Κάποιες φωτογραφίες, δεν τις κρατάμε γιατί είναι όμορφες…
Τις κρατάμε γιατί μας θυμίζουν ποιοι θέλουμε να είμαστε.
Αυτή η φωτογραφία, με συντροφεύει χρόνια..
και κάθε φορά που τη βλέπω, μου θυμίζει.. πως όταν κάνεις ολόψυχα μια ευχή,
ακόμη κι ο άγγελός σου μοιάζει να αφήνει για λίγο τα φτερά του και να έρχεται να σε συναντήσει..
Βλέποντας την, νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ λίγες σκέψεις…
Στη ζωή μας συναντάμε ανθρώπους, που πληγωμένοι από όσα έζησαν, δυσκολεύονται να αγαπήσουν, να εμπιστευτούν και να χαρίσουν ειρήνη.
Κι όμως..ο τρόπος που μας φέρονται, δεν δείχνει τη δική μας αξία· φανερώνει κυρίως αυτό που κουβαλούν μέσα τους·
τον πόνο και τα τραύματα που ίσως δεν επουλώθηκαν ποτέ..
Δεν χρειάζεται να απαντάμε σε κάθε αδικία. Η σιωπή είναι η καλύτερη απάντηση!
..δεν είναι αδυναμία· είναι δύναμη!
Είναι η γλώσσα της αξιοπρέπειας, όταν οι λέξεις δεν έχουν πια νόημα..
Η σιωπή δεν είναι παραίτηση·
Είναι η επιλογή, να μη χαρίσουμε την ψυχική μας γαλήνη σε ανθρώπους που έχουν ήδη αποφασίσει να μη μας καταλάβουν.
Είναι η απάντηση μιας ψυχής, που επέλεξε την ειρήνη αντί της σύγκρουσης..
Δεν είναι εγωισμός να βάζεις όρια εκεί που καταπατούν την αξιοπρέπειά σου. Είναι ωριμότητα!
Λένε κάποιοι: Να συγχωρείς!
Ναι! Μπορούμε να συγχωρούμε, χωρίς όμως να επιτρέπουμε να μας πληγώνουν ξανά..
Γιατί ,η αληθινή αγάπη..
ΔΕΝ εκβιάζεται,
ΔΕΝ παρακαλιέται και
ΔΕΝ μας κάνει να αμφιβάλλουμε καθημερινά για τη θέση μας στην καρδιά του άλλου.
Είναι ήρεμη, καθαρή, σταθερή..
Γιατί όποιος έχει τον Θεό μέσα του,
ΔΕΝ χρειάζεται να αποδείξει την αξία του σε κανέναν.
Αγαπά, ευλογεί, συγχωρεί.. και συνεχίζει να κοιτάζει ψηλά.
Γιατί πάνω από κάθε σύννεφο υπάρχει πάντα φώς.
Δήμητρα Αναργύρ0υ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
