Φυσικά και δεν χρειάζεται να μας αναμορφώσουν τη σκέψη ότι μια μονογονεϊκή οικογένεια είναι οικογένεια. Το ξέρουμε, το στηρίζουμε, το τιμούμε.
Φυσικά και δεν κατηγορούμε ή περιφρονούμε ως προσωπικότητα καμία γυναίκα (ή άνδρα) που είτε δεν ήθελε, είτε δεν μπόρεσε να τεκνοποιήσει. Άλλο η επιλογή ή η ατυχία της ζωής και άλλο η πολιτική στόχευση. Μπορεί να ζουν μόνες(οι) τους ή μπορεί να αποτελούν μέρος μιας οικογένειας με γονείς, παππούδες, συγγενείς με ή χωρίς σύζυγο ή σύντροφο. Η κατά περίπτωση εκτίμησή μας εξαρτάται (όπως για όλους μας άλλωστε) από την προσωπικότητά της(ου).
Φυσικά και δεν κατηγορούμε ή περιφρονούμε ουδεμία περίπτωση συμβίωσης ομοφύλων ζευγαριών (ή και άνω των δύο αθροισμάτων) καθότι αποτελούν περιπτώσεις προσωπικών αξιοπρεπών επιλογών που και να μη μας αρέσουν δεν μας πέφτει λόγος.
Φυσικά και δεν αποστρεφόμαστε την επένδυση αγάπης σε ζώα συντροφιάς είτε από μοναχικά άτομα, είτε από οικογένειες. Η στάση μας απέναντί τους εξαρτάται και εδώ από την προσωπικότητά τους.
Φυσικά όμως από την άλλη αγαπάμε, προτιμάμε, στηρίζουμε την παραδοσιακού τύπου οικογένεια με μητέρα, πατέρα και παιδιά και τη θεωρούμε τιμώντας την ως το κύτταρο της κοινωνίας.
Φυσικά και θεωρούμε ως σκοπό της ύπαρξης του υπουργείου οικογένειας τη στήριξη και προώθηση του παραπάνω προτύπου οικογένειας, με ουσιαστική επιδίωξη την ύπαρξη όσο δυνατόν περισσότερων τέκνων, στοχεύοντας στην αναστροφή της τάσης δημογραφικής συρρίκνωσης της πατρίδας μας.
Φυσικά και θεωρούμε αυτονόητη την επιτέλεση, λόγω και έργω, του έργου στήριξης και ανάπτυξης πολυμελούς (ως προς τα τέκνα) οικογένειας από τον αρμόδιο υπουργό, διότι διαφορετικά δεν δικαιολογείται η θέση του στο υπουργείο αυτό.
Φυσικά και θεωρούμε ως ουσιαστικό δρόμο για μια υγιή και σφύζουσα κοινωνία την ύπαρξη της τυπικής «πυρηνικής» οικογένειας, όλων των άλλων τύπων συμβίωσης θεωρουμένων σεβαστών μεν ως προσωπικών επιλογών αλλά σε καμία περίπτωση ως ισοδυνάμων αξιακά με την τυπική οικογένεια.
Οσοι κομπορρημονούντες βλέπουν δήθεν στο μέλλον ρεαλιστικά, μπορούν να το διακινούν μεν εντυπωσιοθηρικά, όμως όταν πρόκειται για πολιτική δεν απεκδύονται ευθυνών και προσπαθειών λόγω «αναπόφευκτου» και καλυμμένης μοιρολατρίας, αλλά εργάζονται για να φτιάξουν το μέλλον του πολιτικού τους οράματος. Αν έχουν όραμα βεβαίως.
Γιώργος Χότος
Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών













