Αλμπάνη – Πίσω από τον όρο «ανήλικη παραβατικότητα» συχνά κρύβονται κοινωνικές συνθήκες, οικογενειακά τραύματα, αποκλεισμός, βία, φτώχεια, έλλειψη ορίων αλλά και έλλειψη αγάπης και φροντίδας
Η αντιπρύτανης Λένα Αλμπάνη με ιδιαίτερη χαρά παραβρέθηκε στο 36ο Μετεκπαιδευτικό Σεμινάριο Παιδιατρικής, έναν καταξιωμένο πλέον θεσμό, που διοργανώνεται από την Παιδιατρική Κλινική του Πανεπιστημίου Πατρών στο πλαίσιο της διαρκούς εκπαιδευτικής της προσφοράς.
Μια εμβληματική εκπαιδευτική δράση της Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Πατρών, η οποία εδώ και δεκαετίες υπηρετεί με συνέπεια και αφοσίωση την επιστήμη, την παιδιατρική πράξη και πρωτίστως τον άνθρωπο.
Το Πανεπιστήμιο Πατρών ως θεματοφύλακας της γνώσης, της επιστημονικής προόδου αλλά και του κοινωνικού ρόλου της Παιδείας, στηρίζει ενεργά τέτοιες πρωτοβουλίες, που ενώνουν την ακαδημαϊκή έρευνα με την κλινική πράξη, το σήμερα με το αύριο, τη γνώση με την ανθρώπινη αξία.
📍 ⏳ Άλλες ειδήσεις για Λένα Αλμπάνη
«Θερμά συγχαρητήρια στην Παιδιατρική Κλινική και στον Διευθυντή της Καθηγητή του Πανεπιστημίου Πατρών Gabriel DIMITRIOU, καθώς επίσης στους Γιατρούς και συναδέλφους Νοσηλευτές για την αδιάλειπτη προσφορά τους στους μικρούς Ασθενείς !
Η ομιλία του Ομότιμου Καθηγητή Εγκληματολογίας Ιωάννη Πανούση με θέμα «Παραβατικοί ανήλικοι ή άγουροι εγκληματίες; Μύθοι και πραγματικότητα της νεανικής εγκληματικότητας» ήταν πραγματικά καθηλωτική και βαθιά προβληματίζουσα.
Με λόγο ουσιαστικό, τεκμηριωμένο αλλά και βαθιά ανθρώπινο, ανέδειξε μια μεγάλη αλήθεια: ότι πίσω από τον όρο «ανήλικη παραβατικότητα» συχνά κρύβονται κοινωνικές συνθήκες, οικογενειακά τραύματα, αποκλεισμός, βία, φτώχεια, έλλειψη ορίων αλλά και έλλειψη αγάπης και φροντίδας. Μας κάλεσε να αναρωτηθούμε αν τελικά μιλάμε για «επικίνδυνα παιδιά» ή για «παιδιά σε κίνδυνο».
Αποδόμησε μύθους που συχνά κυριαρχούν στη δημόσια συζήτηση και μας υπενθύμισε ότι η κοινωνία πολλές φορές ζητά τιμωρία εκεί που θα έπρεπε να ζητά κατανόηση, πρόληψη και έγκαιρη παρέμβαση. Τόνισε ότι η νεανική παραβατικότητα δεν είναι μόνο νομικό ζήτημα, αλλά κυρίως κοινωνικό, παιδαγωγικό και βαθιά ανθρωπιστικό ζήτημα.
Ήταν μια ομιλία που δεν μας άφησε απλώς με περισσότερη γνώση, αλλά με περισσότερη ευθύνη. Γιατί τελικά, όπως πολύ εύστοχα ανέδειξε, ο τρόπος που μια κοινωνία αντιμετωπίζει τους ανήλικους παραβάτες δείχνει το επίπεδο του πολιτισμού της!!
Στην Ιατρική, και ιδιαίτερα στην Παιδιατρική, υπάρχουν στιγμές που δεν θυμόμαστε τα πρωτόκολλα, δεν θυμόμαστε τα άρθρα, δεν θυμόμαστε τις οδηγίες.
Θυμόμαστε όμως πάντα ένα βλέμμα. Το βλέμμα ενός παιδιού που φοβάται. Το βλέμμα ενός γονιού που ελπίζει. Το βλέμμα ενός γιατρού ή ενός νοσηλευτή που προσπαθεί, όχι μόνο να θεραπεύσει, αλλά να σταθεί δίπλα.
Η Παιδιατρική είναι ίσως η μόνη επιστήμη όπου η γνώση πρέπει πάντα να περνά πρώτα από την καρδιά και μετά από τα χέρια. Γιατί το παιδί δεν χρειάζεται μόνο θεραπεία. Χρειάζεται ασφάλεια. Χρειάζεται εμπιστοσύνη. Χρειάζεται κάποιον να του πει, ακόμη και σιωπηλά: «Είμαι εδώ για σένα».
Και ίσως τελικά αυτό να είναι που δίνει το πραγματικό νόημα σε τέτοιες επιστημονικές συναντήσεις: ότι πίσω από τις διαλέξεις, τα δεδομένα και την επιστημονική πρόοδο, υπάρχει πάντα ένας κοινός σκοπός.
Να μπορεί κάθε παιδί να μεγαλώνει με υγεία, με φροντίδα, με αξιοπρέπεια και με αγάπη.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, η φροντίδα ενός παιδιού δεν είναι μόνο ιατρική πράξη.
Είναι πράξη ανθρωπιάς!» τόνισε η κ. Αλμπάνη.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
