Ντάλα μεσημερι , μπαίνω σε αποθήκη απορρυπαντικών , πολύ γνωστής στην πόλη , για κάποιο εξειδικευμένο καθαριστικό.
Πιάνω κουβέντα με τον πωλητή – γιο του ιδιοκτήτη. Ο….πιτσιρικάς, γάτα με πέταλα, πιάνει στον αέρα οτι ειμαι δεινή πωλήτρια και η κουβέντα μεταξύ αστείου και σοβαρού κορυφώνεται .
(Άλλο που δε θέλω από κουβέντα, όποιος ξέρει, ξέρει!!!😃)
Όσο προχωράει η….πολυλογία, διαπιστώνουμε ότι η αποθήκη γέμισε πελάτες. Μιας και η φήμη της….
γουρλούς με ακολουθεί απο παιδι ακόμα,
το αναφέρω. Οπότε ο ιδιοκτήτης: “Το πρόσεξα κι εγώ , τη…χρυσή φτέρνα έχεις!!!!! Αφου ξεκαρδιστήκαμε όλοι μαζί, στο τέλος, με προέτρεψαν με μεγάλη έμφαση και ένταση:
“Να μας ξανάρθετεεεεε!!!!!”
“Αν είναι με το αζημίωτο, μην το συζητάτε!!! Στασίδι θα πιάσω!
Δήμητρα Κίτσου
Ελληνική Λύση Αχαΐας


