Με αφορμή τη συνεχώς αυξανόμενη παρουσία του λαγοκέφαλου (Lagocephalus sceleratus) στις ελληνικές θάλασσες, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, ενημερώνει τους πολίτες για τους κινδύνους που εγκυμονεί το συγκεκριμένο είδος ψαριού και παρέχει χρήσιμες Οδηγίες Πρώτων Βοηθειών σε περίπτωση τραυματισμού από δάγκωμά του.

Ο λαγοκέφαλος περιέχει ισχυρή νευροτοξίνη (τετροδοτοξίνη), η οποία καθιστά την κατανάλωσή του εξαιρετικά επικίνδυνη. Επειδή η κατανομή της τοξίνης ποικίλλει, κανένα μέρος του ψαριού δεν θεωρείται ασφαλές για κατανάλωση. Αν και το δάγκωμα του λαγοκέφαλου δεν είναι τοξικό, οι ιδιαίτερα ισχυρές σιαγόνες του, που μοιάζουν με ράμφος, μπορούν να προκαλέσουν σοβαρά τραύματα και έντονη αιμορραγία.

Ο Τομέας Υγείας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού συνιστά:

-Άμεσο καθαρισμό του τραύματος με άφθονο τρεχούμενο καθαρό νερό και σαπούνι. Μην χρησιμοποιείτε τοπικά αντισηπτικά χωρίς οδηγία γιατρού.

-Εφαρμόστε σταθερή πίεση με καθαρές γάζες ή πανί καθαρό. Αν η αιμορραγία είναι έντονη, διατηρήστε συνεχή πίεση πάνω στο τραύμα, κρατώντας το μέλος ψηλά.

-Αναζητήστε οπωσδήποτε ιατρική βοήθεια, το τραύμα από το δάγκωμα θα χρειαστεί εξειδικευμένη φροντίδα, αντιτετανικό ορό, ίσως και ράμματα αν το τραύμα είναι βαθύ.

-Σε περίπτωση που το περιστατικό συμβεί σε απομακρυσμένη περιοχή ή η αιμορραγία είναι έντονη, οι πολίτες θα πρέπει να καλέσουν άμεσα το ΕΚΑΒ (166) ή τον Ευρωπαϊκό Αριθμό Έκτακτης Ανάγκης (112), παρέχοντας τις κατάλληλες Πρώτες Βοήθειες μέχρι την άφιξη της εξειδικευμένης βοήθειας.

Σχετικά άρθρα

• Τοξικός λαγοκέφαλος: Το είδος που εξαφανίζει τα άλλα ψάρια – Aνησυχία σε αλιείς και λουόμενους

Ο λαγοκέφαλος στις ελληνικές θάλασσες: Μια περιβαλλοντική και οικονομική απειλή

Ο λαγοκέφαλος (Lagocephalus sceleratus) δεν αποτελεί γηγενές είδος της Μεσογείου. Η φυσική του κατανομή εντοπίζεται στον Ινδικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, καθώς και στην Ερυθρά Θάλασσα. Η εμφάνιση και η ραγδαία εξάπλωσή του στα ελληνικά ύδατα αποτελεί ένα από τα πιο ανησυχητικά φαινόμενα των τελευταίων δεκαετιών για το θαλάσσιο οικοσύστημα της χώρας.

Η Διώρυγα του Σουέζ και η «Λεσεψιανή μετανάστευση»

Η παρουσία του λαγοκέφαλου στη Μεσόγειο συνδέεται άμεσα με τη Διώρυγα του Σουέζ, η οποία εγκαινιάστηκε το 1869, ενώνοντας την Ερυθρά Θάλασσα με τη Μεσόγειο.

Οι επιστήμονες ονομάζουν τη μετακίνηση αυτή των θαλάσσιων ειδών «Λεσεψιανή μετανάστευση» (Lessepsian migration), παίρνοντας το όνομά της από τον Γάλλο διπλωμάτη και μηχανικό Φερδινάνδο ντε Λεσέψ, ο οποίος καθοδήγησε την κατασκευή της διώρυγας. Μέσα από αυτόν τον τεχνητό θαλάσσιο διάδρομο, εκατοντάδες τροπικά είδη βρήκαν δίοδο προς τη Μεσόγειο, ανατρέποντας σταδιακά την οικολογική ισορροπία.

Η ραγδαία εξάπλωση στο Αιγαίο

Ο λαγοκέφαλος εντοπίστηκε για πρώτη φορά στη Μεσόγειο στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Έκτοτε, εμφάνισε μια εντυπωσιακή και επιθετική ταχύτητα αναπαραγωγής και εξάπλωσης.

Οι πρώτες μεγάλες συγκεντρώσεις πληθυσμών καταγράφηκαν:

• Στα Δωδεκάνησα

• Στην Κρήτη

• Σε ολόκληρο το Αιγαίο Πέλαγος

Σήμερα, το είδος έχει επεκταθεί μέχρι και τη δυτική Μεσόγειο, οντας πλέον ένα από τα πιο επιτυχημένα αλλά και επικίνδυνα χωροκατακτητικά (εισβολικά) είδη στην περιοχή μας.

Οι επιπτώσεις στην αλιεία και την οικονομία

Οι συνέπειες από την εισβολή του λαγοκέφαλου είναι πολυεπίπεδες, επηρεάζοντας τη βιοποικιλότητα, τη δημόσια υγεία και την οικονομία των παράκτιων περιοχών.

Η κραυγή αγωνίας των ψαράδων: Οι επαγγελματίες αλιείς αντιμετωπίζουν καθημερινά τεράστιες οικονομικές ζημιές. Ο λαγοκέφαλος διαθέτει πανίσχυρα δόντια με τα οποία καταστρέφει τα δίχτυα και τα παραγάδια, ενώ κατασπαράζει τα εμπορικά αλιεύματα πριν προλάβουν να ανασυρθούν στη στεριά.

Παρά τα συνεχή αιτήματα των αλιέων για κρατικές αποζημιώσεις και δραστικά μέτρα, ο περιορισμός του πληθυσμού του είναι εξαιρετικά δύσκολος, κυρίως λόγω της απουσίας φυσικών θηρευτών στις ελληνικές θάλασσες.

Η κλιματική αλλαγή ως «σύμμαχος» του εισβολέα

Καθώς η θερμοκρασία των υδάτων στη Μεσόγειο αυξάνεται σταδιακά λόγω της κλιματικής αλλαγής, οι συνθήκες γίνονται όλο και πιο ευνοϊκές για τα τροπικά είδη.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι ο λαγοκέφαλος θα συνεχίσει να αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες περιβαλλοντικές προκλήσεις για τα επόμενα χρόνια, με άμεσο αντίκτυπο στον πρωτογενή τομέα και στις τοπικές κοινωνίες που βιοπορίζονται από τη θάλασσα.

Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google: