Την ώρα που η Δημόσια Διοίκηση ασφυκτιά από τις πελατειακές πρακτικές, την υποστελέχωση, τις απευθείας αναθέσεις και τη διαρκή διόγκωση του κράτους των μετακλητών και των συμβούλων, η κυβέρνηση επέλεξε να βάλει στο στόχαστρο έναν θεσμό που ουδέποτε αμφισβητήθηκε: την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης.
Αντί να θεραπεύσει τις πραγματικές παθογένειες του κράτους, επιλέγει να αποδομήσει τον πλέον εμβληματικό θεσμό αξιοκρατικής επιλογής στελεχών της Δημόσιας Διοίκησης.
Οι εξαγγελίες για την αντικατάσταση των απαιτητικών γραπτών εξετάσεων από ηλεκτρονικά τεστ, αξιολογήσεις προσωπικότητας και ομαδικές προφορικές δοκιμασίες συνιστούν μια επικίνδυνη μετατόπιση από αντικειμενικά και μετρήσιμα κριτήρια σε διαδικασίες που δημιουργούν εύλογες υπόνοιες υποκειμενικότητας και αδιαφάνειας.
Η ΕΣΔΔΑ δεν κατηγορήθηκε ποτέ για έλλειψη αξιοπιστίας. Για περισσότερα από σαράντα χρόνια αποτέλεσε υπόδειγμα αδιάβλητης επιλογής στελεχών, διαμορφώνοντας μια γενιά δημόσιων λειτουργών που στελέχωσαν κρίσιμες θέσεις του κράτους.
Γι’ αυτό γεννά εύλογα ερωτήματα η κυβερνητική επιμονή να αλλάξει έναν θεσμό που λειτουργεί, χωρίς να έχει παρουσιάσει ούτε μία επιστημονική μελέτη, ούτε μία αξιολόγηση, ούτε μία τεκμηριωμένη εισήγηση που να αποδεικνύει ότι οι αλλαγές αυτές είναι αναγκαίες.
Η πραγματικότητα είναι ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να οικοδομήσει ένα διαφορετικό μοντέλο κράτους. Ένα κράτος λιγότερο θεσμικό και περισσότερο εξαρτημένο από μετακλητούς, κομματικούς συμβούλους και ιδιωτικές εταιρείες. Ένα κράτος στο οποίο η γνώση, η εμπειρία και η αξιοκρατική επιλογή υποχωρούν μπροστά στις προσωπικές επιλογές και τις πολιτικές εξαρτήσεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι, ενώ οι απόφοιτοι της ΕΣΔΔΑ παραμένουν συχνά αναξιοποίητοι, το Δημόσιο έχει διαθέσει τεράστιους δημόσιους πόρους σε εξωτερικούς συμβούλους και ιδιωτικές συμβουλευτικές εταιρείες. Αντί να αξιοποιήσει το ανθρώπινο κεφάλαιο που το ίδιο το κράτος δημιούργησε, η κυβέρνηση επιλέγει να το απαξιώνει.
Για τον λόγο αυτό με πρωτοβουλία του Βουλευτή Αχαΐας Ανδρέα Παναγιωτόπουλου κατατέθηκε κοινοβουλευτική Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς τον Υπουργό Εσωτερικών, με την οποία ζητούνται σαφείς απαντήσεις:
📍Ποιο ακριβώς πρόβλημα επιχειρεί να λύσει η κυβέρνηση σε έναν διαγωνισμό που αποτελεί διαχρονικό πρότυπο αξιοκρατίας;
📍Ποια επιστημονική τεκμηρίωση στηρίζει τις εξαγγελλόμενες αλλαγές;
📍Πώς θα διασφαλιστεί ότι οι νέες διαδικασίες δεν θα καταστήσουν την επιλογή των υποψηφίων περισσότερο υποκειμενική;
📍Προβλέπεται εμπλοκή ιδιωτικών εταιρειών στον σχεδιασμό ή την υλοποίηση του νέου διαγωνισμού;
📍Ποιοι εισηγήθηκαν τις αλλαγές και ποια υπηρεσιακά έγγραφα τις τεκμηριώνουν;
Παράλληλα, ζητείται να κατατεθούν στη Βουλή όλες οι υπηρεσιακές εισηγήσεις, οι μελέτες, οι γνωμοδοτήσεις και κάθε διοικητικό έγγραφο που αποτέλεσε τη βάση των κυβερνητικών αποφάσεων.









