Πριν λίγες μέρες με αφορμή την απόρριψη από το ΣΤΕ του 13ου-14ου μισθού για τον κίνδυνο λειτουργίας των θεσμών εφ όσον τα Ανώτατα Δικαστήρια , στα οποία κρίνονται αιτήματα οικονομικής φύσης των προσφευγόντων , υιοθετούν άκριτα τους ισχυρισμούς της πολιτείας περί κινδύνων δημοσιονομικού εκτροχιασμού.
Γράφαμε επίσης για το ενδεχόμενο τυχόν νομοθετικές πρωτοβουλίες ή δικαστικές αποφάσεις που ευνοούν τα λαϊκά συμφέροντα, να προσβάλλονται νομικά από τους πιστωτές της χώρας. Ακολούθησε η σημαντική απόφαση του Αρείου Πάγου που δικαιώνει εκατοντάδες χιλιάδες δανειοληπτών , ερμηνεύοντας υπέρ τους τον τρόπο εκτοκισμού των δανείων και κατά της παράνομης πρακτικής των τραπεζών και των funds.
Πριν αλέκτωρ φωνήσαι, ο γνωστός οίκος αξιολόγησης Moody’s ,με αφορμή την παραπάνω απόφαση του ΑΠ, εκδήλωσε την ανησυχία του ως προς την πιστοληπτική ικανότητα των τραπεζών (!).
Με απλά λόγια η Moody’s είπε ότι κάθε ερμηνεία οικονομικών αιτημάτων από τα Δικαστήρια, πρέπει να γίνεται υπέρ του Δημοσίου και των πιστωτικών ιδρυμάτων .Είναι προφανές οτι πρόκειται για ευθεία παρέμβαση στην λειτουργία της Δικαιοσύνης.
Και για τον μεν αντίλογο, έχω παραθέσει τις δηλώσεις του προέδρου της ΕνΔΕ Χρ. Σεβαστίδη και καλό είναι οι συνάδελφοί που χειρίζονται ανάλογες υποθέσεις ενώπιον των Ανωτάτων Δικαστηρίων να τον ενσωματώνουν στους ισχυρισμούς τους.
Για την λειτουργία όμως των οίκων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει η πολιτεία να επαναξιολογήσει το πλαίσιο δραστηριότητας τους. Ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός το προβλέπει, έτσι ο εγχώριος νομοθέτης πρέπει να ορίσει εκ νέου τους κανόνες.
Δεν γίνεται όταν μιλάμε για ανάπτυξη τα στοιχεία να ευημερούν και όταν μιλάμε για δίκαια αιτήματα του λαού οι αριθμοί να αντιστρέφονται.
Γιώργος Ρούσσος
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΙΓΙΟΥ


