Πριν από λίγες εβδομάδες επανήλθα δημόσια στο ζήτημα του Ριγανόκαμπου και του Χάραδρου.
Αφορμή ήταν οι επαναλαμβανόμενες πυρκαγιές στις δύο περιοχές και το αυτονόητο ερώτημα εάν ο νόμος εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο για όλους.
Το θέμα δεν έμεινε μόνο σε μια δημόσια τοποθέτηση. Ζητήσαμε θεσμικά συγκεκριμένες απαντήσεις για τα περιστατικά, τα αίτιά τους, την ταυτοποίηση τυχόν υπευθύνων και τα μέτρα πρόληψης.
Απάντηση μέχρι σήμερα δεν έχουμε λάβει.
Οι φωτιές όμως δεν περίμεναν την απάντηση.
Και τον Σεπτέμβριο, πάλι τα ίδια
Στις αρχές Σεπτεμβρίου σημειώθηκε νέο περιστατικό φωτιάς στον Ριγανόκαμπο, με επέμβαση της Πυροσβεστικής και παρουσία της Αστυνομίας. Δημοσιεύματα ανέφεραν ακόμη και ρίψη πετρών προς τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στις 7 Σεπτεμβρίου καταγράφηκε ξανά φωτιά κοντά στον καταυλισμό, με κινητοποίηση επτά πυροσβεστών και δύο οχημάτων.
Και το βράδυ της 9ης Σεπτεμβρίου, κάτοικοι της περιοχής κατήγγειλαν καύση ελαστικών και αποπνικτική ατμόσφαιρα. Σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, όργανα μέτρησης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που είχαν τοποθετηθεί στην περιοχή έφτασαν ή ξεπέρασαν το ανώτατο όριο μέτρησής τους.
Πόσα περιστατικά πρέπει ακόμη να καταγραφούν για να πάψουμε να αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα ως μια σειρά μεμονωμένων συμβάντων;
Φωτιά – Πυροσβεστική. Ένταση – Αστυνομία. Και μετά;
Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Ξεσπά φωτιά; Έρχεται η Πυροσβεστική.
Υπάρχει ένταση; Έρχεται η Αστυνομία.
Υπάρχουν καταγγελίες για καύσεις; Οι κάτοικοι διαμαρτύρονται.
Η κατάσταση εκτονώνεται και ύστερα περιμένουμε το επόμενο περιστατικό.
Αυτό δεν είναι μόνιμη πολιτική αντιμετώπισης. Είναι διαχείριση της επόμενης κρίσης.
Και οι κάτοικοι της Εγλυκάδας και των γύρω περιοχών δικαιούνται κάτι καλύτερο.
Δικαιούνται να μπορούν να ανοίγουν τα παράθυρά τους χωρίς να φοβούνται τι καίγεται δίπλα τους.
Δικαιούνται ασφάλεια.
Δικαιούνται καθαρό περιβάλλον.
Δικαιούνται εφαρμογή του νόμου.
Ο νόμος πρέπει να είναι ίδιος για όλους
Θέλω να είμαι απολύτως ξεκάθαρος.
Το ζήτημα δεν είναι η καταγωγή κανενός.
Δεν μπορεί και δεν πρέπει να υπάρχει συλλογική ενοχοποίηση των Ρομά.
Η ευθύνη είναι ατομική.
Αλλά ακριβώς γι’ αυτό δεν μπορεί να υπάρχει ούτε συλλογική ασυλία.
Όποιος παρανομεί πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως κάθε άλλος πολίτης. Ούτε αυστηρότερα λόγω της καταγωγής του ούτε επιεικέστερα λόγω της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκει.
Ίδια δικαιώματα. Ίδιες υποχρεώσεις. Ίδιος νόμος.
Αυτό είναι ισονομία.
Και το Ανατολικό Πάρκο;
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη πλευρά του ζητήματος που πλέον δεν μπορεί να αγνοείται.
Η περιοχή του παλαιού σκουπιδότοπου στον Ριγανόκαμπο προορίζεται εδώ και χρόνια για τη δημιουργία του Ανατολικού Πάρκου.
Τον Ιούλιο ο Δήμαρχος Πατρέων δήλωνε ότι ήταν θέμα χρόνου να υπογραφεί η σύμβαση για την έκταση, ενώ δημοσιεύματα ανέφεραν συμφωνία Δήμου Πατρέων και ΕΤΑΔ για τη μίσθωσή της και την προώθηση της ανάπλασης.
Πρόκειται για μια θετική εξέλιξη.
Αλλά και εδώ χρειάζεται πλέον συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Πότε υπογράφεται και ολοκληρώνεται η διαδικασία;
Πότε ξεκινά η πραγματική αξιοποίηση της έκτασης;
Ποιο είναι το σχέδιο μέχρι τότε για την προστασία της περιοχής;
Γιατί το Ανατολικό Πάρκο δεν πρέπει να παραμείνει ακόμη μία εξαγγελία.
Μπορεί να αποτελέσει μέρος μιας συνολικής λύσης για μια περιοχή που εδώ και χρόνια βιώνει υποβάθμιση.
Δεν ζητάμε άλλη μία επέμβαση. Ζητάμε σχέδιο.
Ο Ριγανόκαμπος χρειάζεται συγκεκριμένα πράγματα:
Πρόληψη. Έλεγχο. Εφαρμογή του νόμου. Προστασία της δημόσιας υγείας. Περιβαλλοντική αποκατάσταση. Και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την αξιοποίηση της περιοχής.
Η κοινωνική ένταξη των Ρομά επίσης χρειάζεται πραγματική πολιτική και όχι εγκατάλειψη ανθρώπων σε συνθήκες που αναπαράγουν περιθωριοποίηση και παραβατικότητα.
Γιατί ούτε οι κάτοικοι των γύρω περιοχών πρέπει να ζουν με τον φόβο της επόμενης φωτιάς, ούτε οι οικογένειες που ζουν στον καταυλισμό μπορούν να θεωρούνται μια κατάσταση που απλώς αφήνουμε να διαιωνίζεται.
Πριν από λίγες εβδομάδες ρωτήσαμε.
Απάντηση δεν πήραμε.
Από τότε είχαμε νέα περιστατικά.
Γι’ αυτό επανερχόμαστε.
Και το ερώτημα αυτή τη φορά είναι ακόμη πιο απλό:
Πόσες φωτιές ακόμη πρέπει να ξεσπάσουν στον Ριγανόκαμπο μέχρι να υπάρξει μόνιμη λύση;
Δημήτρης Παλούμπης
Πολιτικός Επιστήμονας
Πολιτευτής Αχαΐας – Ελληνική Λύση






