Γρήγορες Απαντήσεις (AI)
Ο José Manuel Vázquez προειδοποιεί για την_importance της μέτρησης της πίεσης μετά τα 40. Η υπέρταση και η χοληστερόλη είναι παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά προβλήματα.
Ποια είναι η κύρια αιτία θανάτου σε πολλές περιοχές της Ευρώπης;
Τα νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος.
Πότε πρέπει να μετράμε την πίεση μετά τα 40;
Κάθε 2-3 μήνες.
Τι είναι ο ρόλος της ηλικίας και του τρόπου ζωής στις καρδιαγγειακές παθήσεις;
Η ηλικία είναι ο πιο ισχυρός παράγοντας, ενώ ο τρόπος ζωής παίζει επίσης τεράστιο ρόλο.
Τα νοσήματα του κυκλοφορικού συστήματος αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου σε πολλές περιοχές της Ευρώπης, όπως καταδεικνύουν τα στοιχεία. Ο José Manuel Vázquez, διευθυντής του καρδιολογικού τμήματος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Κορούνια (Chuac) στην Ισπανία, προσφέρει μια βαθιά ιατρική ανάλυση γύρω από τους παράγοντες που οδηγούν σε αυτά τα στατιστικά, τονίζοντας ωστόσο πως η αύξηση του προσδόκιμου ζωής είναι μια θετική εξέλιξη.
Ο καθοριστικός ρόλος της ηλικίας και του τρόπου ζωής
Σύμφωνα με τον ειδικό, ενώ υπάρχουν γνωστές μεταβλητές καρδιαγγειακού κινδύνου όπως η υπέρταση και η χοληστερόλη, η ηλικία αποτελεί τον πιο ισχυρό παράγοντα στην εμφάνιση αυτών των παθήσεων.
- Ένας γηρασμένος πληθυσμός αναπόφευκτα θα εμφανίσει περισσότερες καρδιαγγειακές παθήσεις, καθώς οι αρτηρίες και η λειτουργία της καρδιάς φθείρονται με την πάροδο του χρόνου.
- Το γεγονός ότι οι άνθρωποι ζουν περισσότερο είναι δείγμα μιας κοινωνίας που φροντίζει τους πολίτες της και έχει βελτιωμένες συνθήκες διαβίωσης.
- Οι διατροφικές συνήθειες παίζουν τεράστιο ρόλο· για παράδειγμα, τα υψηλά ποσοστά εγκεφαλικών επεισοδίων (κυρίως στις γυναίκες) συνδέονται με την υπέρταση, η οποία ιστορικά επιδεινώθηκε από διατροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε αλάτι και παστά κρέατα.
Γενετική προδιάθεση εναντίον Καθημερινών Συνηθειών
Στο δίλημμα για το αν φταίει το DNA ή ο τρόπος ζωής μας, ο Δρ. Vázquez είναι ξεκάθαρος: και τα δύο έχουν κρίσιμη σημασία, αλλά αλληλεπιδρούν.
- Ένας ανθυγιεινός τρόπος ζωής (κάπνισμα, κακή διατροφή) μετατρέπεται σε επικίνδυνο παράγοντα, ανεξάρτητα από τα γονίδια.
- Υπάρχουν γενετικές μεταλλάξεις στον μεταβολισμό της χοληστερόλης που μπορούν να προκαλέσουν έμφραγμα σε ανθρώπους κάτω των 40 ετών.
- Άτομα με γενετική προδιάθεση μπορούν να αποφύγουν την εκδήλωση της νόσου εάν υιοθετήσουν εξαιρετικά υγιεινές συνήθειες.
- Αντιθέτως, άτομα με χαμηλό γενετικό κίνδυνο που κάνουν καταχρήσεις, θα καταλήξουν να αναπτύξουν καρδιαγγειακά προβλήματα.
Πρακτικός Οδηγός: Πότε και πώς πρέπει να μετράμε την πίεση
Ένα από τα πιο σημαντικά προληπτικά μέτρα είναι ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης. Ο Δρ. Vázquez δίνει σαφείς οδηγίες για το πώς πρέπει να γίνεται σωστά:
- Σε ηλικίες 20 ετών, αρκεί μια μέτρηση της πίεσης μία ή δύο φορές τον χρόνο.
- Από την ηλικία των 40 ετών και μετά, ο έλεγχος πρέπει να γίνεται περιοδικά, περίπου κάθε δύο με τρεις μήνες.
- Η αρτηριακή πίεση είναι εξαιρετικά ευμετάβλητη και επηρεάζεται άμεσα από το άγχος, τον θυμό ή την κούραση.
- Για να είναι αξιόπιστη η μέτρηση, πρέπει να γίνεται σε κατάσταση απόλυτης ηρεμίας.
- Συνιστάται να γίνονται τρεις συνεχόμενες μετρήσεις, με απόσταση ενός λεπτού μεταξύ τους.
- Η πρώτη μέτρηση είναι σχεδόν πάντα υψηλότερη λόγω της νευρικότητας του ασθενούς την ώρα που τοποθετείται το πιεσόμετρο.
Αρρυθμίες, Εμφράγματα και το «Θαύμα» της Σύγχρονης Ιατρικής
Ο καρδιολόγος εξηγεί ότι οι παθήσεις δεν περιορίζονται στο έμφραγμα. Η καρδιακή ανεπάρκεια μοιάζει με τον «κινητήρα ενός αυτοκινήτου που χαλάει» είτε λόγω εμφράγματος είτε λόγω βαλβιδικής δυσλειτουργίας. Όσον αφορά τις αρρυθμίες, καθησυχάζει το κοινό επισημαίνοντας πως οι περισσότερες στον υγιή πληθυσμό είναι απλές έκτακτες συστολές, οι οποίες μπορεί να οφείλονται απλώς στη συναισθηματική μας κατάσταση και δεν είναι επικίνδυνες.
Κλείνοντας, υπογραμμίζει την τεράστια ιατρική πρόοδο των τελευταίων δεκαετιών. Η θνησιμότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα έχει μειωθεί σημαντικά χάρη στην πρόληψη, τα νέα φάρμακα και την ταχύτατη αντιμετώπιση των οξέων περιστατικών, όπως η καρδιακή ισχαιμία (έμφραγμα), η οποία πλέον, αν αντιμετωπιστεί άμεσα, αφήνει ελάχιστες έως καθόλου μόνιμες συνέπειες στον ασθενή.



