Με τη δέουσα θρησκευτική ευλάβεια και τη συμμετοχή πλήθους πιστών τιμάται η μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην Πάτρα.

Επίκεντρο του εορτασμού αποτελεί το γραφικό παρεκκλήσι που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον κεντρικό Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Πατρών, όπου οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα για τον σύγχρονο Άγιο που αγαπήθηκε όσο λίγοι.
Ο Άγιος Παΐσιος (κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης) γεννήθηκε στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου του 1924, λίγο πριν από την ανταλλαγή των πληθυσμών. Βαπτίστηκε από τον Άγιο Αρσένιο τον Καππαδόκη, ο οποίος του έδωσε το όνομά του προβλέποντας τη μοναχική του κλήση. Μετά την εγκατάσταση της οικογένειάς του στην Κόνιτσα της Ηπείρου, ο μικρός Αρσένιος έδειξε από την ηλικία των 5 ετών την έφεση και τον πόθο του για τον μοναχισμό, μελετώντας ασταμάτητα τους βίους των Αγίων.
Ο «Ασυρματιστής του Θεού»
Πριν ακολουθήσει ολοκληρωτικά τον μοναχισμό, εργάστηκε ως ξυλουργός, ενώ υπηρέτησε την πατρίδα ως ασυρματιστής κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου πολέμου (1945-1949), επιδεικνύοντας απαράμιλλο θάρρος και αυτοθυσία. Η ειδικότητα αυτή του χάρισε τον μετέπειτα τίτλο «Ασυρματιστής του Θεού», καθώς ο ίδιος παρομοίαζε την αδιάλειπτη προσευχή των μοναχών με την πνευματική επικοινωνία με τον Κύριο για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Η μοναχική του πορεία τον έφερε στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου (όπου εκάρη μοναχός με το όνομα Αβέρκιος) και στη συνέχεια στη Μονή Φιλοθέου, όπου έλαβε το όνομα Παΐσιος. Σπουδαίοι σταθμοί της ζωής του υπήρξαν επίσης η ανακαίνιση της Μονής Στομίου στην Κόνιτσα και η ασκητική διαβίωση στο θεοβάδιστο Όρος Σινά.
Τα τελευταία χρόνια της επίγειας ζωής του τα πέρασε στο κελί «Παναγούδα» του Αγίου Όρους, δεχόμενος καθημερινά εκατοντάδες πονεμένους ανθρώπους. Παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας και τον καρκίνο που τον ταλαιπώρησε, ο Άγιος παρέμενε γαλήνιος. Η έξοδός του από το νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, μέσα σε ένα κλίμα βαθιάς συγκίνησης από γιατρούς, νοσηλευτές και ασθενείς των οποίων ασπαζόταν τα χέρια, έμεινε χαραγμένη στη μνήμη όλων. Ο Άγιος Παΐσιος εκοιμήθη στις 12 Ιουλίου 1994 και ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, αφήνοντας πίσω του μια ανεκτίμητη πνευματική παρακαταθήκη.






