Ανατροπή στα δεδομένα για τα αίτια του ξαφνικού θανάτου της 46χρονης δημοσιογράφου Μαρίας Αντωνογιαννάκη στο Ηράκλειο της Κρήτης, φέρνουν τα ευρήματα της ιατροδικαστικής εξέτασης. Η απώλεια της άτυχης γυναίκας οφείλεται τελικά σε σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο και όχι σε ανακοπή καρδιάς, όπως είχε αρχικά εκτιμηθεί.
Σύμφωνα με τις ιατροδικαστικές διαπιστώσεις οπως μετέδωσε το neakriti.gr,η γνωστή δημοσιογράφος υπέστη εκτεταμένη εγκεφαλική αιμορραγία, η οποία στάθηκε μοιραία για τη ζωή της.
Παράλληλα, στο δημοσιεύμα αναφέρεται ένα ιδιαίτερα επιβαρυμένο οικογενειακό ιστορικό. Όπως επισημαίνεται, ο πατέρας της 46χρονης είχε επίσης υποστεί βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο στο παρελθόν, σε εξαιρετικά νεαρή ηλικία, περίπου 30 ετών.
Το «τελευταίο αντίο»
⏳ Άλλες ειδήσεις για: ΚΡΗΤΗ
Η κηδεία της Μαρίας Αντωνογιαννάκη τελέστηκε σήμερα, Δευτέρα 6 Ιουλίου 2026, στον ναό του Αγίου Ιωάννη Κνωσσού,
Με δάκρυα στα μάτια και ένα απέραντο «γιατί», αποχαιρέτησαν συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι, τη 46χρονη που βρέθηκε νεκρή μέσα στα αυτοκίνητό της την Κυριακή 5/07/2026, στο γκαράζ του σπιτιού της.
Ανάμεσα σε εκείνους που με δάκρυα στα μάτια την αποχαιρέτησαν, ήταν συνάδελφοί της από τον Όμιλο της Κρήτη ΤV, της εφημερίδας Νέα Κρήτη και του site neakriti.gr όπου εργαζόταν για πολλά χρόνια, οι οποίοι έκαναν λόγο για μία μάχιμη συνάδελφο, με ήθος, «κοφτερή» πένα και εντιμότητα.
«Ήσουν η χαρά της ζωής. Ένα χαμόγελο που μπορούσε να φωτίσει έναν ολόκληρο χώρο. Μια φωνή που γέμιζε τις αίθουσες, μία παρουσία που δεν περνούσε ποτέ απαρατήρητη» ανέφερε στον επικήδειο που εκφώνησε, ο αρχισυντάκτης του δελτίου ειδήσεων της Κρήτη TV Μάνος Δασκαλάκης και συμπλήρωσε, όπως αναμεταδίδει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων: «Εκεί, στη μεγάλη αίθουσα των δημοσιογράφων, το χαμόγελό σου θα υπάρχει πάντα. Η φωνή σου θα ακούγεται πάντα. Τα πειράγματά σου, εκείνες οι ατάκες που μόνο εσύ ήξερες να λες, με το δικό σου μοναδικό τρόπο. Πάντα θα γυρίζουμε τα κεφάλι, νομίζοντας ότι είσαι εκεί». «Είμαστε συντετριμμένοι, τίποτα άλλο. Δεν υπάρχουν σήμερα μεγάλες λέξεις, δεν υπάρχουν φράσεις που μπορούν να περιγράψουν αυτό που νιώθουμε. Υπάρχει μόνο ένα τεράστιο “γιατί” και μία απουσία που ήδη μοιάζει αβάσταχτη» συνέχισε και κατέληξε: «Καλό ταξίδι στο φως αγαπημένη συναδέλφισσα. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ».






















