Με πλήθος λαού, δύο ιερείς, έξι ψάλτες, αρτοκλασίες στον πανηγυρικό Εσπερινό
και πριν τα Αναγνώσματα, προσεγμένο και λιτό κήρυγμα, αλλά και τη μεγάλη λιτάνευση
έκλεισε η εορτή.
Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας ακολούθησε λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας, μέχρι έναντι του Κοιμητηρίου, για την απόλυση.
Το Γενέσιο της Θεοτόκου ή Γενέθλιο της Θεοτόκου είναι χριστιανική εορτή που αναφέρεται στη γέννηση της Παναγίας.
Ο πλήρης τίτλος της εορτής είναι Γενέθλιον τῆς ὑπεραγίας δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας και ανήκει στις Θεομητορικές εορτές.
Η κανονική Αγία Γραφή δεν καταγράφει τη γέννηση της Παναγίας. Η πρώτη γνωστή αναφορά στη γέννησή της βρίσκεται στο Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου (ε΄ 2), ένα απόκρυφο κείμενο του τέλους του Β΄ αιώνα. Από το κείμενο αυτό γνωρίζουμε και τα ονόματα των γονέων της: Ιωακείμ και Άννα.
Συνήθως η Χριστιανική Εκκλησία εορτάζει τους αγίους μόνο την ημέρα του θανάτου τους, αλλά ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής και η Παναγία αποτελούν εξαίρεση. Η αιτία για το γεγονός αυτό έγκειται στην ιδιαίτερη αποστολή του καθενός στην ιστορία της δράσεως της Αγίας Τριάδας για τη σωτηρία των ανθρώπων, αλλά και στην παράδοση ότι αμφότεροι υπήρξαν ευλογημένοι από την κοιλιά της μητέρας τους (καθώς και ο προφήτης Ιερεμίας).
Δύο λόγια για τη λιτάνευση:

1) Παραδοσιακά δεν γίνεται της εικόνας της Γέννησης της Θεοτόκου, αλλά της κρατούσης τον νεαρό Ιησού.
Είναι βέβαιο ότι η παράδοση αυτή είναι προπολεμική.
2) Η λιτάνευση δεν έχει μεν σχήμα κύκλου, έχει όμως περιστροφική κλειστή δεξιόστροφη πορεία.
Βγαίνοντας από το ναό, με στάση και δέηση στον Αη Δημήτρη, φτάνουμε έξω από το ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου (Κοιμητήριο), παλιού Πολιούχου.
Εκεί είναι αδύνατον πλέον να γίνει περιστροφή.
Έξω από το Κοιμητήριο γίνεται η 2η δέηση.
Έτσι η πορεία αντιστρέφεται και κυκλώνουμε τον νέο ναό στο τέλος.
Πριν την είσοδο στο ναό, στην κεντρική πλατεία, γίνεται η τελική δέηση
3) Στη νοερά πορεία κλείνεται στο κέντρο ο εορτάζοντας ναός.
Θεολογικά σημαίνει την άπειρη θεία ζωή, αφού η κλειστή διαδρομή δεν έχει αρχή και τέλος.
4) Τη λιτάνευση ακολούθησε μεγάλο πλήθος, αλλά όχι όλοι.
Αφενός πολλοί γέροντες δεν μπορούσαν μέσα στον ήλιο, αφετέρου όσοι βιάστηκαν για καφέ στον Πλάτανο…
Προπορεύτηκε η νεανική φιλαρμονική του Δήμου Καλαβρύτων.
Ακολούθησαν τα δύο λάβαρα και ο Σταυρός, η εικόνα,
οι ιερείς,
οι ψάλτες
και ο λαός.







