Εικόνες που η περιοχή είχε να ζήσει από τη δεκαετία του ’90 εκτυλίσσονται τις τελευταίες ημέρες στον Δήμο Δυτικής Αχαΐας, με τόνους πατάτας να καταλήγουν απούλητοι και πεταμένοι στα χωράφια. Ο κόπος μιας ολόκληρης χρονιάς για τον αγροτικό κόσμο πηγαίνει χαμένος, την ίδια στιγμή που το δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής και οι ανεξέλεγκτες εισαγωγές οδηγούν τον κλάδο στη μαζική καταστροφή και την οικονομική εξαθλίωση.
Οι αγρότες της Δυτικής Αχαΐας βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα πρωτοφανές κύμα ακρίβειας στα εφόδια και την ενέργεια, το οποίο καθιστά την καλλιέργεια απολύτως ασύμφορη. Το κόστος ανά στρέμμα έχει εκτιναχθεί πλέον στα 1.100€ έως 1.300€, εξαιτίας των εξής παραγόντων:
Λιπάσματα: Καταγράφεται κατακόρυφη αύξηση της τάξης του 55%.
Ενέργεια & Καύσιμα: Το κόστος ενέργειας ανέβηκε κατά 40%, ενώ η τιμή του αγροτικού πετρελαίου ξεπερνά πλέον το 1,60€ το λίτρο.
Πατατόσπορος: Η τιμή αγοράς του παρουσιάζει αύξηση κατά 30%.
📍 ⏳ Αλλες Είδησης για ΑΓΡΟΤΕΣ
Εργάτες γης: Η μόνιμη και δραματική μείωση του διαθέσιμου εργατικού δυναμικού κάθε χρόνο αυξάνει περαιτέρω τα μεροκάματα και δυσχεραίνει τη συγκομιδή.
Σαν να μην έφτανε το αυξημένο κόστος, οι παραγωγοί της Αχαΐας έρχονται αντιμέτωποι με την ανεξέλεγκτη εισαγωγή πατάτας από την Αίγυπτο και άλλες τρίτες χώρες. Το φαινόμενο των παράνομων «ελληνοποιήσεων» στερεί από την εγχώρια παραγωγή τη θέση που της αναλογεί στην αγορά, συμπιέζοντας τις τιμές σε εξευτελιστικά επίπεδα.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, η πραγματική τιμή της πατάτας στο χωράφι ξεκίνησε φέτος κάτω από τα 0,40€ ανά κιλό και πολύ γρήγορα κατρακύλησε στα 0,20€ το κιλό. Κάθε άλλο δημοσίευμα που αναφέρει υψηλότερες τιμές χαρακτηρίζεται ως αναληθές και εκτός πραγματικότητας από τους ίδιους τους καλλιεργητές.
Μετά την επίσημη και συγκεκριμένη ανακοίνωση που εξέδωσε ο Αγροκτηνοτροφικός και Μελισσοκομικός Σύλλογος Δυτικής Αχαΐας, εκλεγμένα μέλη του διοικητικού συμβουλίου κοινοποιούν το μέγεθος του προβλήματος, δηλώνοντας τον αμέριστο σεβασμό τους στον καθημερινό αγώνα των συναδέλφων τους.
Οι παραγωγοί ζητούν άμεσα μέτρα στήριξης, αυστηρούς ελέγχους στα σύνορα και τις αγορές για την πάταξη των ελληνοποιήσεων, καθώς και γενναία μείωση του κόστους παραγωγής πριν η Δυτική Αχαΐα ερημώσει ολοκληρωτικά από τον πρωτογενή τομέα.






