Υπάρχουν στιγμές που ο ουρανός της Αιγιαλείας μετατρέπεται σε έναν απέραντο, φυσικό καμβά, προσφέροντας θεάματα που κόβουν την ανάσα. Όταν ο ήλιος αρχίζει να γέρνει πάνω από τον Κορινθιακό, τα χρώματα μπλέκονται με έναν τρόπο που κανένας ζωγραφικός πίνακας δεν μπορεί να αντιγράψει.
Από τις πορφυρές και πορτοκαλί αποχρώσεις του δειλινού μέχρι τα βαθιά μπλε και ιώδη περάσματα της νύχτας, το Αίγιο αποδεικνύει για ακόμα μία φορά γιατί θεωρείται ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και φωτογραφικά σημεία της Αχαΐας.
Στη θέα αυτών των χρωματικών αντιθέσεων, οι λέξεις πράγματι περιττεύουν. Είτε αγναντεύει κανείς από τα Ψηλά Αλώνια και την Παναγία Τρυπητή, είτε περπατά κατά μήκος της παραλιακής ζώνης και του Φάρου, η εικόνα του ουρανού να καθρεφτίζεται στη θάλασσα προσφέρει μια σπάνια αίσθηση γαλήνης και δέους.

Όταν η φύση αποφασίζει να «ζωγραφίσει», το μόνο που απομένει είναι να σταματήσουμε για λίγο τους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας και απλά να απολαύσουμε τη μαγεία.













