού, funds και servicers, η κοινωνία δικαιούται πλήρη θεσμική διαφάνεια για την πραγματική αλυσίδα ιδιοκτησίας, διαχείρισης και οικονομικού οφέλους.
Όχι υπεκφυγές.
Όχι επικοινωνιακές κορώνες.
Όχι «άλλα λέμε στους πολίτες και άλλα εφαρμόζουμε στον εαυτό μας».
Και υπάρχει ένα ακόμη αμείλικτο ερώτημα:
Με ποιο ηθικό και πολιτικό δικαίωμα ένα κόμμα διεκδικεί να κυβερνήσει έναν λαό που πνίγεται στα χρέη, όταν το ίδιο έχει συσσωρεύσει τεράστιες δανειακές υποχρεώσεις;
Η πολιτική δεν είναι εταιρική ασυλία.
Η δημόσια εξουσία δεν είναι ιδιωτικό καταφύγιο.
Και η οικονομική δυσκολία του πολίτη δεν μπορεί να αποτελεί εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης.
Απαιτούμε ίδιους κανόνες για όλους.
Δημοσιοποίηση των οικονομικών στοιχείων.
Πλήρη λογοδοσία για τα κομματικά δάνεια
Έλεγχο της προέλευσης και της διαχείρισης των απαιτήσεων.
Διαφάνεια στους πλειστηριασμούς.
Πραγματική προστασία της κύριας κατοικίας για τους ευάλωτους.
Και πάνω απ’ όλα, καμία πολιτική δύναμη υπεράνω του νόμου.
Γιατί δεν μπορείς να ζητάς από έναν άνθρωπο που χάνει το σπίτι του να δείξει «υπευθυνότητα», όταν εκείνοι που ζητούν την ψήφο του αποφεύγουν να δώσουν καθαρές απαντήσεις για τις δικές τους οικονομικές υποχρεώσεις.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλους πολιτικούς που ζητούν εμπιστοσύνη.
Χρειάζεται πολιτικούς που μπορούν να την αντέξουν τον έλεγχο.
Και η εποχή της πολιτικής ασυλίας απέναντι στην κοινωνική οργή πρέπει να τελειώσει.
Ο πολίτης δεν ζητά χάρη.
Ζητά ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΙΣΟΝΟΜΙΑ και ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ.
Κανένα κόμμα πάνω από τον πολίτη.
Κανένας πολιτικός πάνω από τον νόμο.
Καμία περιουσία χωρίς θεσμική προστασία και διαφάνεια.
Νίκος Μπελεγρής
ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ ΑΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
