Όμως, από την άλλη, είναι μια πραγματικότητα, έστω και πιλοτική, που εφαρμόζεται στη χώρα μας, μέσω του ευρωπαϊκού έργου TRIERES – Greek Hydrogen Valley, του οποίου συντονιστής είναι η Motor Oil.





Βλέποντας στον πίνακα οργάνων τη μέση κατανάλωση στα 1,11 κιλά υδρογόνου στα 100 χλμ., ερχόμενοι από Αθήνα, πριν τη στάση, και δεδομένου ότι οι τρεις δεξαμενές υψηλής πίεσης χωρούν περίπου 5,6 κιλά συμπιεσμένου υδρογόνου, υπολογίζοντας και τα χιλιόμετρα που θέλαμε μέχρι το τέρμα της Ολυμπίας Οδού στον Πύργο, και για να επιστρέψουμε στους Αγίους Θεοδώρους (περίπου 540 χλμ.), για ανεφοδιασμό, ήταν φρόνιμο να κινηθώ με χαμηλή μέση ωριαία ταχύτητα, το πολύ μέχρι 110 χλμ./ώρα. Διαφορετικά, καθώς δεν υπάρχει άλλο πρατήριο υδρογόνου, αν έμενα άδειος θα έπρεπε να με επιστρέψει οδική βοήθεια, διότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος ανεφοδιασμού.



Κι όταν αφήνεις το γκάζι ή πατάς φρένο, βλέπεις και την ανάκτηση της ενέργειας από τους τροχούς, να μεταφέρεται στη μπαταρία.



Δύο στοιχεία ακόμα. Το ένα: βάζοντας τον λεβιέ του κινητήριου συστήματος στη θέση Β έχεις ισχυρότερη ανάκτηση ενέργειας, που ενδείκνυται στην πόλη, και τη ρυθμίζεις σε τρία επίπεδα. Το άλλο: πατώντας τον διακόπτη H2Ο αριστερά στο ταμπλό, αποβάλλεις το νερό που έχει παρακρατηθεί. Είπαμε, εκπέμπει μόνο υδρατμούς.



Και στην Ευρώπη, όπως μαθαίνω, σε ορισμένες χώρες, αλλά και στις ΗΠΑ (Καλιφόρνια), αποσύρουν τις υποδομές υδρογόνου και όλα δείχνουν ότι για τα ΙΧ μάλλον εγκαταλείπεται η κυκλοφορία τους, και πιθανότατα θα περιοριστεί στα βαρέα οχήματα, φορτηγά, λεωφορεία και τρένα, εκεί όπου πράγματι μπορεί να βρει εφαρμογή.
Καταλήγοντας, στην Ελλάδα θα παραχθεί πράσινο υδρογόνο, στις εγκαταστάσεις της Motor Oil, σε συνεργασία με τη ΔΕΗ, μέσω της κοινής εταιρείας Hellenic Hydrogen A.E.









