Σε οριακό σημείο βρίσκεται η αμπελουργία στην περιοχή της Δυτικής Αχαΐας, με τους παραγωγούς να βρίσκονται αντιμέτωπους με μια πρωτοφανή οικονομική ασφυξία.
Η σημαντική πτώση στις τιμές των σταφυλιών, σε συνδυασμό με το εκτινασσόμενο κόστος παραγωγής –καύσιμα, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, ενέργεια και μεροκάματα– καθιστούν πλέον αδύνατη την επιβίωση του κλάδου.
Τα προβλήματα και η αγωνία των αμπελουργών βρέθηκαν στο επίκεντρο ευρείας σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε στα Λουσικά, με τη συμμετοχή του Αγροτοκτηνοτροφικού και Μελισσοκομικού Συλλόγου Δυτικής Αχαΐας, όπου καταγράφηκε η δραματική κατάσταση που επικρατεί στον φετινό τρύγο.
Τα βασικά αιτήματα
Οι παραγωγοί ξεκαθαρίζουν ότι δεν ζητούν προνόμια, αλλά τα αυτονόητα για να μπορέσουν να συνεχίσουν να καλλιεργούν τη γη τους. Τα κύρια αιτήματα που τέθηκαν περιλαμβάνουν:

Μείωση του κόστους παραγωγής: Ελάφρυνση σε καύσιμα, ενέργεια και αγροτικά εφόδια.
Βιώσιμες τιμές στα σταφύλια: Διασφάλιση ότι ο παραγωγός δεν θα πουλάει κάτω από το κόστος παραγωγής.
Ουσιαστικοί έλεγχοι στην αγορά: Αυστηρή πάταξη των φαινομένων ελληνοποίησης και του αθέμιτου ανταγωνισμού που πλήττουν το ελληνικό προϊόν.

Όπως επισημαίνεται, η αμπελουργία δεν είναι απλώς ένας οικονομικός κλάδος, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας και της παράδοσης της περιοχής.
Η εγκατάλειψη των αμπελιών ισοδυναμεί με ερήμωση της υπαίθρου και αποτροπή των νέων ανθρώπων από το να παραμείνουν στον τόπο τους









