Τρία χρόνια «ανάπτυξης» στα χαρτιά και ο μικρομεσαίος μετράει λογαριασμούς, χρέη και αντοχές.
2️⃣ ΜΙΣΘΟΙ.
Μιλάτε για αυξήσεις μισθών. Ωραία.
Κάντε όμως πρώτα τον λογαριασμό.
Γιατί αν ο μισθός ανεβαίνει και μαζί του ανεβαίνουν ρεύμα, τρόφιμα, ενοίκια και κόστος ζωής, τότε η αύξηση εξαφανίζεται πριν καν φτάσει στην τσέπη.
3️⃣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.
Ο επαγγελματίας δεν πληρώνει θεωρίες.
Πληρώνει ρεύμα, καύσιμα και λειτουργικά έξοδα.
4️⃣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ.
Θέλει να επενδύσει; Χρηματοδότηση με το σταγονόμετρο.
Θέλει να επιβιώσει; Εξασφαλίσεις που συχνά δεν μπορεί να δώσει.
Και μετά απορείτε γιατί δεν ανοίγουν νέες επιχειρήσεις.
5️⃣ ΧΡΕΗ.
Όταν ο μικρομεσαίος έχει συσσωρευμένες υποχρεώσεις, δεν χρειάζεται άλλο επικοινωνιακό αφήγημα.
Χρειάζεται πραγματική λύση.
6️⃣ ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ.
Οι κυβερνητικοί αριθμοί μπορεί να δείχνουν ανάπτυξη.
Αλλά ο επιχειρηματίας ανοίγει το ταμείο του και βλέπει τι πραγματικά συμβαίνει.
7️⃣ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Δεν μπορείτε να ζητάτε από τον πολίτη να πανηγυρίζει επειδή «οι δείκτες πάνε καλά», όταν ο ίδιος δυσκολεύεται να βγάλει τον μήνα.
8️⃣ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΟ:
Πόσα μένουν τελικά στην τσέπη;
Αυτό πρέπει να απαντήσετε.
Όχι πόσα γράφει ένα κυβερνητικό διάγραμμα.
9️⃣ Ο ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΣ ΔΕΝ ΖΗΤΑ ΧΑΡΗ.
Ζητά ένα οικονομικό περιβάλλον στο οποίο να μπορεί να δουλεύει, να πληρώνει τους ανθρώπους του, να επενδύει και να μεγαλώνει την επιχείρησή του.
🔟 ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ:
Όταν ένας άνθρωπος δουλεύει περισσότερο και στο τέλος του μήνα του μένει λιγότερο, τότε κάτι έχει πάει βαθιά λάθος.
Και όταν αυτό συμβαίνει σε χιλιάδες ανθρώπους για χρόνια, δεν είναι «παροδική δυσκολία».
Είναι πολιτική αποτυχία.
Ο μικρομεσαίος δεν θέλει άλλα λόγια.
Θέλει να μπορεί να αναπνεύσει.
Γιατί χωρίς μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, δεν υπάρχει πραγματική ελληνική οικονομία.
Νικόλαος Μπελεγρής
Ελληνική Λύση – Κυριάκος Βελόπουλος






