Μια εικόνα που αποτυπώνει πλήρως την καθημερινή παράνοια στους δρόμους της Πάτρας καταγράφεται στην οδό Κανακάρη, λίγο πριν από τη διασταύρωση με την Αγίου Νικολάου
Το παράδοξο του κέντρου της πόλης μας σε όλο του το μεγαλείο: είναι πιο εύκολο να βρεις χώρο για να διπλοπαρκάρεις παράνομα, παρά μια νόμιμη θέση στάθμευσης δίπλα στο πεζοδρόμιο.
Την ίδια ώρα, η μόνιμη επωδός των οδηγών είναι ότι «φταίει η κίνηση».
Στην Πάτρα δεν αντιμετωπίζουμε τόσο πρόβλημα κυκλοφοριακής συμφόρησης, όσο ένα τεράστιο πρόβλημα άναρχης και παράνομης στάθμευσης. Με εξαίρεση συγκεκριμένες ώρες αιχμής και σε πολύ συγκεκριμένους οδικούς άξονες, η ροή των οχημάτων είναι χαμηλή. Καθ’ όλη τη διάρκεια του πρωινού, στους κεντρικούς δρόμους κινούνται μόλις 5 με 10 αυτοκίνητα την ίδια στιγμή, την ώρα που ολόκληρο το μήκος του οδοστρώματος είναι αποκλεισμένο από διπλοπαρκαρισμένα οχήματα.
Η ρίζα του κακού: Η έλλειψη υποδομών και ο «άγραφος νόμος» του δρόμου . Η ευθύνη βαραίνει διαχρονικά την παντελή έλλειψη πρόβλεψης για τη στάθμευση των αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης, τόσο από τους ιδιοκτήτες των ακινήτων όσο και από τους αρμόδιους φορείς που επέτρεψαν την οικοδομική ανάπτυξη χωρίς τη δημιουργία επαρκών ιδιωτικών ή δημόσιων πάρκινγκ.
Μέσα σε αυτό το χάος, οι Πατρινοί οδηγοί έχουν αναπτύξει μια δική τους, ιδιότυπη «εξήγηση» για να δικαιολογήσουν το διπλοπαρκάρισμα. Υπάρχει ένας άγραφος νόμος στους δρόμους: αν παρκάρεις κανονικά και νόμιμα δίπλα στο πεζοδρόμιο για να κάνεις μια σύντομη δουλειά, το πιθανότερο είναι ότι θα έρθει κάποιος άλλος, θα διπλοπαρκάρει δίπλα σου, θα σε κλείσει και θα αναγκαστείς να τον περιμένεις. Έτσι, έχει επικρατήσει η νοοτροπία ότι «δίπλα στο πεζοδρόμιο παρκάρεις αν σκοπεύεις να μείνεις για ώρες, ενώ αν βιάζεσαι, απλώς διπλοπαρκάρεις» – μια πρακτική που συντηρεί τον φαύλο κύκλο της ταλαιπωρίας.
Ακολουθήστε μας στις προτιμώμενες πηγές της Google:
