Ένα μεγάλο χαμόγελο για το νέο αίμα του μέλλοντος.
Καλή δύναμη και κουράγιο στους εκπαιδευτικούς δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων. Έχουν δύσβατο δρόμο μπροστά τους, αλλά και τον αδιαπραγμάτευτα μεγάλο σεβασμό μας.
Για αυτή την πολλαπλά προσοντούχα “εργατική τάξη ” που παράγει υπεραξία και βιώνει πολλών επιπέδων εκμετάλλευση, διεκδικούμε και οφείλουμε να διεκδικούμε ως κοινωνία και ως Αριστερά… τον ουρανό. Μονιμότητα, σταθερότητα, αξιοπρεπή ζωή, 13ο και 14ο μισθό, χωρίς περιστροφές.
Γιατί αυτή η “τάξη ” σκοτώνεται, και μάλιστα χωρίς ισχυρά εφόδια από το κράτος, για τον ουρανό της χώρας.
Υ. Γ. Σε αγιασμό δεν πήγα, για πολλούς λόγους, και όχι μόνο για κάποιους εύκολα αντιληπτούς. Ειδικά φέτος δεν πήγα γιατί δεν βρέθηκε καμιά επίσημη Εκκλησία να τρίξει τα δόντια στον “άγιο της Κοζάνης ” που έδιωξε το παιδί από την εκκλησία για τα παλιά του παπούτσια. Για τα παλιά παπούτσια!
Σία Αναγνωστοπούλου
ΒΟΥΛΕΥΤΡΙΑ ΑΧΑΙΑΣ






