Μια ιδιαίτερα συγκινητική εκδήλωση απονομής λογοτεχνικών βραβείων έγινε στη Ζάκυνθο στις 19 Ιουλίου 2026 , στον Λόφο του Στράνη ,
όπου ο Διονύσιος Σολωμός έγραψε τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν και το έργο του Ελεύθεροι Πολιορκημένοι .
Η Ζακυνθινή Εστία Πολιτισμού « Διονύσιος Ρώμας » με πρωτεργάτη τον Πρόεδρό της Ιωάννη Καρακασίδη , απένειμε τα λογοτεχνικά βραβεία για τον 10ο Διαγωνισμό .
Είχα την χαρά και την τιμή να παραλάβω το ΧΑΛΚΙΝΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ και το ΧΑΛΚΙΝΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΟΚΙΜΙΟΥ .
Παρέλαβα , επίσης , εκ μέρους του φίλου Αιγιαλέα λογοτέχνη , συντοπίτη και συμπορευτή Θανάση Τρίψα τα 2 βραβεία του , ΧΑΛΚΙΝΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ και ΧΡΥΣΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΔΟΚΙΜΙΟΥ.
Μεγάλη η χαρά μου να συναντηθώ στη Ζάκυνθο με τους αγαπημένους φίλους Κύπριους λογοτέχνες , την πρέσβειρα της Ειρήνης Κυριακή Δράκου , τον πρώην πρόεδρο Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου Ελευθέριο Πλουτάρχου και την Εβίτα Κωνσταντίνου . Για άλλη μια φορά ανταμώσαμε και με τον καπετάνιο Ποιητή Αντώνιο Μικέλη .
Την όμορφη εκδήλωση στον Λόφο του Στράνη πλαισίωσαν με το μουσικο- ποιητικό τους πρόγραμμα η Χορωδία Ζακύνθου AVANTI και η Μαντολινάτα Λιθακιάς .
Η εκδήλωση στον Λόφο του Στράνη δεν θα μπορούσε να κλείσει διαφορετικά , παρά με όλους τους παρισταμένους όρθιους , τους Κύπριους και Έλληνες λογοτέχνες , την χορωδία και την μαντολινάτα , να ψέλνουν τον Εθνικό μας Ύμνο , δίπλα στην προτομή του Διονυσίου Σολωμού , με την Ελευθεριά με την κόψη του σπαθιού την τρομερή και την όψη , που με βια μετράει τη γη .
Το βραβευμένο ποίημα του Παναγιώτη Κουμπούρα , αφιερωμένο στον Γεώργιο Τερτσέτη .
Δικαιοσύνη , πάση θυσία
Διπλό Σαιξπηρικό σονέτο
Ψυχή μου , ορκίζομαι να είπω την αλήθεια
κι ας σημαδεύει η εξουσία την καρδιά μου ,
φλόγα δικαίου σιγοκαίει μου τα στήθεια ,
αθώων αίμα εξαγνίζει τα όνειρά μου .
Σε κοινωνία των ψευδόρκων ζει η θέμις ,
στημένα εδώλια του Γέρου της πατρίδας .
Αν υψωθείς στους ουρανούς σου και δεν τρέμεις ,
τις φυλακές γκρεμίζεις , πίστης και ελπίδας .
Θέλει και τόλμη κι αρετή η ελευθερία ,
να αρνηθείς υποταγή σε άβουλη κρίση .
Πνεύμα συνείδησης συγγράφει ιστορία ,
μοίρα ηρώων , που οι θεοί έχουν ορίσει .
Της τυραννίας , δολερός ο νομοθέτης .
Σώζει του έθνους την τιμή , ένας Τερτσέτης .
Αιδώς και σέβας , αρετές εκδιωγμένες ,
κι ο δικαστής , δετός πισθάγκωνα , στον τοίχο .
Τυφλά οράματα κι ιδέες ρημαγμένες ,
που τις εκτέλεσαν , χωρίς ανάσας ήχο .
Ψεύδη συγκάλυψης σκεπάζουν αποδείξεις ,
χάνονται στ’ αύριο του σήμερα τα ίχνη .
Δάκρυα μανάδων , σε ποια λήθη να τα κρύψεις ;
Νίπτει τας χείρας ο Πιλάτος . Και σε δείχνει .
Εξαγοράζουν ενοχές βίαιοι θύτες ,
με φίμωτρο πυγμής , δειλά στόματα φράζουν .
Άνομης ύβρης κάθαρση , ζητούν πολίτες
και στ’ άστρα , νέμεσης φτερά τους ανεβάζουν .
Πάση θυσία , όπου γης , δικαιοσύνη .
Νικάς το θάνατο , σ’ αιώνια γαλήνη .
ΧΑΛΚΙΝΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΟΝ 10ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΖΑΚΥΝΘΙΝΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ « ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΡΩΜΑΣ »
ΠΟΙΗΜΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΜΠΟΥΡΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΣΟΛΩΜΟ
Σεμνών αναπαίστων Ωδή
Σολωμέ , Ποιητή μου , του λαού των Ελλήνων
ξορκιστής του Κακού , φωτοδότης του νου
είσαι συ , της Ζακύνθου το φιόρο , των κρίνων
ευωδιές του Άι Λύπιου αναστάσιμου ανθού ,
της πατρίδας μου , ήλιε ανεσπέρων ακτίνων !
Ν’ αγρυπνάς σε θωρώ στ’ αλωνάκι του Στράνη
και ν’ ακούς της ψυχής μας βουβούς τους λυγμούς .
Με τα μάτια ανοιχτά σαν μια Κόρη μού εφάνη
να προβάλλει η μορφή σου σε νιους ουρανούς .
Λευτεριάς , λιμνοθάλασσα . Ειρήνης , λιμάνι .
Εξορίστων παιδιών περισσεύουν οι χρείες ,
Μεσολόγγι του πόνου πικρής προσφυγιάς ,
ζητιανεύεις στοργή , μα οι καρδιές μένουν κρύες ,
γιατί κλείσαν οι θύρες αγνής ανθρωπιάς .
Διονύσιε , Καλέ , δώρισέ μας Αξίες .
Ας μας κύκλωσε Κόλαση γύρω τριγύρω .
Ας ασχήμυνε ο κόσμος με μιας , τώρα δα .
Με τα λόγια σου , Εσέ , της Παράδεισος μύρο ,
θρέφει η Άνοιξη ουράνια πουλιά . Όραμα !
Φεγγαρόλουστη γη , δώσ’ μου ελπίδα . Να σπείρω …
Μητρική μου εσύ Γλώσσα , του αίματος χτύποι
να δονούν τη ζωή μου και κάθε μου ορμή .
Λέξεις – όπλα τ’ αγώνα κι ασπίδα στη λύπη ,
ηθικής κι ανδρειοσύνης μεγίστη τιμή .
Σολωμού Διονυσίου : ζείτε , αμάραντοι κήποι !
Καταργείς τα σκοτάδια , θανάτου τις φήμες ,
ώ συνείδηση έθνους σεμνής προσευχής .
Αναρίγησαν πάλι αναπαίστων οι ρίμες ,
σε δοξάζουν , Ποιητή , με σιγή προσοχής .
Ανατέλλεις και δύεις ζωντανές Ύμνου μνήμες !
Στο πλαίσιο των βραβεύσεων, ο ποιητής Παναγιώτης Κουμπούρας τιμήθηκε με διπλή διάκριση, ενώ απήγγειλε εμπρός από την προτομή του Διονυσίου Σολωμού το poema του «Σεμνών Αναπαίστων Ωδή», αφιερωμένο στον εθνικό μας ποιητή.Παράλληλα, εκπροσωπήθηκε και ο Αιγιαλέας λογοτέχνης Θανάσης Τρίψας, ο οποίος απέσπασε επίσης κορυφαίες διακρίσεις.
ΛογοτέχνηςΒραβεία & Διακρίσεις Παναγιώτης Κουμπούρας• Χάλκινο Βραβείο & Μετάλλιο Ποίησης• Χάλκινο Βραβείο ΔοκιμίουΘανάσης Τρίψας• Χρυσό Βραβείο Δοκιμίου• Χάλκινο Βραβείο & Μετάλλιο Ποίησης
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
