Τις τελευταίες στιγμές του Δημήτρη Κόκοτα περιέγραψε η σύζυγός του. Ο τραγουδιστής έφυγε από τη ζωή, την Τρίτη 25 Αυγούστου, στα 57 του χρόνια, έχοντας υποστεί έμφραγμα τον Μάρτιο του 2024.
Η Κατερίνα Κόκοτα έκανε δηλώσεις αναφερόμενη στον αγώνα που έδωσε εκείνος, τονίζοντας πως παρά την εξάντληση του οργανισμού του, μέχρι το τέλος αντιδρούσε και είχε επαφή με το περιβάλλον. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι ο άντρας της καταλάβαινε όσα του έλεγαν και προσπαθούσε να ανταποκριθεί, ακόμη και σε απλές κινήσεις. Η εικόνα αυτή είχε δημιουργήσει την ελπίδα ότι σταδιακά θα μπορούσε να ανακάμψει.
Όσον αφορά στη στήριξή της, η Κατερίνα Κόκοτα διευκρίνισε ότι δεν ένιωσε ποτέ ότι έκανε κάποια θυσία, αφού η αγάπη της για εκείνον υπαγόρευε να στέκεται διαρκώς στο πλευρό του. Ευχήθηκε μάλιστα να υιοθετήσουν όλοι κάποια από τα στοιχεία της προσωπικότητάς του, ώστε ο κόσμος να μην είναι «ζούγκλα», όπως σημείωσε.
Όπως είπε συγκινημένη στην εκπομπή «Live News», το απόγευμα της Τετάρτης 26 Αυγούστου: «Προσπαθούσε να πάρει τα πάνω του, αλλά… ένας κουρασμένος οργανισμός. Το τελευταίο μικρόβιο δεν το νίκησε, δυστυχώς. Ο Δημήτρης καταλάβαινε, είχε συναίσθημα, αντιδρούσε. Δηλαδή, εκτελούσε εντολές με όση δύναμη είχε.
Καταλάβαινε ό,τι του έλεγα. Του έλεγα να κάνει πράγματα, ό,τι ιδέα είχα, να προσπαθήσει. Να παίξει πιάνο, ας πούμε. Κουνούσε τα δάχτυλα, έκανε κάπως την κίνηση, όσο μπορούσε και θεώρησα ότι σιγά – σιγά έρχεται κοντά μας. Δεν μπορώ να το πιστέψω. Ναι, καταλάβαινα ότι είναι μία ριψοκίνδυνη κατάσταση μέσα στην εντατική, δεν έχω άγνοια. Αλλά είχε δύναμη, το αντιμετώπιζε. Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι δεν θα είμαι εκεί, κάθε μέρα ήμουν εκεί.
Ήταν η μόνη ώρα που μπορούσα να τον δω. Ευτυχώς δεν μου έτυχε κάτι που να μη μου επιτρέψει να πάω. Ό,τι και αν είχα, είτε αφορούσε το παιδί είτε αφορούσε άλλη υποχρέωση, πήγαινε σε άλλη ώρα, σε άλλη μέρα, αρκεί να μπορώ να έχω το επισκεπτήριο. Δεν ξεπέρασα τις δυνάμεις μου. Έκανα αυτό που για μένα ήταν αυτονόητο. Για μένα όταν αγαπάς δεν υπάρχει η λέξη θυσία».
Κλείνοντας, ανέφερε: «Αν μπορούμε να γίνουμε όλοι λίγο σαν τον Δημήτρη, να είμαστε ευγενικοί, να χαμογελάμε, να συγχωρούμε και ίσως να μην είμαστε η ζούγκλα που είμαστε αυτή τη στιγμή».
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
