Οι δημόσιες δηλώσεις προέδρων ομάδων δεν είναι λόγια που χάνονται στον αέρα. Έχουν αντίκτυπο, διαμορφώνουν αντιλήψεις, επηρεάζουν συνειδήσεις και, κυρίως, γίνονται αντικείμενο μίμησης από νέους ανθρώπους που βλέπουν στον αθλητισμό ένα πρότυπο συμπεριφοράς.
Η ευθύνη εκείνων που διοικούν αθλητικούς οργανισμούς είναι πολλαπλάσια.
Όταν η δημόσια αντιπαράθεση μετατρέπεται σε πολεμική ρητορική, όταν οι δηλώσεις οξύνουν τα πάθη και όταν η αντιπαλότητα καλλιεργείται με τρόπο που μπορεί να οδηγήσει σε κοινωνικές συγκρούσεις, τότε δεν μιλάμε πλέον για υγιή αθλητικό ανταγωνισμό. Μιλάμε για μια επικίνδυνη διολίσθηση που απαιτεί σοβαρότητα και αυτοσυγκράτηση.
Κανένας πρόεδρος ομάδας, κανένας παράγοντας και κανένας διοικητικός αξιωματούχος δεν δικαιούται να ξεχνά ότι απέναντί του δεν βρίσκονται μόνο φίλαθλοι. Βρίσκονται παιδιά, έφηβοι και νέοι που παρακολουθούν, επηρεάζονται και διαμορφώνουν τη στάση τους μέσα από τα παραδείγματα των ενηλίκων.
Ο αθλητισμός δεν είναι πεδίο εκτόνωσης προσωπικών εγωισμών ούτε εργαλείο φανατισμού. Δεν είναι χώρος όπου ο λόγος οφείλει να διχάζει για να επιβάλλεται.
Η ελευθερία της έκφρασης είναι θεμελιώδες δικαίωμα. Δεν απαλλάσσει, όμως, κανέναν από την ευθύνη να σταθμίζει τον αντίκτυπο των δημόσιων τοποθετήσεών του, ιδίως όταν απευθύνεται σε ένα περιβάλλον όπου η ένταση μπορεί να μεταφερθεί από τα λόγια στις πράξεις.
Γι’ αυτό οι αρμόδιοι αθλητικοί φορείς οφείλουν να εξετάζουν υπεύθυνα τις συγκεκριμένες δηλώσεις, να αξιολογούν αν παραβιάζονται κανονισμοί και να εφαρμόζουν τις προβλεπόμενες διαδικασίες, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς επιλεκτική ευαισθησία.
Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να συμβεί ένα σοβαρό περιστατικό για να αντιληφθούμε τη σημασία της πρόληψης.
Η ηγεσία αποδεικνύεται στην ικανότητα να συγκρατεί τα πάθη, όχι να τα πυροδοτεί. Στην ευθύνη να ενώνει, όχι να σπρώχνει τους νέους ανθρώπους σε αντίπαλα στρατόπεδα.
Και όσοι θεωρούν ότι η ισχύς ενός αθλητικού παράγοντα μετριέται από την ένταση των δηλώσεών του, ας αναρωτηθούν τι ακριβώς διδάσκουν στη νέα γενιά.
Γιατί το πραγματικό μέγεθος ενός αθλητικού οργανισμού δεν κρίνεται μόνο από τα τρόπαια που κατακτά, αλλά και από τις αξίες που υπερασπίζεται.
ΑΡΚΕΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΠΑΘΟΥΣ.
Οι νέοι χρειάζονται πρότυπα, όχι υποκινητές έντασης. Χρειάζονται σεβασμό, όχι φανατισμό. Χρειάζονται έναν αθλητισμό που καλλιεργεί χαρακτήρες και όχι έναν δημόσιο λόγο που βαθαίνει τις αντιπαραθέσεις.
Η ευθύνη είναι δημόσια. Η λογοδοσία πρέπει να είναι θεσμική. Και η προστασία της νέας γενιάς είναι υπόθεση όλων μας.
Νικόλαος Μπελεγρής
ΠΟΛΙΤΕΥΤΗΣ ΑΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ






