Πέρασαν επτά χρόνια από τότε που κάποιοι διάττοντες αστέρες της εκπαιδευτικής πολιτικής προσπάθησαν ανεπιτυχώς να συγχωνεύσουν το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο με συμβατικό πανεπιστήμιο.
Στο πέρασμα των χρόνων υπήρξαν μεμονωμένες φωνές άλλοτε φανερά και άλλοτε σιγοψυθιριστά που ονειρεύονταν κάποιας μορφής έστω συγχώνευσης του ΕΑΠ με άλλο πανεπιστήμιο. Βλέπετε η μοναδικότητα της ανοικτής και εξ αποστάσεως τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που παρέχει το ΕΑΠ στα τριαντάχρονα της λειτουργίας του αποτελεί ένα σημαντικό ίσως δέλεαρ για ορισμένους και μόνον κύκλους.
Κάτι που ασφαλώς φάνηκε περισσότερο κατά την περίοδο του Covid όπου οι φοιτητές μας δεν έχασαν ούτε μία ώρα διδασκαλίας. Επιπρόσθετα δε είμασταν σε θέση και βοηθήσαμε ουσιαστικά όσα Ιδρύματα και Φορείς μας ζήτησαν την βοήθεια ώστε να ανταπεξέλθουν στις πρωτόγνωρες συνθήκες που είχαν τότε διαμορφωθεί.
Το ΕΑΠ πριν δυο ακριβώς χρόνια αυτονομήθηκε πλήρως με δική του εκλεγμένη εσωτερική διοίκηση και είμαι ιδιαίτερα περήφανος και ευτυχής που οδήγησα και πέτυχα σαν Πρόεδρος της ΔΕ με όλους τους υπηρετούντες συντελεστές του Ιδρύματος την για τριάντα χρόνια πολυπόθητη αυτονομία του.
Είναι τουλάχιστον οξύμωρο σήμερα να υπάρχουν ανώνυμοι κύκλοι που να διασπείρουν ποικιλοτρόπως ότι το ΕΑΠ θα συγχωνευθεί και ότι θα αλλάξει η έδρα του από την Πάτρα στην Αθήνα.
Οι κύκλοι αυτοί υπαρκτοί η όχι θα πρέπει να γνωρίζουν καλά ότι το ΕΑΠ ανήκει στα Μέλη ΔΕΠ , στο εξαίρετο στελεχιακό του εκπαιδευτικό και διοικητικό του προσωπικό και πάνω απ’ όλα στους σαράντα και πλέον χιλιάδες φοιτητές του. Περιττό δε να τονίσω την εμπιστοσύνη που δείχνουν οι περί τους 2.600 συνεργαζόμενοι καθηγητές που στηρίζουν μαζί με τα Μέλη ΔΕΠ τα 90 προγράμματα σπουδών μας.
Η παρατηρούμενη ομολογουμένως μειωμένη συμμετοχή του ΕΑΠ στα δρώμενα της πόλης της Πάτρας, δημιουργεί σε ορισμένους δικαιολογημένους συνειρμούς, ότι θα επιχειρηθεί ακόμα και η μεταφορά της έδρας του Πανεπιστημίου μας στην Αθήνα. Δεν αρκεί μόνον να διαψεύδεται από πλευράς μας η όποια συζήτηση περί μεταφοράς της έδρας, είναι αδήριτη ανάγκη να αγκαλιάσει το ΕΑΠ με τις ακαδημαϊκές, πολιτιστικές και κοινωνικές του δράσεις την κοινωνία της πόλης που το φιλοξενεί από την ίδρυσή του. Η σε σύντομο χρονικό διάστημα αναπαλαίωση και λειτουργία ιδιόκτητου κτηρίου που ανήκει πλέον στο ΕΑΠ και βρίσκεται στην καρδιά της πόλης, αναμένεται να δώσει μια ακαδημαϊκή-πολιτιστική νέα διάσταση και θα συμβάλλει αποτελεσματικά στην πολυπόθητη διασύνδεση του πανεπιστημίου με την κοινωνία της Πάτρας.
Όσον αφορά τα θέματα των υπαλλήλων μας, τολμήσαμε με την χθεσινή και σημερινή διοίκηση στην οποία και συμμετέχω να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ και να λήξει η ομηρία χρόνων για σχεδόν το σύνολο των σημερινών υπαλλήλων και συνεργατών μας. Τα όποια προβλήματα έχουν προκύψει τελευταία αναφορικά με την νέα εργασιακή κατάσταση των υπαλλήλων του ΕΑΠ και εν όψει της νέας Ακαδημαϊκής Χρονιάς θα πρέπει να αντιμετωπισθούν αμοιβαία με απόλυτη συνεργασία με τους εργαζόμενους σεβόμενοι πάντοτε το έργο των συνεργατών μας που αποτελούν και την ραχοκοκαλιά για το Ίδρυμα μας.
Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο, ούτε για ατέρμονες συζητήσεις χωρίς αποτέλεσμα, και αυτό γιατί είναι προφανές ότι έξω από το Ίδρυμα θα παραμονεύουν πάντοτε ΄καλοθελητές’ που στόχο τους πάντα θα έχουν την ανακοπή της πορείας του. Εκτός αυτού όμως θα πρέπει να μην διαφεύγει της προσοχής μας ότι σύντομα νέα πανεπιστήμια λειτουργούν ήδη και θα λειτουργήσουν με ότι αυτό συνεπάγεται στα πλαίσια της ανταγωνιστικότητας στην ανώτατη εκπαίδευση.
Ας το καταλάβουν λοιπόν καλά οι όποιοι ανώνυμοι κύκλοι, ότι το ΕΑΠ δεν συγχωνεύεται, δεν διχοτομείται δεν χαρίζεται, γιατί απλά δεν είναι μια ‘πολύφερνη ακαδημαϊκή νύφη’ αλλά ένα από τα 24 Ελληνικά Πανεπιστήμια που έχει μια πρωτόγνωρη ιδιαιτερότητα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και που το ίδιο έχει αγκαλιασθεί διαχρονικά από την κοινωνία και τους Φορείς της.
Ιωάννης Κ. Καλαβρουζιώτης
τ. Προέδρος του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου
Μέλος του Συμβουλίου Διοίκησης του ΕΑΠ
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
