👿—Πέραν της ενσυναίσθησης που όντως αποτελεί χάρισμα για τον άνθρωπο, υπάρχει και η αντιληπτικότητα των κρυφίως ή κεκαλυμμένων δηλούμενων δια των λόγων, εκφράσεων, στάσεων σώματος αλλά ακόμα και της κειμενογραφούμενης επικοινωνίας όταν πρόκειται για πανούργες συμπεριφορές που διαβρώνουν την επαφή, εμπιστοσύνη και αξία του ενεργούντος.
👿—Ιδιαίτερα για άτομα που ανομολόγητα δεν σε συμπαθούν, η δήθεν αθώα παρέμβασή τους σκοπό έχει να σε μειώσει χωρίς ένδειξη κακίας. Όμως εσύ, ο πεπειραμένος στις ανθρώπινες μικρότητες, το καταλαβαίνεις ότι ωθούνται στην ουσία από δική τους ανασφάλεια και αντιπαρέρχεσαι μεγαλοθύμως το σαμποτάζ ακόμα και όταν, (ιδιαίτερα μάλιστα τότε), συμβαίνει μπροστά σε τρίτους.
Ιδού παρακάτω τέτοιες εκνευριστικές πονηράδες.
🎃Αποκάλυψη μπροστά σε άλλους μιας παρελθούσας άποψής σου, π.χ. «Νόμιζα ότι παλαιότερα ήσουν κατά της θρησκείας». Θέλει να σε μειώσει προκαλώντας αμηχανία στους άλλους. Σε βάζει στη «σέντρα» και καλυμμένα σου λέει: «Φυλάω τα λόγια σου και θα τα χρησιμοποιήσω εναντίον σου αργότερα».
🎃Προσφορά συμβουλής που κανένας δεν ζήτησε. Μια δήθεν τάση να βελτιώσει τον άλλον λόγω μιας παρόρμησης ανωτερότητας ή αλαζονείας που στην πραγματικότητα το τελευταίο που προσφέρει είναι βοήθεια.
Υποβάθμιση μιας προσπάθειας ή επιτεύγματος κάνοντάς το να ακούγεται εύκολο. Π.χ. «Ωραίο αυτό, ο καθένας μπορεί να το κάνει». Συνήθως πρόκειται για κάλυμμα της δυσφορίας ή της ζήλειας του εκστομίζοντος.
Η απεύθυνση προς κάποιον με χονδροειδή χρησιμοποίηση υποκοριστικού ονόματός του π.χ. Κώτσο, Κώσταρε, Μήτσο, Μητσάρα, Νικολή, Βάγγο, Γιωργάρα, Γιώργη, Μισέλ, Μάκαρε, κλπ. Πρόκειται για δεξιοτεχνικά ύπουλη υπονόμευση του κύρους σου που γίνεται γκροτέσκα όταν εκστομίζεται από επιδερμικά γνωστούς, νάρκισσους ή απλά κομπλεξικούς την ώρα που μιλάς σε κάποιο κύκλο ανθρώπων.
Συνεχής ανακύκλωση της συζήτησης γύρω από τον εαυτό του. Ότι και να ακουστεί δεν είναι παρά μια αφορμή για να αναφέρει ο νάρκισσος και υπονομευτής του ομιλούντος το τι ανάλογο συνέβη στη δική του ζωή, εκτρέποντας και αποσπώντας έτσι την προσοχή από τον ομιλητή.
Συνεχής διόρθωση του συνομιλητή. Πολύ ύπουλη και συνάμα κακόβουλη πρακτική. Νομίζει ότι ενισχύει το κύρος του αλλά οι άλλοι το αντιπαθούν.
Περιττό να αναφέρω ότι ποτέ δεν χρησιμοποιώ τις παραπάνω πρακτικές ακόμα και σε κραυγαλέα κρετίνους. Απλά περιμένω να πάρω το λόγο και κατακεραυνώνω οποιαδήποτε ανοησία διακινήθηκε.
Γιώργος Χώτος
Ομ. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
