Στην Επιτροπή Συνταγματικής Αναθεώρησης η συζήτηση αφορούσε το περιβόητο άρθρο 86, περί ευθύνης υπουργών. Γνωρίζουμε όλοι και όλες την κρισιμότητα αυτού του άρθρου. Γνωρίζουμε ότι με επίκεντρο αυτό το άρθρο παίζεται η ηθική της δημοκρατίας απέναντι στον λαό.
Σε αυτή την κρίσιμη συζήτηση, πήρε τον λόγο η Ντόρα Μπακογιάννη. Δεν σχολιάζω την ουσία της παρέμβασης της κ. Μπακογιάννη. Θα μπορούσε να συζητηθεί, όπως καιοι άλλες προτάσεις. Σχολιάζω το ύφος και τον τόνο.
Μας έκανε μάθημα, με αυτό το πατερναλιστικό ύφος που έχει ο άνθρωπος εξουσίας, της όποιας εξουσίας. Στην περίπτωσή της, της πολιτικής εξουσίας της οικογένειας. Επικαλέστηκε φυσικά τον πατέρα της και με το διδακτισμό που έχει αυτός που:μεγάλωσε μέσα στην εξουσία “, θεώρησε ότι απευθύνεται σε ανθρώπους που ούτε έχουν σχέση ούτε καταλαβαίνουν, ακόμα περισσότερο δεν μπορούν να έχουν θέση για τους θεσμούς.
Ο πατερναλισμός με ενοχλεί βαθιά από τότε που κατάλαβα τον εαυτό μου. Ο πατερναλισμός όμως που ερείδεται στην αντίληψη ότι “οι θεσμοί μας ανήκουν κληρονομικώ δικαιώματι ” , με επαναστατεί.
Τον πατερναλισμό της όποιας εξουσίας δεν τον αντέχω, ποτέ και με τίποτα.
Υ. Γ. Διαφωνώ με τον Παναγιώτη Δουδωνή του ΠΑΣΟΚ. Εγώ δεν είδα καμιά πεθερά απέναντι μου σήμερα στη Βουλή. Τη Ντόρα Μπακογιάννη είδα, της οικογένειας Μητσοτάκη.
Σία Αναγνωστοπούλου
ΒΟΥΛΕΥΤΡΙΑ ΑΧΑΙΑΣ



