«Η οριζόντια όμως αντιμετώπιση όλων των εγκληματικών πράξεων με ελαστικές ποινές χωρίς τις απαιτούμενες διαβαθμίσεις, δεν συνιστά από μόνη της νομικό πολιτισμό»
✅️Η επιείκεια των ποινών στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού κεκτημένου δεν αποτελεί μια ενιαία, ρητή διάταξη για «χαλαρές» ποινές, αλλά αντανακλάται μέσα από την έμφαση στις αρχές του ανθρωπισμού, της αναλογικότητας και της προστασίας των θεμελιωδών δικαιωμάτων.
✅️Κάπου εκεί όμως , στο όνομα του κακώς εννοούμενου πολιτισμού , απέτυχε η θεσμική απαξία της αφαίρεσης της ανθρώπινης ζωής.
✅️Είναι αλήθεια ότι η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου και η έμφαση στις αρχές του ανθρωπισμού και της επιείκειας κατά την ποινική του μεταχείριση, συνιστούν πράγματι βήματα προς την πολιτισμική εξέλιξη .
✅️Όμως, αυτή η μορφή έκφανσης πολιτισμού με τις έννοιες που προαναφέρθηκαν, δεν είναι δυνατόν να έχει αποσυνδεθεί πλήρως από την αυτονόητη θεσμική προστασία και θωράκιση του υπέρτατου αγαθού της ανθρώπινης ζωής, όπως δυστυχώς συμβαίνει σήμερα.
✅️Και τούτο διότι στη σύγχρονη κοινωνική θεώρηση, η ίδια η ζωή αναγνωρίζεται προεχόντως ως το υπέρτατο αγαθό, η προστασία του οποίου αποτελεί θεμέλιο κάθε πολιτισμού. Και έπεται η ποινική μεταχείριση αυτών που την αφαιρούν .
✅️Αντίθετα στο δικαιικό μας σύστημα , σε πλήρη εναρμόνιση με το Ενωσιακό Δίκαιο, φτάσαμε απευθείας στη δεύτερη φάση. Ως κοινωνία και ως συντεταγμένη πολιτεία δείχνουμε απάθεια και ανοχή για την ακραία εγκληματική συμπεριφορά, ενώ αντίθετα δείχνουμε πολιτισμό κατά την τιμωρία της. Πλήρης ανακολουθία δηλαδή.
✅️Συνεπώς στην εποχή μας, που κυριαρχείται από την λαίλαπα του διαδικτύου , έγιναν και πάλι ζητούμενα αυτά που επί αιώνες ήταν αυτονόητα.
Επιπλέον μέσα στην υποβολιμαία από τους χρήστες των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης αναβάθμιση άλλων αδικημάτων ήσσονος απαξίας ως κακουργήματα , χάθηκε η επιβεβλημένη διάκριση και απαξία των εγκλημάτων κατά ζωής.
✅️Είναι χαρακτηριστικό ότι στα βασικά σημεία αιτιολογικής έκθεσης αναφορικά με τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση (Άρθρο 299 ΠΚ) , ο νομοθέτης απλά επισημαίνει την απόλυτη αξία της ανθρώπινης ζωής, ενώ στις αιτιολογικές εκθέσεις των σχετικών τροποποιήσεων εστιάζει κυρίως στην ανάγκη για ταχύτητα στην απονομή της δικαιοσύνης, καθώς και στην ορθή νομική υπαγωγή των εγκληματικών πράξεων .
✅️Πολιτισμός είναι και η ορθή απονομή της Δικαιοσύνης.
✅️Η οριζόντια όμως αντιμετώπιση όλων των εγκληματικών πράξεων με ελαστικές ποινές χωρίς τις απαιτούμενες διαβαθμίσεις, δεν συνιστά από μόνη της νομικό πολιτισμό . Και τούτο όχι μόνο επειδή παραβιάστηκε η αρχή της αναλογικότητας ως προς την επιβολή τους, αλλά κυρίως επειδή δεν προστατεύτηκε το υπέρτατο αγαθό της ανθρώπινης ζωής.
✅️Και σε αυτόν τον τομέα η πολιτεία και η κοινωνία έχουν τις ευθύνες που τους αναλογούν.
Και βεβαίως υπάρχει και η ατομική ευθύνη. Η δική μας ευθύνη, των δικών μας αξιών , της δικής μας ηθικής, των δικών μας κόκκινων γραμμών που πηγάζουν μέσα από την οικογένεια.
Και που συνηθίζουμε να την αντιπαρερχόμαστε.
✅️Δυστυχώς όλοι έχουμε το δύσκολο καθήκον να αναπλάσουμε τους αξιακούς κώδικες μιας ολόκληρης γενιάς. Απέναντί μας στέκεται σκληρά , άκαμπτα και επιθετικά ένας «κόσμος» προερχόμενος από την κακή χρήση του διαδικτύου , από τις πολιτικές των συμφερόντων , από τις κοινωνικές ανισότητες αλλά και από την κρατούσα αναλγησία των ισχυρών του πλανήτη.
Ας προσπαθήσουμε.
Καθένας μόνος του και όλοι μαζί.
Άλλη λύση δεν υπάρχει.
Γιώργος Ρούσσος
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΙΓΙΟΥ
