Το έθιμο της «κλοπής» των Μάηδων (λουλουδιών) την παραμονή της Πρωτομαγιάς είναι μια παραδοσιακή ελληνική συνήθεια που συνδέει τον ερχομό της άνοιξης με τον έρωτα, όπως περιγράφεται και στο διήγημα «Θέρος-Έρος» (1891) του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Οι νέοι «κλέβουν» λουλούδια και γλάστρες από αυλές ανύπαντρων κοριτσιών για να τα μεταφέρουν στην εκκλησία, δημιουργώντας μια άτυπη «δημοπρασία» ή αναζήτηση την επόμενη μέρα
Ιστορίες και Παραμύθια
Και να που έφτασε και η Πρωτομαγιά. Τα δέντρα και τα λουλούδια είναι ανθισμένα και όλη η φύση γιορτάζει τον ερχομό του Μαΐου. Τα παιδιά, κυρίως τα κορίτσια, ξεχύνονται στα λιβάδια, για να μαζέψουν λουλούδια και να φτιάξουν το καθιερωμένο πρωτομαγιάτικο στεφάνι. Όλοι θέλουν το δικό τους στεφάνι να ξεχωρίζει, να είναι το πιο όμορφο της γειτονιάς. Στη συνέχεια, γεμάτα περηφάνια, κρεμάνε τα στεφάνια στα μπαλκόνια ή στις πόρτες των σπιτιών τους.
Αυτό ίσως είναι και το πιο διαδομένο έθιμο του Μαΐου. Όμως αυτός ο μήνας περιβάλλεται και από άλλα έθιμα που τηρούνταν ή τηρούνται ακόμα και σήμερα σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος.
📍 ⏳ Δείτε και άλλες ειδήσεις για ΓΛΑΣΤΡΕΣ
Ένα έθιμο που τείνει να εκλείψει, είναι η πιπερούγκα ή περπερούνα. Παλιά σε κάποια χωριά, αν είχε να βρέξει καιρό, αν υπήρχε δηλαδή ανομβρία και καταλάβαιναν ότι τα σπαρτά δε θα μεγαλώσουν όπως θα έπρεπε, τότε τις τελευταίες μέρες του Μαΐου έβγαιναν έξω από το χωριό και μάζευαν αγριολούλουδα. Στη συνέχεια με αυτά στόλιζαν ένα κοριτσάκι έως δέκα χρονών κι έπειτα το κοριτσάκι αυτό συνοδευόμενο από τις γυναίκες του χωριό πήγαιναν από πόρτα σε πόρτα και τραγουδούσαν: «Πιπερούγγα περπατεί για να βρέξει μια βροχή. Για τα στάρια, για τα κθάρια, για του Θεού το μπερεκέτι». Η πιπερούγγα ή περπερούνα είναι ουσιαστικά μια δέηση προς τον Θεό να στείλει βροχή για να μην πεινάσει το χωριό.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
