Ιστορικά, στη συλλογική συνείδηση των Ελλήνων, η Αριστερά ταυτίστηκε με την υπεροχή των ιδεών απέναντι στο προσωπικό συμφέρον, με την πίστη στις αξίες, τη συνέπεια και την πολιτική αυτοθυσία. Τα στελέχη της κουβαλούσαν στις αποσκευές τους το θυμάρι και την άγρια μέντα από τα βουνά της Εθνικής Αντίστασης, την αλμύρα και τη σιωπή των ξερονησιών του Αιγαίου, τη μούχλα από τα κρατητήρια της ΕΑΤ-ΕΣΑ. Αυτή η ιστορική διαδρομή υπήρξε για δεκαετίες το ηθικό της κεφάλαιο.
Σήμερα, όμως, η εικόνα αυτή μοιάζει να ξεθωριάζει. Οι εξελίξεις στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ και η επιλογή βουλευτών να εγκαταλείπουν τις κοινοβουλευτικές τους έδρες προκειμένου να συμπορευθούν με το νέο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα γεννούν εύλογα ερωτήματα για το πώς αντιλαμβάνονται την έννοια της πολιτικής ευθύνης και της λαϊκής εντολής.
Είναι δύσκολο να μη διαπιστώσει κανείς ότι η διατήρηση της πολιτικής παρουσίας και η προοπτική μιας νέας εκλογικής αναμέτρησης φαίνεται να υπερισχύουν της θεσμικής συνέπειας. Η βουλευτική έδρα δεν αποτελεί προσωπική ιδιοκτησία ούτε πολιτικό διαβατήριο· είναι εντολή που απονέμεται από τους πολίτες μέσα σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο και με συγκεκριμένες δεσμεύσεις.
Ο Αλέξης Τσίπρας, με την επιλογή του να ζητήσει από τους βουλευτές να παραιτηθούν από τις έδρες τους και να ακολουθήσουν το νέο εγχείρημά του, τους θέτει ενώπιον μιας βαθιάς πολιτικής και ηθικής δοκιμασίας. Και όσοι επιλέγουν να ακολουθήσουν αυτόν τον δρόμο αναλαμβάνουν οι ίδιοι την ευθύνη της επιλογής τους απέναντι στους πολίτες που τους εξέλεξαν.
Η αντίθεση ανάμεσα στην ιστορική παρακαταθήκη της ελληνικής Αριστεράς και στις σημερινές πολιτικές πρακτικές είναι εμφανής. Από την πολιτική των αρχών φαίνεται να περνάμε στην πολιτική της σκοπιμότητας· από τη συλλογική ευθύνη στην προσωπική πολιτική επιβίωση. Και αυτή η μετάβαση δεν αποτελεί μόνο κρίση ενός κόμματος, αλλά πλήγμα για την αξιοπιστία της πολιτικής συνολικά.
Τελικά, η Ιστορία δεν κρίνει μόνο τις ιδέες που επικαλούνται οι πολιτικοί, αλλά κυρίως τη συνέπεια με την οποία τις υπηρετούν. Και αυτή η κρίση ανήκει αποκλειστικά στους πολίτες.
Θανάσης Πετρόπουλος
Γεωπόνος, MSc Waste Management










