Πίσω από κάθε γυναίκα που βρίσκει τη δύναμη να φύγει από ένα κακοποιητικό περιβάλλον κρύβεται ένας δύσκολος αγώνας για ασφάλεια, αξιοπρέπεια και μια νέα αρχή.
Η Κοινο_Τοπία, σε συνεργασία με το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ), προσφέρει διακριτική αλλά ουσιαστική στήριξη σε γυναίκες και τα παιδιά τους, καλύπτοντας βασικές ανάγκες της καθημερινότητας.
«Δεν ρωτάμε ποτέ τι πέρασαν – Είμαστε δίπλα τους»
Η συνταξιούχος κοινωνική λειτουργός του Πανεπιστημίου Πατρών, Ντίνα Γεωργίου, μιλώντας στο PatraPress, κάνει λόγο για μια πρωτοβουλία που δεν βασίζεται στις μεγάλες δηλώσεις, αλλά σε μικρές πράξεις αλληλεγγύης που μπορούν να αλλάξουν ζωές.
Η κ. Γεωργίου, μιλά για τη διακριτική αλλά ουσιαστική στήριξη της Κοινο_Τοπίας σε γυναίκες – θύματα ενδοοικογενειακής βίας και στα παιδιά τους
Εκτός από την ψυχολογική και νομική υποστήριξη που λαμβάνουν από εξειδικευμένες δομές, πολλές γυναίκες χρειάζονται κάτι εξίσου σημαντικό: μια έμπρακτη βοήθεια για να καλύψουν βασικές ανάγκες της καθημερινότητας.
Αυτόν ακριβώς τον ρόλο έχει αναλάβει εδώ και χρόνια η Κοινο_Τοπία, μέσα από μια δράση κοινωνικής αλληλεγγύης που στηρίζει γυναίκες – θύματα ενδοοικογενειακής βίας και τα παιδιά τους.
Μιλώντας για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία, η συνταξιούχος κοινωνική λειτουργός, περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η ομάδα, αλλά και τις ανθρώπινες ιστορίες που βρίσκονται πίσω από κάθε βοήθεια.
Μια συνεργασία εμπιστοσύνης με το ΚΕΘΙ
Η κ. Γεωργίου εξηγεί ότι η συνεργασία της Κοινο_Τοπίας με το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ) μετρά πολλά χρόνια.
Η ίδια, ως κοινωνική λειτουργός και πρώην διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Πατρών, όπου επί σειρά ετών παρέδιδε μαθήματα σχετικά με το φύλο, την ισότητα, τα στερεότυπα, τους κοινωνικούς ρόλους και τις θεωρίες γύρω από την κακοποίηση, γνωρίζει σε βάθος το ζήτημα της έμφυλης βίας.
Όπως αναφέρει, το ΚΕΘΙ είναι εκείνο που αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου την αξιολόγηση των περιστατικών και τη διαχείριση των γυναικών που ζητούν βοήθεια.
«Το ΚΕΘΙ μάς προτείνει γυναίκες που έχουν ανάγκη επιπλέον στήριξης. Συνήθως πρόκειται για νέες μητέρες με μικρά παιδιά, οι οποίες βρίσκονται σε ιδιαίτερα δύσκολη οικονομική κατάσταση», σημειώνει.
«Δεν γνωρίζουμε τις ιστορίες τους»
Η κ. Γεωργίου ξεκαθαρίζει ότι η Κοινο_Τοπία δεν παρεμβαίνει στο κομμάτι της διερεύνησης ή της διαχείρισης των περιστατικών κακοποίησης.
«Από το ΚΕΘΙ λαμβάνουμε μόνο ένα όνομα και ένα τηλέφωνο. Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες για όσα έχουν συμβεί, ούτε έχουμε πρόσβαση στους φακέλους τους. Την αξιολόγηση την κάνουν οι ειδικοί του Κέντρου και τους εμπιστευόμαστε απόλυτα.»
Όπως τονίζει, η προστασία των προσωπικών δεδομένων αποτελεί βασική αρχή της δράσης.
«Δεν θεωρώ σωστό να ρωτήσω μια γυναίκα τι της συνέβη. Ακόμη και όταν κάποιες ένιωθαν την ανάγκη να μου μιλήσουν για την εμπειρία τους, πολλές φορές τις απέτρεψα. Αυτά πρέπει να τα συζητούν με τους ανθρώπους που τις υποστηρίζουν επιστημονικά και όχι μαζί μας.»
Εκεί που υπάρχει πραγματική ανάγκη
Η Κοινο_Τοπία είναι ένας σύλλογος που δεν διαθέτει κρατική χρηματοδότηση ή χορηγούς.
Τα χρήματα που διατίθενται συγκεντρώνονται αποκλειστικά μέσα από δράσεις και προσφορές πολιτών, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο σημαντική κάθε οικονομική ενίσχυση.
«Από αυτά τα χρήματα έχουμε αποφασίσει να διαθέτουμε περίπου 150 ευρώ για κάθε περίπτωση, ώστε να καλύψουμε μια άμεση ανάγκη», εξηγεί η κ. Γεωργίου.
Η ίδια, μαζί με ακόμη μία κοινωνική λειτουργό, αναλαμβάνει προσωπικά τη διάθεση της βοήθειας.
«Πηγαίνουμε μαζί με τη γυναίκα στο σούπερ μάρκετ. Της λέμε να πάρει ένα καρότσι και να αγοράσει ό,τι χρειάζεται για εκείνη και τα παιδιά της. Στο τέλος πληρώνουμε εμείς στο ταμείο, εκείνη παίρνει τα ψώνια της και εμείς κρατάμε μόνο την απόδειξη.»
Όπως αναφέρει, οι περισσότερες γυναίκες επιλέγουν τρόφιμα, γάλατα, είδη για τα παιδιά και άλλα προϊόντα πρώτης ανάγκης, καθώς πολλές στερούνται ακόμη και τα απολύτως βασικά.
Όταν η βοήθεια αφορά το ενοίκιο ή το ηλεκτρικό ρεύμα
Η οικονομική στήριξη δεν περιορίζεται μόνο στην αγορά τροφίμων.
Ανάλογα με τις ανάγκες, η Κοινο_Τοπία καλύπτει μέρος του ενοικίου μιας κατοικίας, λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος ή ύδρευσης, όταν αυτά αποτελούν το μεγαλύτερο βάρος για μια οικογένεια.
«Κάθε γυναίκα έχει διαφορετικές ανάγκες. Εμείς προσπαθούμε να βοηθήσουμε εκεί που πραγματικά χρειάζεται εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή», σημειώνει.
Η μητέρα που περίμενε να πάρει πίσω τα παιδιά της
Ανάμεσα στις πρόσφατες περιπτώσεις που θυμάται βρίσκεται και μια γυναίκα η οποία περίμενε να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες για να αποκτήσει ξανά την επιμέλεια των παιδιών της.
«Μας είπε πως μόλις επιστρέψουν τα παιδιά θα επικοινωνήσει μαζί μας για να αγοράσουμε τρόφιμα και όλα όσα θα χρειαστούν για να τα υποδεχθεί στο σπίτι.»
Η φυγή μέσα στη νύχτα για να σωθεί
Η κ. Γεωργίου θυμάται έντονα μια ακόμη υπόθεση:
Μια γυναίκα έπρεπε να εγκαταλείψει άμεσα το σπίτι όπου ζούσε με τον σύζυγό της, έχοντας στην αγκαλιά της ένα μικρό παιδί και κρατώντας από το χέρι ακόμη ένα.
Στην Πάτρα δεν υπήρχε διαθέσιμη θέση σε ξενώνα φιλοξενίας και η μοναδική λύση ήταν η μετακίνησή της σε άλλη πόλη.
«Της εκδώσαμε τα εισιτήρια, καλύψαμε τα έξοδα για το ταξί και τη συνοδεύσαμε μέχρι τον σταθμό, ώστε να μπορέσει να φτάσει με ασφάλεια στον ξενώνα.»
«Να έχεις χάσει την αυτοεκτίμησή σου»
Ιδιαίτερη εντύπωση της έχει αφήσει μια νέα γυναίκα με δύο παιδιά.
«Ήταν μια πολύ όμορφη και χαριτωμένη κοπέλα. Της είπα: “Εσύ, τόσο νέα και τόσο όμορφη, γιατί φοβάσαι τόσο πολύ;”»
Η απάντηση που πήρε, όπως λέει, δεν θα την ξεχάσει ποτέ.
«Μου είπε: “Δεν ξέρετε τι σημαίνει να έχεις χαμηλή αυτοεκτίμηση”.»
Για την κ. Γεωργίου, η φράση αυτή αποτυπώνει τις βαθιές πληγές που αφήνει η κακοποίηση.
«Όταν ένας άνθρωπος έχει χάσει την αυτοεκτίμησή του, δεν βλέπει καθαρά ούτε τον εαυτό του ούτε την πραγματικότητα.»
Μια ομάδα που προσφέρει αθόρυβα
Η δράση για την υποστήριξη γυναικών αποτελεί μόνο ένα μέρος του έργου της Κοινο_Τοπίας.
Όπως εξηγεί η κ. Γεωργίου, η ομάδα ανθρωπιστικών δράσεων συναντιέται κάθε μήνα και εξετάζει τρόπους με τους οποίους μπορεί να στηρίξει ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη.
Παράλληλα, ο σύλλογος δραστηριοποιείται στους τομείς του πολιτισμού, της επιμόρφωσης, της προαγωγής υγείας, της ψυχαγωγίας, της προστασίας του περιβάλλοντος και της κοινωνικής συνοχής.
Η βοήθεια προς τις γυναίκες που προσπαθούν να ξεφύγουν από έναν κύκλο βίας μπορεί να μην είναι θεαματική. Για εκείνες όμως, ένα γεμάτο καλάθι στο σούπερ μάρκετ, ένας πληρωμένος λογαριασμός ή ένα εισιτήριο για έναν ασφαλή ξενώνα μπορεί να αποτελέσει το πρώτο βήμα για μια καινούργια ζωή.
«Δεν σώζουμε ζωές μόνο με μεγάλα λόγια», καταλήγει η Ντίνα Γεωργίου. «Μερικές φορές, η μεγαλύτερη βοήθεια είναι να σταθείς διακριτικά δίπλα σε έναν άνθρωπο τη στιγμή που σε έχει περισσότερο ανάγκη.»
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
